ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਡਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸਥਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਛੱਡਣ, ਰਕਤ ਦੇ ਵਹਾਅ, ਉੱਚਾਈ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਹਿਲਚਲ ਲਈ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕ ਜਾ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸੁਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਖੇਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਉਹ ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅਸਲ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਜਦ ਵੱਡਾ ਰੋਕ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘੋੜਾ ਖੁਲ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਚਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਵਾ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਉੱਤੇ ਚਮਕ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਡਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਦੇ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ ਫੈਲ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਛੱਡਣ, ਰਕਤ ਦੇ ਵਹਾਅ, ਉੱਚਾਈ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਹਿਲਚਲ ਲਈ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਢਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਕੋਪ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਮੰਗਲਮਈ, ਡਰ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰੂਪ, ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ। ਜੋ ਤੀਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਰਿਤ੍ਰ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਅਸੀਂ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿਕਿਤਸਕ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਕੀਲ; ਉਹ ਸਭ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗਾ ਲਾਲ, ਗੁਲਾਬੀ ਤੇ ਪੀਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ; ਤੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਨੀਲਾ ਗਲ੍ਹਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਵਾਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਨੀਲੇ ਗਲ੍ਹੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਧਾਗਾ ਛੱਡ ਦੇ; ਤੇ ਜੋ ਤੀਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦੇ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਣਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸਦੇ ਤੀਰ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਣ; ਉਸਦੇ ਤੀਰ ਨ ਛੁੱਟਣ, ਤਰਕਸ਼ ਬੰਦ ਰਹੇ। ਤੇਰਾ ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਧਨੁਸ਼—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਤਰਕਸ਼ ਇੱਥੇ ਰੱਖ ਦੇ। ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਥੱਲੇ ਕਰ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਤਰਕਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ; ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ। ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ, ਨਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ; ਨਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਨਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਨਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ; ਸਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਨਾਂ ਘਟਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਮਾਰ; ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ, ਹਰੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੀਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਰੇ ਵਾਲਾਂ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਭੋਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਥਵਾਨ, ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਲਾਲ, ਨਿਰਮਾਤਾ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਪਾਣੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੜੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਲਾਹਕਾਰ, ਵਪਾਰੀ, ਘੇਰੇ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਛੇਦਣ ਵਾਲੇ, ਛੇਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਰਕਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜਾਗਦੇ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੌਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਰਕਸ਼ ਵਾਲੇ, ਤੀਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਗ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੀਰਧਾਰੀ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਪਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੁੱਤੇ, ਜਾਗਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਲੇਟੇ, ਬੈਠੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਖੜ੍ਹੇ, ਦੌੜਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਸੱਭਾ ਨੂੰ, ਸੱਭਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਿਲਾ ਛੇਦਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਹਿਲਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ, ਮਹਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਟੋਲੀਆਂ ਨੂੰ, ਟੋਲੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਲਾਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਾਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਅੰਗਾਂ ਨੂੰ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ, ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਥਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਗੈਰ-ਰਥਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵੱਡਿਆਂ, ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬਣਸਾਰੀ, ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੁੰਭਕਾਰ, ਹਥਕਾਰਘਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਿਸ਼ਾਦ, ਢੇਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੁੱਤਿਆਂ, ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੁੱਤਿਆਂ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਵ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨੀਲੇ ਗਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸਭ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਅਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਬੌਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਫੁਰਤੀਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਵਸਨੀਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਤੇ ਅਧ-ਪੱਕੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।