ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ-ਸਪੇਕਲ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਈ, ਫਿਰ ਪਿਓ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਾਂਡ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਂਡ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੋਲੀ ਤੀਸ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ, ਇਹ ਬੋਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਜਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਅੱਗ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ "ਸ੍ਵਾਹਾ" ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਵੇ। ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ (ਸਵੇਰ) ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਵੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਲ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸੱਦੇਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ। ਅੱਗੀ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੁਕੁਟ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਚੋਟੀ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੱਦਣਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਹੈ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਹੇ ਰਿਤੂਵਾਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅੱਗੀ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਸਾਡਾ ਧਨ ਵਧਾ। ਇੱਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਤ੍ਰ ਬੈਠਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਪੁਰਾਤਨ ਚਾਨਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈਂ; ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ। ਤੂੰ ਚਮਕ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸਮਿਧਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਉਜਲੇ ਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉੱਤਸਾਹ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਜੋ ਨਾਂ ਧੋਖਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ। ਚੰਗੇ ਧਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ, ਪ੍ਰਾਣ, ਚਮਕ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਤੂੰ ਵਧ, ਵਧੀਆ ਖਾ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਮਹਾਨਤਾ ਖਾ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਖਾ; ਤੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਖਾ। ਇਸ ਉਪਜਾਊ ਗਰਭ, ਇਸ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਨਾਂ ਜਾ। ਤੂੰ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਏਕ ਹੈਂ; ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਸਮੇਤ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ; ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹਿ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਅੱਗੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਆਏ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਸੁਣ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਇਦਾ, ਆ ਜਾ; ਅਦਿਤੀ, ਆ ਜਾ; ਜਿਹੜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਉਣ। ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਹੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਜੋ ਧਨਵਾਨ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਕਿਸੇ ਮਾਨਵ ਦੀ ਸ਼ਾਪ, ਗੁੱਸਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ; ਹੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਅਜੇਯ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਨਾ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਨਾ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਮਾਨਵ ਲਈ ਸਦਾ ਚਾਨਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਪੂਜਕ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲੱਬਧ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਦਾਨ ਸਦਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚਮਕ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਰਥ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੂਜਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਆਕਾਸ਼—ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਹੋਣ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਇਹ ਅੱਗੀ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਇਹ ਅੱਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਵਾਧੂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਹੇ ਘਰੋ, ਡਰੋ ਨਾ, ਕੰਬੋ ਨਾ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਹੈ, ਉਹ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦੇਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਗਾਵਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੇਡਾਂ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਅੰਸ਼ ਇੱਥੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੁੱਖ ਲਈ, ਮੈਂ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ—ਸਦਾ ਸੁੱਖ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਵਾਧਾ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਨੰਦਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਰਿਕ ਤੇ ਸਾਮਨ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਯਜੁਸ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦীক্ষਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਜਲਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਸਾਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਦীক্ষਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਦਯਾਲ, ਸੁਭਗ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।