ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਦਮ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਸ ਚਮਕ ਲਈ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਵਾਧੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫੈਲਾਅ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋੜ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਨਤੀ ਹੈ, ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਰਸਤੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ। ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਜਸੀ ਤੱਤ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਸੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਘੀ ਅਤੇ ਸਤੂਤੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਆਧਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਰਥੰਤਰਾ ਸਾਮਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਮਾਪ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਉਗਾ ਸਤੂਤੀ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਮਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਆਦਿਤਯ ਹਨ, ਵਰੁਣ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਸਤਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਰੁਤਵਤੀ ਸਤੂਤੀ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਵੈਰੂਪ ਸਾਮਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਸ੍ਵਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਰੁਤ ਹਨ, ਸੋਮ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਇਕਵੀਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਕੇਵਲਯ ਸਤੂਤੀ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਵੈਰਾਜ ਸਾਮਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਵੀ, ਉਹੀ ਕ੍ਰਮ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਧਿਪਤਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਤੈਂਤੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਅਗਨਿਮਾਰੁਤ ਸਤੂਤੀ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਸ਼ਾਕਵਰ ਅਤੇ ਰੈਵਤ ਸਾਮਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਮਾਪ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਹਮਣੇ ਹਰੀਕੇਸ਼, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰਥਚਾਲਕ ਰਥਗ੍ਰਿਤਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਥੌਜਾ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਅਤੇ ਕਰਤੁਸਥਲਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਦੰਕਸ਼ਣਾਵਾ ਪਸ਼ੂ ਹਨ, ਹਥਿਆਰ ਮਨੁੱਖੀ ਹਨ, ਤੇ ਹਤਿਆ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਦਇਆ ਕਰਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਣ ਹਨ, ਰਥਚਾਲਕ ਰਥਸਵਨ ਹੈ, ਰਥੇਚਿਤ੍ਰਾ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਮੇਨਕਾ ਅਤੇ ਸਹਜਨਿਆ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਇਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾਸ ਹੈ, ਰਥਚਾਲਕ ਰਥਪ੍ਰੋਤਾ ਹੈ, ਅਸਮਰਥ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਮਲੋਚੰਤੀ ਅਤੇ ਅਨੁਮਲੋਚੰਤੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਬਾਗ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਸੱਪ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਇਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਸੰਯਦਵਸੁ ਹਨ, ਰਥਚਾਲਕ ਤਾਰਕਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਹਵਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਇਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ। ਉੱਤੇ ਅਰਵਾਗਵਸੁ ਹਨ, ਰਥਚਾਲਕ ਸੈਨਾਜਿਤ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਵਿਦਯੁਤ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਇਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ। ਅਗਨੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੋਰ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਅਸਥਾਪਿਤ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੌਆਂ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੋਰ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਮਥਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈਂ, ਰਾਜ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਅਗਨੀ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਊ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਬੱਚੜੀ ਵੱਲ ਸਵੇਰੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਘੋੜੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬਲਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਯੋਗ੍ਯ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਹਨ। ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਰਨ ਆਭੂਸ਼ਣ ਵਾਂਗ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੋਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਅਗਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਦਾਤਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਘਿਉ ਨਾਲ ਚੋਪੜਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ। ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮਥਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ, ਬਲ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਅਰਪਿਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਹਰ ਆਰਯ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਦਾ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਵਾ। ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਲਾਲ ਲੱਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਮਿੱਤਰ, ਯੋਗ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ ਹੈ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਸੁਚੱਜੀ, ਸਤੂਤੀ ਸੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਬਲ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਾਹਤਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ। ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨੀ, ਧਨ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਤੂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ, ਹੇ ਨੇਤਾ, ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਤਨ ਜੋਤਿ ਨਾਲ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਅਗਨੀ, ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਅਪਨੇ ਤੀਖੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਅਗਨੀ, ਜਦੋਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਦਾਨ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ; ਯਜਨਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਸਤੂਤੀਆਂ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਸਤੂਤੀਆਂ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ; ਸਾਡਾ ਮਨ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਇਆ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਤੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਨ-ਦਾਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਅਥਾਹ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜਿਸਦੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼, ਚਲਾਇਤ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਇਕ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ। ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਚੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ—ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ। ਅਗਨੀ, ਅੱਜ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਤੂਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸਤਿ, ਮੰਗਲਮਈ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਕਰਮ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤੂਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਠੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦਾਤਾ, ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆਲੂ, ਤੇ ਜੋ ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰ ਪਿੱਛੇ, ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਆਸਥਾ, ਸਤੂਤੀ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।