ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯज्ञ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਸਭ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਸਰਾ ਬਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਖਜਾਨੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਯज्ञ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁਆਂ ਨੇ "ਸਤਰਿਆ ਘਾਸ ਵਾਲਾ" ਕਿਹਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਰਿੱਜ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਬੋਲ ਚਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਚ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਪਰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਥਾਂ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਰਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਰਾਹ ਬਣਾਅ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਧਾਗਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਗਨਿ, ਜਾਗ, ਉਠ, ਤੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ। ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ, ਸਾਡਾ ਯज्ञ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯज्ञ-ਆਸਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਗਨਿ, ਚੜ੍ਹ, ਸਾਡਾ ਧਨ ਵਧਾ। ਤਾਪ, ਠੰਢ, ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੌਦੇ, ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਅਗਨੀਆਂ, ਵਚਨ ਨਾਲ, ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਉਹ ਅਗਨੀਆਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਢੀਠ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਬੈਠਾਏ; ਸਭ ਦੀ ਸਾਸ, ਸੁਆਸ, ਪ੍ਰਵਾਹ, ਚੜ੍ਹਾਈ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਚਲਣ ਲਈ; ਸੂਰਜ ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਢੀਠ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਸੰਸਾਰ ਭਰ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਭਰ, ਢੀਠ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਰਾਜ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ। ਘੋੜਾ, ਛੱਡ ਕੇ, ਘਾਹ ਚਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਰੋਕ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਵਾ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੈਂਦੀ, ਜਵਾਲਾ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਚਮਕਦਾਰ, ਚਮਕਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕ, ਵਿਆਪਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੇ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਬੈਠਾਏ; ਫੈਲ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਂ ਕਰ; ਸਭ ਦੀ ਸਾਸ, ਸੁਆਸ, ਪ੍ਰਵਾਹ, ਚੜ੍ਹਾਈ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਚਲਣ ਲਈ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਭਲਾਈ, ਡਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੇ; ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਢੀਠ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੈਲਾਅ ਹੈ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਜਦ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੇ ਕੋਪ ਭਰੇ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਤੀਰ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ, ਡਰ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਮਿਹਰ ਭਰੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਹਾੜੀ ਵਾਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ। ਜੋ ਤੀਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਰਿਤ੍ਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਂ ਕਰ। ਮੁੱਲਾਇਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਹਾੜੀ ਵਾਸੀ; ਤਾ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਦਿਵਯ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਕੀਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਿਆ; ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਬੁਰੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਭਜਾਉਂਦਾ। ਉਹ, ਜੋ ਤਾਮਰ-ਰੰਗ, ਲਾਲ, ਤੇ ਪੀਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ, ਨੀਲਾ-ਗਲ ਅਤੇ ਲਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਵਿਖਾਏ। ਨੀਲਾ-ਗਲ, ਹਜ਼ਾਰ-ਆਖ, ਮਿਹਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਦਾ ਤੰਨਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੀਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਦਾ ਧਨੁ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ; ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਂ ਛੱਡੇ ਜਾਣ, ਤੀਰ-ਦਾਨਾ ਬੰਦ ਰਹੇ। ਤੇਰਾ ਹਥਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਧਨੁ—ਉਸ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੇਰੀ ਧਨੁ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਹੁਣ, ਆਪਣਾ ਤੀਰ-ਦਾਨਾ ਇਸ ਥਾਂ ਰੱਖ। ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ-ਆਖ, ਸੌ ਤੀਰ-ਦਾਨਿਆਂ ਵਾਲਾ; ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਨੁਕ ਵੱਖਰੇ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਹੋ। ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਧਨੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਂ ਕਰ, ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ; ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾਂ ਕਰ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਵੰਸ਼ਜਾਂ, ਉਮਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਂ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਚਮਕਦੇ ਮਰਦ, ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਂ ਕਰ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਨੇ-ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁੱਖਾਂ, ਹਰੇ-ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੀਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਰੇ-ਬਾਂਹ, ਸਜੇ-ਸਜਾਏ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਥਵਾਨ, ਨਾਸਕ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਲਾਲ, ਨਿਰਮਾਤਾ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਰਤੀ-ਵਾਸੀ, ਪਾਣੀ-ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਲਾਹਕਾਰ, ਵਪਾਰੀ, ਘੇਰੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉੱਚੀ-ਆਵਾਜ਼, ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਲ-ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧੀਰ, ਛੇਦਣ ਵਾਲੇ, ਛੇਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੀਰ-ਦਾਨਾ-ਧਾਰੀ, ਚੌਕਸ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੌਲੀ-ਆਵਾਜ਼, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੀਰ-ਦਾਨਾ-ਧਾਰੀ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਲਵਾਰ-ਧਾਰੀ, ਰਾਤ-ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਗ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜੀ-ਵਾਸੀ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੀਰ-ਧਾਰੀ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੰਨਾ-ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਪਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ, ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯज्ञ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਪਿਆਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।