ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਲ, ਵਾਧਾ, ਸੰਤਾਨ, ਰਿਵਾਜ, ਧਨ, ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਿਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ, ਵਿਨਾਸ਼ਕ, ਅੰਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਰਥ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਬਲ ਲਈ, ਵਰਖਾ ਲਈ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਰਾਜ ਲਈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ, ਸਾਹ, ਨੈਣ, ਕੰਨ, ਬੋਲੀ, ਮਨ, ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਕਾਸ਼, ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪ ਯਜਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋਣ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਂਟ, ਯਜੁਰ, ਰਿਕ, ਸਾਮ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਤੇ ਰਥੰਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਸਥਿਤ ਰਹਿਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਸਵਾਹਾ! ਉਹ ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਰੇ ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਅੱਗ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਬਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਹ ਬਲ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਅੱਜ, ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਬਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਲ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਬਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਬਲ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਲ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨੂੰ ਬਲ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ, ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਣ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਸਰਵਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਵਨ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਰਾਜ ਸਤਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਵਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਫਿਰ ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸਦੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਸ਼ਿਰਾ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਵਗਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਪੋਸ਼ਣ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਭੁਜਯੁ, ਗਿੱਧ, ਯਜਨਾ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਰਵ-ਸਰਜਕ, ਮਨ, ਗੰਧਰਵ ਜਿਸਦੇ ਭਜਨ ਤੇ ਧੁਨੀਆਂ ਹਵਨ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਇਸ ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਅਕਾਸ਼ ਹੈਂ, ਨਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੂੰ ਪਵਨ ਹੈਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੂੰ ਸਹਾਇਕ ਹੈਂ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।” ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਜੋ ਕਿਰਣਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੂਰਜ, ਗਾਊਆਂ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਮਿਲੇ; ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੋ ਕੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਲੈ ਲੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਾਪ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਬਲ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਅਸਮਾਨੀ, ਪੰਖੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ। ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਉਡਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਪੰਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਡ ਜਾਣ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਤਨ, ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦੁ, ਦੱਖ, ਬਾਜ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈਂ। ਅਕਾਸ਼, ਵਰਖਾ, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਧਰਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਰਖਾ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਭਰਿਗੁ ਤੇ ਵਾਸੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਤ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਦਿਵੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਸੱਦਾ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਵੇ; ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਵਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ, ਦਿਲ, ਨਜ਼ਰ ਜਾਂ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਤਨ, ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਾਂਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇਗਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸ ਆਸਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੋ, ਉਸ ਦੀ ਆਕਾਰ ਪਛਾਣੋ; ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤਿਆਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।” ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਉਹ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਛਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਆਸਨ ਤੇ, ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਬੈਠਣ। ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਮਝਿਆ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਸਰਵਕਰਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਜਿੱਥੇ ਮਧ ਤੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅੱਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਅੱਗਨੀ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ; ਘੀ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ; ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਤਾਪ ਹੈ, ਉਹ ਆਪੇ ਹਵਨ ਹੈ, ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰਿਕ, ਯਜੁਸ, ਤੇ ਸਾਮਨ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਨਮੇ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਜੀਣ ਲਈ ਭਲਾ ਦੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂਣ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਮਰਪਣ, ਅਰਦਾਸ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ-ਅਕਾਸ਼-ਅੰਤਹਿਨ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਮਕ, ਧਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।