ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਯਦਵਸੁਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਤਾਰਕਸ਼ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਮੁਖਸਾਰਥੀ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਤਰ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਵਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਵੈਰਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਪਰਲਾ ਲੋਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਰਵਾਗਵਸੁਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਸੇਨਾਜਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੇਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਗੱਜਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਤਰ ਬਿਜਲੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਇਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਵੈਰ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਲੇ ਪਲ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਗਨਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੌਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦਾ ਸਿਰ-ਮੁੰਧ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ! ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਮਲ ਵਿੱਚੋਂ ਮਥ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੱਥਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈਂ; ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ। ਜਿਵੇਂ ਗਊ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਣ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਘੋੜੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਝਲਕ ਵਾਂਗ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੌੜਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਹੋਤਰ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ; ਜਿਸਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਅਗਨਿ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਚੌਕਸ ਰਖਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਦਾਨੀ; ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਮੂੰਹ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਜਦ churn ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ। ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਅਰਪਿਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਬਲ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਗਨਿ! ਤੂੰ ਹਰ ਆਰਯ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਦਾ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਤੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਲਾ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਜ਼, ਮਿੱਤਰ, ਯੋਗ ਅਤਿਥੀ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਉਹੀ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਜੋ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਸੁਚੱਜੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਧਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ! ਤੂੰ ਬਲ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਧਨ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਤਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਅਗਨਿ! ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸਰੂਪਤਾ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੱਖੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਜਦ ਸੱਦੇ ਜਾਂ, ਅਗਨਿ ਸਾਡੀ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਦਾਨ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ; ਸਾਡੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰਕਾਵਟਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਟਿਕਿਆ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਵਾਇਆ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਧਨ-ਦਾਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਢਲਦੇ ਵੇਲੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼-ਚਾਲਕ, ਅਥਾਹ ਘੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਕਵੀਜਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਧਨ-ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ, ਤੇਜ਼, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਕਵੀਜਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਘਿਉ ਵਾਲੇ ਕਰਚੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ—ਕਵੀਜਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅੱਜ, ਤੈਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਮਨੋਰਥ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈ, ਮੰਗਲਮਈ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਕਰਮ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦਾਤਾ, ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਮਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ; ਜੋ ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ, ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ; ਅਗਨਿ, ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੱਕ ਲੈ ਚੱਲ; ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਇਆ; ਉਸ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਨੂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੀਏ, ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਚਲਾਕੀ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਬੋਲੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ—ਇਹ ਅਗਨਿ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ। ਇਹ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਨਿਵਾਸਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ। ਇਕਠੇ ਚੱਲੋ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਰਾਹ ਬਣਾਓ; ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉ, ਨੌਜਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ—ਇਹ ਧਾਗਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਥਿਆ ਜਾਵੇ। ਉੱਠ, ਅਗਨਿ, ਜਾਗ; ਤੂੰ ਚਾਹਤ ਅਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਦੋਵੇਂ ਰਚਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ—ਉਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਲੈ ਚੱਲ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਆਸਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ—ਸਾਡਾ ਧਨ ਵਧਾ। ਤਾਪ ਤੇ ਜਾੜ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ, ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਅੱਗਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਤਾ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ; ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਉਸ ਦੇਵੀਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਲੋਕਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਰੱਖਿਆ, ਦਾਤਾ ਹੋਣ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।