ਸੁਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ! ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਆਕৃতি ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਗਤ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦਾਤਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਆਦਿਤਯ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸੁ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਨ; ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦਿਵਣ; ਘੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਆਕृति ਵਧੇ; ਯਜਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਵਿਖਰ ਜਾਣ; ਯਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਭਸਮ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਗਨਿ ਦਾ ਪੁਰੀਸ਼ ਹੈਂ। ਜੋ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ—ਉਹ ਸ਼ਰਨ ਲੈ। ਇਹ ਉਹ ਅਗਨਿ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਚਾਹੀਦੀ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ—ਉਸ ਜੋਤ, ਉਸ ਚਮਕ, ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵਰਦਾਨ ਦਿਨ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹੀਦੀ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਸਥਿਰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜੇਤੂ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਆਸਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਸਾਡਾ ਧਨ ਵਧਾ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ; ਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਦੁਬਾਰਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ, ਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ, ਖੋਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ, ਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਇੰਦ੍ਰ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀਆਂ, ਜੋ ਦੁਧ ਕੱਢਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਮਿਠਾ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਰਵੋਚ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇਕ ਹੀ ਮਨ, ਇਕ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਰਹੋ; ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦਿਆਂ, ਪੌਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਚਨਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਇਕ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ; ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨਿ ਹੈਂ, ਧਨ-ਸੰਪੰਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਚੇਤਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਰਹੋ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਨਾ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ; ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਬਣੋ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਅਗਨਿ, ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਣ ਕਰੇ, ਹੇ ਅਗਨਿਕੁੰਡ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰੁਤੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਚ ਦੇਣ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ; ਚੋਰ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰ, ਡਾਕੂ ਨੂੰ ਲੱਭ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਧਰਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਇਹ ਲੋਹਾ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਤ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਯਮ ਤੇ ਯਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ। ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ, ਹੇ ਭਯਾਨਕ, ਬਣੀ ਹੈ—ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਤਾਂ ਮੈਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਕਹਿੰਦੇ—ਹੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਫੰਦਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਖੁਲ ਗਿਆ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਭੂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਧਨ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਥਾਨ; ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ; ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਰਸਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਲ ਜੋਤਦੇ, ਉਹ ਜੋਤਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਣਦੇ; ਸੋਚਵਾਨ, ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਹਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੋ, ਜੋਤਾਂ ਨੂੰ ਤਣੋ, ਹਲੀਆਂ ਬਣਾਓ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਬੀਜ ਬੋਵੋ; ਆਵਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਭਾਰ ਨਾਲ ਹਨ—ਹੇ ਹਲੀਆਂ, ਪੱਕੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੇ ਹਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤਣ; ਹਲ ਜੋਤਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਣ; ਹਲੀਆਂ, ਹੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਫ਼ਰ ਦਿਓ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ; ਪੌਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵਧਦੀ—ਹੇ ਸੀਤਾ, ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਹੋ। ਹਲ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ—ਇਸ ਨਾਲ ਗਾਂ, ਭੇੜਾਂ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਵਾਫ਼ਰਤਾ ਬੋਈ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੋ, ਦੁੱਧ ਦੇ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੁਸ਼ਣ, ਲੋਕਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ। ਹੇ ਅਣਜੋਤੀਆਂ, ਦੇਵੀ-ਗਤਿ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ; ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਸਾਲ ਨਾਲ, ਰੁਤੂਆਂ ਸਮੇਤ; ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਲਾਲੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਸੂਰਜ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਰਥਵਾਨ ਸਮੇਤ; ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਇਡਾ, ਘੀ ਨਾਲ—ਸਵਾਹਾ! ਉਹ ਪੌਦੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੇ—ਉਹ ਭੂਰੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੌ ਤੇ ਸੱਤ ਠਿਕਾਣੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੌ, ਹੇ ਮਾਵਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਠਿਕਾਣੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸੌ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਦਵਾਈ ਬਣੋ। ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਹੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਫੁੱਲਦੀਆਂ, ਫਲਦੀਆਂ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਫਲ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ। ਪੌਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਪੌਦਿਆਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਨ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਿੱਥੇ ਪੌਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੈਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਘੋੜਿਆਂ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ—ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਪੂਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।