ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸੈਨਾ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ। ਜਿਥੇ ਤੀਰ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਏ; ਵਰੁਣ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੌੜਾ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ-ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾਏ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਾਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਉਸ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾਏ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ। ਪੰਜ ਦਿਵਿ-ਦਿਸਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰਨ; ਉਹ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਨ ਵਧਣ 'ਤੇ ਯਜਨਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਗਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਤ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਗਰਮ ਘਰਮਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵਿ-ਤਜੋ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਧਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਚੌਥੀ ਯਜਨਾ ਉਥੇ ਹੈ ਜਿਥੇ ਆਹੁਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਪੀਲੇ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਅੱਗੇ ਉਗਦੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ, ਪੂਸ਼ਣ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਅਤੇ ਵੇਖਦਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਜੋ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਪਿੱਛਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਲਕ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਅੱਗਨੀ, ਦੇਵਤਾ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਫੜ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ; ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਵੰਡ ਦੇਣ। ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਅੱਗਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗਨੀ ਵਾਂਗ ਇਥੇ ਰਹਿਣਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ, ਦੋਪੈਰ ਅਤੇ ਚੌਪੈਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵਾਤਾਵਰਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਜੋ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਉਹ ਪੂਜਕ, ਭਰਗੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਰੂਪ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਇੱਕ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਸਿਰਾਂ, ਸੌ ਸਾਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਾਣ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਗਰੁੜ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਵੱਸ; ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਅੱਗਨੀ, ਅੱਗੇ ਸਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਬੈਠਣ। ਮੈਂ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਪਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਣਵਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਜਨਮ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ, ਹੇਠਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਭੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਗਰਭ ਤੋਂ ਤੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਟ ਹੁੰਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ; ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਮਨ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸਤਿਆਚਾਰੀ, ਇੱਥੇ ਆਏ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਸੱਤ ਤੇਰੇ ਜਲਣਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਸੱਤ ਤੇਰੀਆਂ ਜੀਭਾਂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਤ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਿਅ ਆਸਨ; ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਗਰਭਾਂ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ; ਚਮਕਦਾਰ, ਸਤਿਆ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ। ਐਸੇ, ਵੱਖਰੇ, ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ, ਅਨੁਕੂਲ; ਮਾਪੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ। ਕ੍ਰਮ, ਸਤ, ਅਡੋਲਤਾ, ਸਮਰਥਕ; ਧਾਰਕ, ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ। ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਸੈਨਾ ਵਾਲਾ; ਸੀਮਾ ਤੇ ਮਿੱਤਰ, ਦੂਰ ਵੈਰੀ, ਸੈਨਾ। ਐਸੇ, ਅਤੇ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਰ, ਜੋ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ—ਉਹ ਆਉਣ। ਜੋ ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਪੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ। ਧਨ ਵਾਲਾ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਖਿੜਨ ਵਾਲਾ, ਟਹਿਣੀ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ। ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣਾ, ਹਨੇਰੀ, ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਮਲਾਵਰ, ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਜਿਵੇਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਦਿਵਿ-ਸੈਨਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਦਿਵਿ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੈਨਾ ਇਸ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।