ਅੰਗੀਰਸ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਥਨ ਕਰਨ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਹਰ ਆਰੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਦਾ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ, ਉਹ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ—ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਦੋਸਤ, ਸਹੀ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ। ਉਹ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਮਹਿਮਾਨੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਹੈਂ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਧਨ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਤਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ। ਅਗਨਿ, ਰਾਜਾ, ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ, ਘਰ ਵਿਚ ਤੇ ਸਵੇਰ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਦਾਨ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਵਡਿਆਈਆਂ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ; ਸਾਡੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਟਿਕਿਆ—ਮਹਾਨ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਬਣ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਧਨ-ਦਾਤਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਵਾਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਦੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧਨ-ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼, ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਚੇ, ਘੀ ਨਾਲ, ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਤੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਹਿਮਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅੱਜ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈ, ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਚਤੁਰਤਾ ਦੇ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ; ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਇਆਵਾਨ ਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦਾਤਾ, ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ-ਜਾਣਨਹਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆਲੂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਸ਼ੁਭ ਆਸਰਾ ਬਣ; ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਧਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਖਜਾਨੇ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਈ; ਉਸ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੂ "ਘਾਸ ਵਾਲਾ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ, ਪਤਨੀ, ਦੇਵਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨਾਲ; ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ—ਇਹ ਅਗਨਿ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾ ਗਰਜਣ ਦੇ, ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ। ਇਹ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕੇ; ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਨੇੜੇ ਆ। ਇਕੱਠੇ ਚੱਲੋ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਓ; ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਓ, ਨੌਜਵਾਨ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਧਾਗਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ। ਜਾਗ, ਅਗਨਿ, ਉਠ; ਤੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਹਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ—ਉਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਚਲ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਰਸਮੀ ਆਸਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਗਨਿ, ਚੜ੍ਹ—ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ। ਤਾਪ ਤੇ ਠੰਡ, ਸਰਦੀਆਂ, ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਅੱਗਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਉਚਿਤਤਾ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੋ। ਸਰਵੋਚਤ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਆਸਨ ਦਿਵੇ; ਸਾਰੀ ਸਾਂਸ ਲਈ, ਸਾਹ ਲੈਣ, ਛੱਡਣ, ਚਲਣ, ਚੜ੍ਹਣ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਹਿਲਣ; ਸੂਰਜ ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੋ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ, ਉਸ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਨੂੰ ਭਰ, ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਜਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਰਥਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਮਾਸਟਰ। ਘੋੜਾ, ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਘਾਹ ਚਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਵਾ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਲਪਟ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਵਾਸ, ਛਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਂ; ਚਮਕਦਾਰ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕ, ਵਿਸਤ੍ਰਤ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ। ਸਰਵੋਚਤ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾਏ; ਫੈਲ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਸਾਰੀ ਸਾਂਸ ਲਈ, ਸਾਹ ਲੈਣ, ਛੱਡਣ, ਚਲਣ, ਚੜ੍ਹਣ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਹਿਲਣ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਖੈਰ, ਢਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੇ—ਉਸ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੋ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਪ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਤੇਰੀ ਤੀਰ ਨੂੰ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦ੍ਰਾ, ਤੇਰਾ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ, ਡਰ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ।