ਹੋਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਬੈਠ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ! ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼। ਹੁਣ ਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਅਟੁੱਟ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਚਮਕੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣਾ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਫਲਦਾਰ ਪੌਦੇ ਉੱਠਣ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ, ਹਵਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਦਿਲ ਰੱਖੇ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿੰਦ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਚੰਗਾ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਲੈ। ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਯਜਨਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ, ਤਾ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲੇ—ਆ ਜਾ, ਅਗਨਿ, ਸ਼ੁਭ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੀਤ੍ਰਿ ਦੇਵਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਚਾ, ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੋਲਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ। ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿ; ਹੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜ; ਹੇ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੌੜਾ ਬਣ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਅਗਨਿ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ; ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼ ਮੱਧ, ਨਾ ਦਰੱਖਤ—ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਗੂੰਜਦਾ, ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਂ ਕਰਦਾ ਘੋੜਾ ਆਵੇ, ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਖੋਤਾ, ਜੋ ਅਗਨਿ—ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਨਾ ਪਵੇ; ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਗਰਭ, ਸਮੁੰਦਰੀ, ਅਗਨਿ—ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਆ ਜਾ। ਸੱਚ, ਸੱਚ; ਸੱਚ, ਸੱਚ। ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ—ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ—ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਗਨਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਬਿਪਤਾ ਤੇ ਅਸੁਭ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ। ਹੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਫੁੱਲ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੋ; ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਗਰਭ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਇਸਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਆਸਨ ਤੇ ਵਸਾ ਲਵੋ। ਚੌੜੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਰੀਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਜਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ; ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਰਸ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ, ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤੀ ਲਈ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ ਜਗਾਇਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੋਤ, ਸਦੀਵੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਮ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋਵੇ; ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਇਸਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਚੰਗੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ; ਅਦਿਤੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਜੂਆ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਦਿਤੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦਾ ਚੁਲ੍ਹਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ; ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ, ਵੀਰਤਾ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਮੱਧ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਆਦਿਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ, ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਅਦਿਤੀ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਚੁਲ੍ਹਾ, ਅਗਨਿ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਗਰਭ ਬਣਾਈ, ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਪੱਕ ਜਾਵੇ।" ਵਸੂਆਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ; ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਅਦਿਤੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ ਦਾ ਚੁਲ੍ਹਾ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਖੋਦੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣ। ਧੀਸ਼ਣਾਵਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਵਰੂਤਰੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਪਕਾਉਣ। ਗਰੇਸ, ਜਨਿਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਪਕਾਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਪਕਾਉਣ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਮਾ ਬਣੇ। ਸਵੀਤ੍ਰਿ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਣ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਜਾਵਣ। ਉੱਠ, ਵੱਡਾ ਬਣ; ਉੱਠ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਅੱਗ ਦਾ ਚੁਲ੍ਹਾ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ-اپنے ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ। ਮਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸੋਚ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬੋਲ ਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਨੁ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ, ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭੇ। ਸਭ ਧਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ; ਮਹਿਮਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਨਾ ਟੁੱਟ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ, ਹੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਂ; ਨਿਰਭਿਕ ਰਹਿ, ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕਰੇਗਾ। ਧਰਤੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹਿ; ਤੂੰ ਅਸੁਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਉੱਠ। ਘਿਉ ਦੀ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਵਹੇ; ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਚੁਣਨਯੋਗ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੋਂ, ਹੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਇੱਥੇ ਆ; ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ। ਕਿਹੜੇ ਵੀ ਲੱਕੜ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘਿਉ ਹੋਣ; ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਜਿਹਵਿਕਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਿਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘਿਉ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ।