ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜੀਵ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਭਾਵਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੋਚਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਪਏ ਹਨ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਖੜੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ—ਸਭ ਨੂੰ ਉਹ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਭਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ, ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੈਨਿਕ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਾਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਹੈ। ਫੌਜਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਰਥਵਾਨਾਂ, ਰਥ ਰਹਿਤਾਂ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਲੱਕੜਹਾਰਿਆਂ, ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕੁੰਭਾਰਾਂ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ, ਢੇਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਹੈ। ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ, ਭਾਵਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਰਵਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਪਤਿ, ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛੋਟੇ ਤੇ ਬੌਨੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਹਿਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਟਾਪੂ ਵਾਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਤੇ ਅਧ-ਪੱਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਅੰਤਮ, ਉਪਜਾਊ ਤੇ ਖਲਿਹਾਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਫੌਜ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਭੇਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਬਖਤਰਧਾਰੀ, ਢਾਲ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫੌਜ, ਨਗਾਰੇ ਅਤੇ ਅਜੈਯ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ, ਤੂਣੀਧਾਰੀ ਅਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰਸਤੇ, ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਢੇਰ, ਨਾਲਾ ਅਤੇ ਝੀਲ, ਗੂੰਜਦੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੂਹ ਅਤੇ ਖੱਡ, ਜਲ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਤਪਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ, ਵਰਸਾਤੀ ਅਤੇ ਅਵਰਸਾਤੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਵਸਦੇ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਅਤੇ ਲਾਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਪਤਿ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਅੱਗੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰੋਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਦਰਖ਼ਤ ਅਤੇ ਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਤਾਰੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੀਮਾ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਾਰਲੇ, ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਰ ਅਤੇ ਨਾਲੇ, ਘਾਹ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਫੇਣ ਵਾਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੇਤਲੇ ਅਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰੀਲੇ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਵੰਸ਼ੀ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਚੌੜੇ ਰਸਤੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਰਾਗਾਹ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਸ਼ਾਲਾ, ਚਟਾਈ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਖੱਡ ਅਤੇ ਗੁਫਾ ਵਾਸੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁੱਕੇ ਅਤੇ ਹਰੇ, ਧੂੜ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧੁੰਦਲੇ, ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਉਖਾੜਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੰਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵਿਖੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ, ਖੋਜਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਜੈਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਸਕਰਤਾ, ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਰੀਬ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੋਟ ਨਾ ਲਗਾਓ। ਰੁਦ੍ਰ, ਵੱਡੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਭ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ, ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ—ਉਸ ਰੂਪ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਯੁ ਮਿਲੇ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਸਦਾਯਾ, ਦਯਾਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਬਖ਼ਸ਼। ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਰਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪਿਨਾਕਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਹੇ ਵਿਖੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੈ ਜਾਣ। ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੂੰ ਆਪ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੁਖ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਹਟਾ ਲੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਨੀਲੇ ਗਲ, ਚਿੱਟੇ ਗਲ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਨੀਲੇ ਗਲ, ਚਿੱਟੇ ਗਲ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵਾ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੀਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਫਿਰਦੇ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਤੂਣੀਧਾਰੀ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।