ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚੈਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰੇ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਵਸ਼ ਕਰੇ; ਤੂੰ ਫੈਲ, ਵਧ, ਚਮਕ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਭੂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ—ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਸਾਰੀ ਸਾਂਸ, ਪ੍ਰਵਾਹ, ਉਪਰਲੇ ਪ੍ਰਵਾਹ, ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਚਲਣ ਲਈ—ਅੱਗ (ਅਗਨੀ) ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਡਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਬੈਠ। ਹੇ ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ, ਜੋ ਹਰ ਜੋੜ ਤੋਂ, ਹਰ ਖੁਰਦਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਤੂੰ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸੌ ਰਸਤੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੈਵੀ ਇੱਟ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਆਸਮਾਨ ਤੱਕ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਦਿੱਲਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ—ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ ਦਿੱਲੋ। ਸਰਵਸੰਪੂਰਨ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ; ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਠਾ ਦੇਵੇ; ਸਾਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਣ, ਪ੍ਰਵਾਹ, ਚਲਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ; ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ—ਉਸ ਦੈਵੀ ਅੰਗਿਰਸਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਟੱਲ ਬੈਠ। ਮਧੂ ਅਤੇ ਮਧਾਵ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤਾਂ, ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਅੱਗਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਸਰਵੋਚਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕਤ੍ਰ, ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਉਣ; ਉਸ ਦੈਵੀ ਅੰਗਿਰਸਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਟੱਲ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਆਸ਼ਾਢਾ ਹੈਂ, ਢਿੱਠ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ। ਰਾਤ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ; ਆਸਮਾਨ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਜੰਗਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਸੂਰਜ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਮਿੱਠਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਵੱਸ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਏ ਨਾ, ਨਾਂ ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ; ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹੇ—ਦੈਵੀ ਵਰਖਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇੱਟਾਂ ਦਾ ਵੱਢਾ, ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਆਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਲ-ਮਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ—ਉਥੇ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਵਜ ਗਏ। ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਇਹ ਯਜਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ; ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ-ਵੱਧ ਪਾਲਣ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਧਰਮ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਟੱਲ, ਆਧਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ; ਉਹ, ਜਾਣ ਕੇ, ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਗਾਏਤਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਪਾਲਣ, ਧਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਮਹਿਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਆਨੰਦ ਲੈ; ਤੂੰ ਸਰਵਸੰਪੂਰਨ, ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਕ ਹੈਂ—ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਦਰਿਆ ਤੈਨੂੰ ਵੱਧ-ਵੱਧ ਦਿੱਲਣ। ਅਗਨੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਜੋ ਨੇਕ ਹਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜੋੜ। ਅਗਨੀ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਰਥ-ਵਾਹਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋੜ; ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤਰ ਆਪਣੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠੇ। ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ; ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਸੂਤਰ, ਤੇਜ, ਚਮਕ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦਾ ਜਗਤ-ਘੋੜਾ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ। ਅਗਨੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਤੂੰ। ਸਾਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਬ੍ਰਿਓ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਧ, ਥੱਕ ਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾ ਕਰ। ਹਵਾ ਦੀ ਚਲਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਘੋੜਾ, ਦਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੀਲਾ, ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਰੂਟਿਆ—ਅਗਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ, ਲਗਾਤਾਰ, ਲਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਦਾ, ਧਰਤੀ, ਅਦਿਤੀ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਢਕਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਭੇਡ; ਅਸੁਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਮਾਇਆ—ਅਗਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਉਹ ਜੋ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ; ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਰਚੈਤਾ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਬਣਾਈ—ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਚਿਹਰਾ ਉਭਰਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ; ਇਹ ਆਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ—ਸੂਰਜ ਸਾਰੀ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਖੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖੀ, ਯਜਨ ਲਈ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਯਜਨ-ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਇੱਕ-ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਘੋੜਾ, ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਸਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਸੌ-ਪ੍ਰਵਾਹਾ ਫਵਾਰਾ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ, ਘੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ—ਅਦਿਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ—ਅਗਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਉਨ ਵਾਲੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਦੋ ਪੈਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੂਰਵਜ—ਅਗਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਮੈਂ ਉਠ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਬਕਰਾ ਅਗਨੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰਚੈਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੈਵੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਨ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ; ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਲਣ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਲ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਏਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਸ਼ਰੁ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾ। ਇਹ ਪੂਰਬ ਹੈ, ਜਗਤ; ਇਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਜਗਤ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੈ; ਬਸੰਤ ਇਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੈ; ਗਾਏਤਰੀ ਬਸੰਤ ਦੀ ਹੈ; ਗਾਏਤਰੀ ਲਈ ਗਾਏਤ੍ਰਾ; ਗਾਏਤਰੀ ਤੋਂ ਉਪਾਂਸ਼ੂ; ਉਪਾਂਸ਼ੂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਤ; ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਰਥਾਂਤਰ; ਵਸਿਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਸਾਂਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੱਖਣ ਹੈ, ਸਭ-ਰਚਨਹਾਰ; ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਸਭ-ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਮਨ ਹੈ; ਗਰਮੀ ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਗਰਮੀ ਦੀ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਤੋਂ ਸਵਾਰ; ਸਵਾਰ ਤੋਂ ਅੰਤਰੀਆਮਾ; ਅੰਤਰੀਆਮਾ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵਾਂ; ਪੰਦਰਵਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਤ; ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੱਛਮ ਹੈ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ; ਇਸ ਦੀ ਅੱਖ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ; ਵਰਖਾ ਇਸ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ; ਜਗਤੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਹੈ; ਜਗਤੀ ਲਈ ਜਗਤੀ; ਜਗਤੀ ਤੋਂ ਰਿਕਸਮਾ; ਰਿਕਸਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ; ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੋਂ ਸਤਾਰਵਾਂ; ਸਤਾਰਵਾਂ ਤੋਂ ਵੈਰੂਪ; ਜਮਦਗਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਧਰਤੀ, ਆਸਮਾਨ, ਪਾਣੀ, ਅਗਨੀ, ਪੌਦੇ, ਜਾਨਵਰ, ਰੁੱਤਾਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇਜ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਪਾਲਣਾ, ਅਤੇ ਚਮਕ ਲਈ, ਪੂਜਾ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਆਰਾਧਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।