ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਨੰਦ, ਸਨੇਹ, ਕਿਰਪਾ, ਇੱਛਾ, ਸੁਖ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਭਲਾਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਸਫਲ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋਸ਼, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ, ਘੀ, ਸ਼ਹਦ, ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ, ਸੁਧ ਪਾਨੀ, ਖੇਤੀ, ਵਰਖਾ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਧਨ, ਦੌਲਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਵਿਕਾਸ, ਵਾਧੂ, ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ, ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ, ਅਖੂਟਤਾ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸਮਪਤੀ, ਗਿਆਨ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸੁਖੀ ਯਾਤਰਾ, ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਵਾਧਾ, ਤਿਆਰੀ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸਮਝ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੌਲ, ਜੌ, ਮਸਰ, ਤਿਲ, ਮੂੰਗ, ਬਾਜਰਾ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਕਾਂਗਣ, ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ, ਜੰਗਲੀ ਚੌਲ, ਕਣਕ ਅਤੇ ਦਾਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੱਥਰ, ਮਿੱਟੀ, ਪਹਾੜ, ਪਰਬਤ, ਰੇਤ, ਜੰਗਲੀ ਦਰੱਖਤ, ਸੋਨਾ, ਤਾਮਾ, ਲੋਹਾ, ਸੀਸਾ ਅਤੇ ਰੰਗਾ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ। ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਫ਼ਸਲਾਂ, ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਬਣਨਾ—all these may come through the sacrifice. ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਨੂੰ ਵਸਤੂਆਂ, ਘਰ, ਕਰਮ, ਤਾਕਤ, ਉਦੇਸ਼, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ। ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਸਵੀਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ, ਧਾਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ, ਇੰਦਰ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਇੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼, ਇੰਦਰ, ਰੁੱਤਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤਾਰੇ, ਇੰਦਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ।” ਉਹ ਸੋਮ ਲਤਾ, ਰੇਖਾ, ਅਟੱਲਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਹਲਕਾ-ਸੁਰ, ਅੰਤਰ-ਨਿਯੰਤਾ, ਇੰਦਰ-ਵਾਯੂ ਹੋਮ, ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਸਥਾਨ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਥੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਆਗ੍ਰਯਣ, ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ, ਧ੍ਰੁਵ, ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰ, ਇੰਦਰਾਗਨੀ, ਮਹਾਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ, ਮਾਰੁਤਵਤੀਆ, ਨਿਸ਼ਕੇਵਲਯ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਸਾਰਸਵਤ, ਪਤਨੀਵਤ ਅਤੇ ਹਾਰਿਯੋਜਨ—all these may be accomplished for me through the sacrifice. ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ, ਕਪ, ਵਾਯਵਯ ਪਾਤਰ, ਡ੍ਰੋਣਕਲਸ਼, ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ, ਅਧਿਸਵਣ, ਛਾਣਣੀ, ਆਧਵਨੀਯਾ, ਵੇਦੀ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਅਤੇ ਸਵਾਗਾਕਾਰ—all these may be prepared for me by the sacrifice. ਅੱਗ, ਘਰਮਾ, ਆਰਕ, ਸੂਰਜ, ਸਾਹ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ, ਧਰਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਉਂਗਲਾਂ, ਸ਼ਕਵਰੀ ਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਚਾਰ, ਰੁੱਤਾਂ, ਤਪ, ਸਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਰਵਸ਼ਠੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥੰਤਰਾ ਗੀਤ—all these may be accomplished for me through the sacrifice. ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਲੜੀ, ਇੱਕ, ਤਿੰਨ, ਪੰਜ, ਸੱਤ, ਨੌ, ਗਿਆਰਾਂ, ਤੇਰਾਂ, ਪੰਦਰਾਂ, ਸਤਾਰਾਂ, ਉੱਨੀ, ਇਕੀ, ਤੇਈ, ਪੱਚੀ, ਸਤਾਈ, ਉਣਤਾਲੀ, ਇਕੱਤੀ, ਤੇਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ। ਚਾਰ, ਅੱਠ, ਬਾਰਾਂ, ਸੋਲਾਂ, ਵੀਹ, ਚੌਵੀ, ਅਠਾਈ, ਬਤੀ, ਛੱਤੀ, ਚਾਲੀ, ਚੁਆਲੀ, ਅਠਤਾਲੀ—all these numbers may be accomplished for me through the sacrifice. ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ, ਦੋ ਸਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ, ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ, ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ—all these animals be prepared for me by sacrifice. ਛੇ ਸਾਲਾ ਨਰ-ਮਾਦਾ, ਸਾਂਡ, ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਜੋਤੂ ਪਸ਼ੂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ—all these too be prepared for me. ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਸਨਤਾਨ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਧਨ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਅੰਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਸਤਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਸਨਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਵਨ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ! ਇਹ ਤੇਰੀ ਰਥ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਤਾਕਤ, ਵਰਖਾ, ਸਨਤਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਜੀਵਨ, ਸਾਹ, ਨਜ਼ਰ, ਸੁਣਨ, ਬੋਲੀ, ਮਨ, ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਵਰਗ, ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਯਜਨਾ—all these may be prepared by sacrifice. ਚਾਂਤ, ਯਜੁਸ, ਰਿਕ, ਸਾਮ, ਬ੍ਰਿਹਤ, ਰਥੰਤਰਾ—all these chants may be present. ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਅਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਸ੍ਵਾਹਾ!” ਉਹ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਤਾਕਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਵੀਤ੍ਰ! ਸਾਡੀ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰ।” ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ: “ਸਾਰੇ ਮਾਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ; ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਅੱਜ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਉਪਹਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਕਤ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰੇ। ਤਾਕਤ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਹਵਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਮੈਂ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਅੱਗੀ!” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਬੂਟੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਸਭ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਦੇਵੀ ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ, ਅੱਗੀ ਦੀ ਸਰਵਚਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਉਹ ਆਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਅੱਗੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਸੂਰਜ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਸੁਸ਼ੁੰਣਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨ, ਚੰਦਰਮਾ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸਦੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਇਸ਼ਿਰਾ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਵਾਯੂ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਭੁਜਯੁ, ਗਿੱਧ, ਯਜ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸਦੇ ਉਪਹਾਰ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਮਨ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਵਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਆਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸਨਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੱਥੇ ਹੈ—ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਇਸ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: “ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼, ਨਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਪਵਨ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ।” ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਅੱਗੀ! ਤੇਰੀਆਂ ਜੋ ਕਿਰਨਾਂ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ।” ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ! ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿਓ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਲਾਭ, ਤਾਕਤ, ਧਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।