ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ—ਸੋਮਾ—ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਾਯੂ ਦੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤੇ ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮਿੱਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੀ ਸਦੀਵੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਗਦੀ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਖੱਤਰੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪੀੜੀ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਹਿਕ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜੌ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੁਕਤ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸੂਤ੍ਰਮਨ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਤੇਜ, ਵੀਰਤਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦਾ ਤੇਜ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵੀਰਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਆਨੰਦ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ। ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਤੇਜ ਹੈਂ—ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਭਰ ਦੇ; ਤੂੰ ਹੀ ਵੀਰਤਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ; ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ; ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ; ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਯ ਦੇ; ਤੂੰ ਬਲ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦੇ। ਜੋ ਮਾਤਾ ਬਾਘ, ਭੇੜੀਆ, ਗਿੱਧ, ਬਾਜ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਓ ਅੱਗਨੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ; ਮੈਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਕੁਸ਼ ਹੈ; ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਵੇਂ ਅੰਕੁਰ ਹਨ; ਖਰੀਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੋਮਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਦੇ ਦਾਣੇ ਮਿੱਠਾਸ ਹਨ। ਅਤਿਥਿ ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਭੇਟ ਹੈ; ਨੰਗਾ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਦਾ ਹੈ; ਉਪਸਦ ਰੀਤਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਖਰੀਦੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਵਗਦੀ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦਵਾਈਆਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੋਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਸਨ ਦਾ ਰੂਪ ਰਾਜਸੀ ਸੀਟ ਲਈ ਹੈ; ਵੇਦੀ ਭੇਟ ਦੀ ਪਾਤ੍ਰਾ ਹੈ; ਉਪਰਲੀ ਵੇਦੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਸ਼ ਨੂੰ ਬਲ ਵਾਲੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ; ਥੰਮ ਨੂੰ ਥੰਮ ਨਾਲ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਾਜਸਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਾਜਸਤਾ ਦੀ ਨਾਭੀ ਹੈਂ; ਨਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ, ਨਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ। ਵਰੁਣ, ਘਿਉ ਦੀ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਸਤਾ ਲਈ; ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਤੇਜ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਾਕਤ, ਸੋਹਣਪ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ। ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੂਪ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਲਈ, ਕਿਸ ਵਾਸਤੇ ਹੈਂ? ਚੰਗੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ। ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਂਹ ਮੂੰਹ ਯਸ਼ ਹੋਵੇ, ਮੇਂਹ ਵਾਲ ਅਤੇ ਦਾਢੀ ਤੇਜ ਹੋਣ; ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਰਾਜਾ, ਅਮਰਤਾ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ, ਮੇਰਾ ਕੰਨ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਜਸੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਤੇਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੇ; ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਅੰਗ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕਾਰਜਯੋਗ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਣ; ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਛਾਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਰਾਜ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਆਧਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਗਰਦਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਥਿਰ ਹੋਣ। ਮੇਰੀਆਂ رانਾਂ, ਗੋਡਿਆਂ, ਤੇ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ। ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗੁਦਾ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਨੰਦ ਵੱਸੇ; ਮੇਰੀ ਜਨਨ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਤੇ ਸਮਪੰਨਤਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਰਾਜਸੀ ਖੇਤਰ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਰ ਅੰਗ, ਆਤਮਾ, ਸਾਹਾਂ, ਰਾਜਸੀਤਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ, ਗਿਆਰਾਂ, ਤੈਂਤੀਸ ਦੇਵਤੇ, ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਜੇ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਤੀਜੇ ਨਾਲ, ਤੀਜਾ ਸੱਚ ਨਾਲ; ਸੱਚ ਸੱਚ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਯਜੁਸ ਯਜੁਸ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਸਾਮ ਨਾਲ, ਰਿਚ ਰਿਚ ਨਾਲ, ਉਪਚਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਮੁੱਖ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਾਜਿਆ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਵਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ—ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ, ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਨੇੜਤਾ; ਮੇਰਾ ਮਾਸ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੱਜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ। ਜੇਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਗਨੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਵਾਯੂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਗਾਂਵ, ਜੰਗਲ, ਸਭਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ, ਨੀਵਿਆਂ ਜਾਂ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿਚ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਹੇ ਅਘਨਿਆ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਹਟਾ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹੇ; ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤ੍ਰ ਹੋਣ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਦਾ, ਜਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਸੀਨਾ ਹਟਾਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਘਿਉ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਣ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉੱਚੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੇਖਣ ਆਏ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਸੂਰਜ, ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵਗੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ, ਸੰਤਾਨ, ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ ਇੰਦਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾ। ਧਰਤੀ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮੇਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ; ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਵਾਫਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਿਧ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗਨੇ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਸੰਸਕਾਰਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਖੱਤਰੀ ਮਿਲਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗਨੀ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।