ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਸਮਾਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਾਜ਼ਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਧਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਵਾਂ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ। ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਕੀ ਸੀ? ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਈ? ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਿੱਥੋਂ ਚੱਲੀ? ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਫੈਲਾਇਆ? ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਿਹਰੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਹਨ—ਕਿਹੜਾ ਜੰਗਲ, ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣੀ? ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ! ਤੇਰੇ ਉੱਚੇ, ਮਧ੍ਯਮ ਅਤੇ ਇਹ ਹੇਠਲੇ ਆਸਥਾਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਹੇ ਆਪ-ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਹਵਨ ਰਾਹੀਂ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਵੈਰੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ, ਇੱਥੇ ਮਘਵਾਨ ਸਾਡਾ ਮਦਦਗਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼-ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਲ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਹਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੇ ਦਇਆਲੂ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਹਵਨ ਵਧਾ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਜੇਅਯ ਬਣਾਇਆ; ਲੋਕ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਅਤਿ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ ਘਿਉ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ; ਜਦੋਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਥਾਪੀ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਨ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਕੋ ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਤ ਆਹੂਤੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਗੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਆਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਧਨ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਲੋਕ ਬਣਾਏ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ—ਜਲਾਂ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਡਾ ਧਾਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਤਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਿਆ? ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਅੰਡਾ ਜਲਾਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਅਜਨਮੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇਕੋ ਤੱਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਇਆ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ, ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦੇ, ਅਤ੍ਰੁਪਤ ਰਹਿੰਦੇ, ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਦੂਜਾ ਹੋਇਆ; ਤੀਜਾ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਅੰਡੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ। ਫੁਰਤੀਲਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਗਰਜਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਜੇਤਾ, ਨਾਹ ਝਪਕਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਨਾਇਕ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਜੇਤਾਵਾਂ, ਨਾਹ ਝਪਕਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤਿੱਖੇ, ਤੇਜ਼, ਹਿਲਾਉਣ ਔਖੇ, ਨਿਰਭੀਕਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਜਬੂਤ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੋ ਹੋਵੋ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰ-ਧਾਰੀ, ਮਾਲਕ, ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ, ਵਿਜੇਤਾ, ਸੋਮ-ਪਾਨੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤਿੱਖੇ-ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ! ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ ਚੱਕਰ ਲਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੋੜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੌਂਦ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕਰ। ਜੋ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦਾ, ਡਟਿਆ, ਨਾਇਕ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਜ਼, ਝੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤੂ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਜਿੱਤੂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ—ਹੇ ਸਾਥੀਓ, ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰੋ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਨਾਇਕ, ਸੌ-ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੱਸਦਾ ਹੈ; ਹਿਲਾਉਣ ਔਖਾ, ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਅਯ—ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਹ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਅਗਵਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਯਜ੍ਯ ਆਧਾਰ, ਸੋਮ ਅੱਗੇ; ਦੇਵ ਮੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੁਤਾਂ ਜਿੱਤੂਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਮਹਾਨ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਆਦਿਤਿਆ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਫੌਜ, ਮਹਾਨ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਵਿਜੇਤਾਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ! ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ, ਮੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਚੁੱਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚੁੱਕ; ਜਿੱਤੂ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਤੀਰ ਜਿੱਤੂ ਹੋਣ; ਸਾਡੇ ਨਾਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋਣ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਆਹੂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ; ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਛੁੱਟ, ਉੱਡ ਜਾ, ਹੇ ਤੀਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਇਆ; ਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਬਖ਼ਸ਼। ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਜਿੱਤੋ, ਹੇ ਮਰਦੋ; ਇੰਦਰ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤੇ ਅਜੇਅਯ ਹੋਣ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨ ਪਛਾਣ ਸਕਣ। ਜਿੱਥੇ ਤੀਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅਦਿਤੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ—ਉਹ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ; ਵਰੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਚੌੜਾ ਕਰੇ; ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਹੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਲੈ ਚੜ੍ਹ, ਉੱਤਮ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ; ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਵਾਧਾ ਕਰ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਬਣਾਵੇਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਅਸੀਂ ਆਹੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਸ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ; ਤੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ। ਪੰਜ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਯਜ੍ਯ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰਨ; ਧਨ ਦੇਣ, ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਮਾਲਕਪਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ, ਤੇ ਧਨ ਵਧਣ ਤੇ ਯਜ੍ਯ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਧਾਵਾ ਹੋਵਾਂ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਗਰਮ ਘਰਮਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਭੋਗੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਸੌ-ਗੁਣਾ ਧਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਗਮਨ ਕੀਤਾ; ਯਾਜ਼ਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ।