ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸੱਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਲ ਦੇ ਆਸਨ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਰਸਤਾ ਬਣਾਓ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੋ; ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੋ। ਤੇਰੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਛੂਹੋ, ਜਲ ਕੇ ਭੜਕੋ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਲਪਟਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾਓ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਵਿਘਨ ਵੰਡੋ। ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਬਣੋ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹੋ। ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹਾਨੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾ ਪਾਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਉਠੋ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਦੋ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦੋ। ਸਿੱਧਾ ਰਹੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਾਪਸ ਵੱਜੋ; ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਹਟਾਓ, ਅਜਨਮੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੋ। ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੋਹਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਆਪ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਅਡੋਲ ਰਹੋ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਲ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ, ਇਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ। ਫੈਲ ਜਾ, ਵਧ, ਚਮਕ; ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਭੂ ਹੈ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਕ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ। ਸਾਰੀ ਸਾਹ, ਅੰਦਰਲੀ ਸਾਹ, ਬਾਹਰਲੀ ਸਾਹ, ਉਪਰਲੀ ਸਾਹ, ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਗਤੀ ਲਈ—ਅਗਨੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ, ਡਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਡਟ ਕੇ ਬੈਠ। ਹੇ ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ, ਜੋ ਹਰ ਜੋੜ ਤੋਂ, ਹਰ ਖੁਰਦਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉੱਗਦਾ ਹੈ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਲਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲ ਜਾ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸੌ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਇੱਟ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਦਿਲਾ। ਹੇ ਦੇਵਗਣ, ਤੇਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਗਾਂਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ ਦੋ। ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ; ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਬੈਠਾਏ; ਸਾਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਹ, ਨਿਕਾਸ, ਚਲਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਵਾਮੀ ਹੈ—ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਅੰਗਿਰਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਡਟ ਕੇ ਬੈਠ। ਮਧੁ ਅਤੇ ਮਧਾਵ, ਵਸੰਤ ਰੁੱਤਾਂ, ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਜਲ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਅੱਗਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਸਰਵੋਚਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਮਨ ਵਿਚ ਇਕਜੁੱਟ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ, ਵਸੰਤ ਰੁੱਤਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਆਉਣ; ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਅੰਗਿਰਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਡਟ ਕੇ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਆਸ਼ਾਢਾ ਹੈ, ਟਿਕਾਊ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ। ਰਾਤ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਜੰਗਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਸੂਰਜ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਆਂ ਮਿੱਠੀ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਵਸ ਜਾ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਸੜੇ ਨਾ, ਨਾ ਹੀ ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ; ਤੇਰੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ—ਅਕਾਸ਼ੀ ਵਰਖਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਜਲ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਇੱਟਾਂ ਦਾ ਸਾਂਡ, ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਅਕਾਸ਼, ਮਲ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ, ਭਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ—ਉਥੇ ਜਾ ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਵਜ ਗਏ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਾਪਣ; ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਰਮ ਦੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਧਰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਆਧਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ; ਉਹ, ਜਾਣ ਕੇ, ਗਾਯਤਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭੇਟਾਂ ਦੇਵਗਣਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਏ। ਪੋਸ਼ਣ, ਧਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਮਹਿਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਨੰਦ ਲੈ; ਤੂੰ ਸਰਤਾਜ, ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ—ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਦਰਿਆ ਤੈਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇਣ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਅੱਛੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਜੋ ਦੇਵਗਣਾਂ ਨੇ ਬੁਲਾਏ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ; ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤਾਰ ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ। ਦਰਿਆ, ਗਾਂਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਧ ਹੋਏ; ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਘੋੜਾ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੈ, ਭਜਨ, ਚਮਕ, ਤੇਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ। ਅਗਨੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਤੂੰ। ਸਾਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਬ੍ਰਿਓ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਧ, ਥੱਕ ਨਾ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ। ਹਵਾ ਦੀ ਗਤੀ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਘੋੜਾ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਪੀਲਾ, ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਜੜਿਆ—ਅਗਨੀ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਲਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ, ਅਦਿਤੀ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਢਕਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਭੇਡ; ਅਸੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਮਾਇਆ—ਅਗਨੀ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ। ਉਹ ਜੋ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਬਣਾਈ—ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸ 'ਤੇ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਗਣਾਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਚਿਹਰਾ ਉਭਰਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ; ਇਹ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ।