ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਾ ਸਮੇਂ ਆ ਗਿਆ। ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ੍ਯ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ—ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਜਗਤੀ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ—ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਮਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੋਚ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਬੋਲ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਨੂ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਧਿਆਈ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਨਾ ਟੁੱਟ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ; ਤੂੰ ਨਿਰਭੀਕ ਤੇ ਵੀਰ ਵਜੋਂ ਰਹਿ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿ; ਤੂੰ ਅਸੁਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਵੇ; ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠ। ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਚੋਣਯੋਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸਚਰਜਮਈ। ਅਸੀਂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਦੂਰਲੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਦੂਰਲੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਆ; ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਵੀ ਲੱਕੜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਬਣ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਉਪਜਿਹਵਿਕਾ ਜੋ ਵੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੀਟੀ ਜੋ ਵੀ ਰਿੰਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਬਣ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਗਨੀ। ਅਗਨੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਚਾਰਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਧਨ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ—ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਧਿਆਈਯੋਗ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ, ਡਰ ਰਹੇ, ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੋਰ ਤੇ ਲੁੱਟੇਰੇ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗੰਦ-ਲਗੇ ਤੇ ਲੁੱਟੇਰੇ ਨੂੰ ਖਾ; ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਦੇ, ਚੋਰ ਤੇ ਲੁੱਟੇਰੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦਾ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਜਾਰੀ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੀ; ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਭੋਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦਾਤਾ ਦੇ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਤਿਆਰ; ਅਗਨੀ, ਅਮਰ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼, ਬੀਜ-ਭਰਪੂਰ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਤ ਤੇ ਭੋਰ, ਇੱਕ-ਮਨ, ਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਕੱਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਲਦੇ ਹਨ; ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤਾਰ, ਯੋਗਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਭੋਰ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ, ਤਿੰਨ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ; ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤੇਰੀ ਅੱਖ, ਬ੍ਰਹਦਰਥੰਤਰਾ ਤੇਰੇ ਪੱਖ, ਸਤਕਾਰ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਛੰਦ ਤੇਰੇ ਅੰਗ, ਯਜੁਸ ਤੇਰਾ ਨਾਮ; ਸਾਮਨ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਵਾਮਦੇਵ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਪੂੰਛ, ਪਲਾਠ ਤੇਰੇ ਪੈਰ, ਨਖ ਤੇਰੇ ਪੈਰ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ—ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਉੱਡ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਗ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ; ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਣ ਵਾਲਾ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅੰਤਰिक्ष 'ਚ ਚੜ੍ਹ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ; ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਚੜ੍ਹ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ; ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ ਚੜ੍ਹ। ਅਗਨੀ ਗਰਜਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਧੁੰਦ-ਗਰਜ; ਧਰਤੀ ਕੰਪ ਗਈ, ਪੌਦੇ ਸਜ ਗਏ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆ, ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ; ਜੀਵਨ, ਮਹਿਮਾ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਬੁਧਿ, ਧਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ। ਅਗਨੀ ਅੰਗੀਰਸ, ਤੇਰੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਸੌ ਹੋਣ, ਤੇਰੇ ਢੱਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਣ; ਫਿਰ, ਵਾਧੂ ਤੇ ਵਾਧੂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਮੁੜ ਦੇ। ਮੁੜ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਆ, ਅਗਨੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਆ; ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਧਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ, ਅਗਨੀ; ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵਧ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਢਿੱਡ ਤੇ ਅਡੋਲ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਫੰਨ ਹਟਾ, ਮੱਧਲੀ ਢੀਲੀ ਕਰ, ਹੇਠਲੀ ਵੀ ਹਟਾ; ਫਿਰ, ਆਦਿਤ੍ਯ, ਅਸੀਂ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਤੇਰੇ ਸਤ-ਰਾਜ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਭੋਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ, ਉੱਚਾ ਉਠਿਆ, ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਇਆ; ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਸਭ ਘਰ ਭਰਿਆ। ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਧਨ-ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਧਯ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾਰੀ ਵੇਦਿਕ 'ਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ; ਪਾਣੀਆਂ, ਗਾਂ, ਸੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਸੱਚ, ਮਹਾਨ। ਅਗਨੀ, ਇਸ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ, ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ; ਆਪਣੀ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਵਜੋਂ ਚਮਕ। ਅੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸ਼ੁਭ ਹੋ। ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਕੇ, ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੈਠ; ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ। ਅਗਨੀ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਥੋਂ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ; ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ—ਜੋ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ, ਲੁਕਿਆ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਰੋਤ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਆਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ; ਤੀਜੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਖੜਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਅਗਨੀ ਗਰਜਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ; ਧਰਤੀ ਕੰਪ ਗਈ, ਪੌਦੇ ਸਜ ਗਏ; ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਆਪਣਾ ਪਰਚਾ ਦੱਸਿਆ—ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਸਦਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਾਨਣ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।