ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਿਆਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਨੌਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਮਾਲਕਨੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਗਿਆਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਰੁੱਤਾਂ ਬਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਿਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਤੇਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹੀਨੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਪੰਦਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਧਿਪਤੀ ਇੰਦਰ ਬਣਿਆ। ਸਤਾਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਉੱਨੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਆਰੀਆ ਦਾ ਉਤਪੱਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਕੀਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਧਿਪਤਿਆ ਸੀ। ਤੇਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਪੱਚੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਯੂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਸੱਤਾਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਯ ਇਸ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਧਿਪਤਿਆ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਨਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਇਕੱਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਬਣੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੌ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਜੌ ਉਤਪਾਦ ਆਧਿਪਤੀ ਹੋਏ। ਤੇਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਲ ਮਿਲਿਆ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਆਧਿਪਤੀ ਬਣਿਆ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰੋ, ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੈਠੋ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਗਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤਿੰਨਾਂ ਆਕਾਸ਼ਕ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਲਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ। ਹਰ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਨਮ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਦੂਰ ਕਰੇ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਅਜੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਏ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਭੈ ਰਹੀਏ ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸੀਏ। ਫਿਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਜੇ ਜਨਮ ਨਾ ਲਏ ਹੋਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੋਲ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਸੋਲਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਕਤ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਹੈ। ਚੁਤਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਕਤ ਚਮਕ ਤੇ ਧਨ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਟਾ ਇਹ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਹੈ; ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਣ। ਹੇ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ, ਜੋ ਸੂਕਤ ਦੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਅਨੇਕ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਈ—ਇਵਾਂ, ਵਰੀਵਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਰਿਭੂ, ਆਚਛਾ, ਮਨਾ, ਵਿਯਚਾ, ਸਿੰਧੂ, ਸਮੁਦ੍ਰਾ, ਸਰੀਰਾ, ਕਕੁਪ, ਤ੍ਰਿਕਕੁਪ, ਕਾਵਿਆ, ਅੰਕੁਪਾ, ਅਕਸ਼ਰਪੰਕਤੀ, ਪਦਪੰਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਟਾਰਪੰਕਤੀ, ਕਸ਼ੁਰੋ ਭ੍ਰਾਜਾ, ਆਚਛਾ, ਪ੍ਰਚਛਾ, ਸੰਯਚ, ਵਿਯਚ, ਬ੍ਰਿਹਚ, ਰਥਾਂਤਰਾ, ਨਿਕਾਯਾ, ਵਿਵਧਾ, ਗੀਰਾ, ਭ੍ਰਾਜਾ, ਸੰਸਤੁਪ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ, ਇਵਾ, ਵਰੀਵਾ, ਵਯਾ, ਵਯਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ਼ਪਰਧਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਛਦੀ, ਦੂਰੋਹਣਾ, ਤੰਦਰ, ਅੰਕਾਂਕਾ। ਇਹ ਸਭ ਛੰਦ ਹਨ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਲਕੜੀ ਨਾਲ, ਉਸੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ, ਵਿਦਾ ਹੋਏ ਨਾਲ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸੰਯੋਗ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ, ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਆਸਰੇ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਨਾਲ ਦਿਨ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਆਦਿਤਯਾਂ ਨਾਲ ਆਦਿਤਯਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨਤਾ ਲਈ, ਚਲਣ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲਈ, ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਈ, ਉੱਚਤਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰਾਂ ਲਈ, ਉਮਰ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈਂ, ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪਿੱਛਲਾ ਕਦਮ ਹੈਂ, ਪਿੱਛਲੇ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਕਦਮ ਹੈਂ, ਪੂਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਚਮਕ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਹੈਂ, ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵਾਧੂ ਹੈਂ, ਵਾਧੂ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਤਾਰ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਤਾਰ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਜੋੜ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਉੱਨਤੀ ਹੈਂ, ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਰਗ ਹੈਂ, ਮਾਰਗ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈਂ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਹੈਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਰਾਜਸੀ ਹੈਂ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ; ਵਸੂ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਅਗਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰੈ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਟਿਕੇ, ਘਿਉ, ਸੂਕਤ ਵਿਘਨ ਰਹਿਤ ਆਸਰਾ ਦੇਣ, ਰਥਾਂਤਰਾ ਸਾਮ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇਪਣ ਅਤੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਵੀਰਾਜ ਹੈਂ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਦਰਾਂ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਟਿਕੇ, ਪ੍ਰੌਗ ਸੂਕਤ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਸਮਰਾਜ ਹੈਂ, ਪੱਛਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ; ਆਦਿਤਯ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਵਰੁਣ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਤਾਰਾਂ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਟਿਕੇ, ਮਾਰੁਤਵਤੀ ਸੂਕਤ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਵੈਰੂਪ ਸਾਮ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਸਵਰਾਜ ਹੈਂ, ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ; ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕੀਹ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਟਿਕੇ, ਨਿਸ਼ਕੇਵਲਿਆ ਸੂਕਤ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਵੈਰਾਜ ਸਾਮ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਅਧਿਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਦਿਸ਼ਾ; ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਤੀ-ਤਿੰਨ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਟਿਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਅਗਨਿਮਾਰੁਤ ਸੂਕਤ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਸ਼ਾਕਵਰ ਅਤੇ ਰੈਵਤ ਸਾਮ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਣ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਹੈ: ਸਾਹਮਣੇ ਹਰੀਕੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਰਥੀ ਰਥਗ੍ਰਿਤਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਥੌਜਾ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਅਤੇ ਕਰਤੁਸਥਲਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ; ਦੰਕਸ਼ਣਵਾ ਪਸ਼ੂ ਹਨ; ਹਥਿਆਰ ਮਨੁੱਖੀ ਹਨ; ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਵੈਰਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਣ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰਥੀ ਰਥਸਵਨਾ ਹੈ, ਰਥੇਚਿੱਤ੍ਰਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਮੈਨਕਾ ਅਤੇ ਸਹਜਨਿਆ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ; ਯਾਤੁਧਾਨ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਰਕਸ਼ਸ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਦਇਆ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾਸ ਹੈ; ਰਥੀ ਰਥਪ੍ਰੋਤਾ ਹੈ, ਅਸਮਰਥਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਮਲੋਚੰਤੀ ਅਤੇ ਅਨੁਮਲੋਚੰਤੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ; ਬਾਘ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਸੱਪ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਦਇਆ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸੰਯਦਵਸੂ ਹਨ; ਰਥੀ ਤਾਰਕਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ; ਪਾਣੀ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਪਵਨ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਦਇਆ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਪਰ ਆਰਵਾਗਵਸੂ ਹਨ; ਰਥੀ ਸੇਨਜਿਤ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੇਣਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ; ਗਰਜਨ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਬਿਜਲੀ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਦਇਆ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੁਕੁਟ, ਚੋਟੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੌ ਧਨ-ਸੰਪਦਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕੁਟ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਮਲ ਵਿੱਚੋਂ ਮਥਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈਂ; ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਅਗਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗਊ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਘੋੜੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਿਰਣਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।