ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯజਨਿਕ ਆਤਮਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਚੋਰਾਂ ਤੇ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦੀ, “ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭੋ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।” ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਪਾਵਨ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਿਕ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਦੀ ਜੋੜ, ਜੋ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਪਾਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਯਮਾ ਅਤੇ ਯਮਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਯਜਨਿਕ ਆਤਮਾ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲ ਕੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਜਨਿਕ ਆਤਮਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਜੋ ਫੰਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਗਲੇ ‘ਚ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਖੁਲ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਭੂਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਨਮਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਤਮਾ ਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ; Savitar ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸਤਯ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਚਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ‘ਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਚਾਰਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਹਲ ਜੋੜੋ, ਉਕਾਂ ਫੈਲਾਓ, ਪੱਧਰ ਬਣਾਓ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਮੀਨ ‘ਚ ਬੀਜ ਬੋਵੋ; ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਰ ਨਾਲ—ਫਲ-ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਧਰਾਂ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੇ ਹਲ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤਣ; ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ; ਪੱਧਰਾਂ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਣ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਓ ਸੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਧ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਦੇ। ਹਲ, ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼, ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ‘ਚ—ਇਸ ਨਾਲ ਗਾਂ, ਭੇਡ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਬੋਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ। ਦੂਧ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੁਸ਼ਨ, ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ। ਹਲ ਛੱਡੋ, ਦਿਵਿਆ ਦਿਸ਼ਾ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਸਾਲ, ਰੁਤਾਂ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਇਦਾ, ਘੀ—ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ! ਉਹ ਪੌਦੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ‘ਚ—ਹੇ ਭੂਰੇ ਪੌਦੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੌ ਅਤੇ ਸੱਤ ਥਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਵਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੌ ਥਾਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਵੇਂ ਟੱਟੇ; ਇੰਦਰ, ਸੌ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਦਵਾਈ ਬਣ ਜਾਏ। ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਪੌਦੇ, ਫੁੱਲਦੀਆਂ, ਫਲਦੀਆਂ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਫਲਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। ਪੌਦੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਤਮ ਮਿਲੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਪੱਤੇ ‘ਚ; ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਿੱਥੇ ਪੌਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ‘ਚ—ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੈਦ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਿਆਂ, ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ, ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਪੂਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਦੂਰ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਚਾਰਾ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਤਮ ਹੋ। ਪੌਦੇ ਸਭ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ, ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਵਿਚ ਆਏ; ਪੌਦੇ ਹਿਲ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਜੋ ਮਲਿਨਤਾ ਸੀ, ਉਡ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਇਹ ਪੌਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈਂਦਾ, ਰੋਗ ਦਾ ਸਰ ਹੁਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦਾ ਫੰਦਾ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ, ਅੰਗ-ਅੰਗ ‘ਚ, ਪੌਦੇ ਫੈਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ‘ਚ ਕਰਦਾ। ਰੋਗ, ਚਾਸਾ ਪੰਛੀ, ਕਿਕੀਦੀਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ, ਮਿਸਟ ਦੇ ਉਡ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿਓ; ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ। ਫਲਦਾਰ, ਬਿਨਾ ਫਲ, ਬਿਨਾ ਫੁੱਲ, ਫੁੱਲ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਜਨਮੇ—ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਪ, ਯਮਾ ਦੇ ਫੰਦੇ, ਹਰ ਦਿਵਿਆ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਪੌਦੇ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ; ਜੋ ਇਹ ਜੀਵਨ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ, ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੌਦੀਆਂ ਹੋ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਪੌਦੀਆਂ ਹੋ, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ—ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਜੋ ਨੇੜੇ ਸੁਣਦੇ, ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ—ਸਭ ਜੜੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖੋਦਦਾ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਖੋਦਦਾ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ। ਪੌਦੇ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਖਦੇ: “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵਾਂਗੇ।” ਤੁਸੀਂ ਸੂਜਨ, ਗਠ, ਸੌ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪੱਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਖੋਦਿਆ; ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੋ, ਹੇ ਪੌਦੇ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਖੋਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਜੜਾਂ ਨਾਲ ਵਧੋ। ਹੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੁੱਖ ਸਹਾਰਾ ਹਨ; ਉਹ ਸਹਾਰਾ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ; ਨਾ ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਿਕ ਆਤਮਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਪੌਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਵਾਧਾ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।