ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ, ਕਿਵੇਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਮਹਾਤਮ, ਉਸ ਦੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਨਵਾਜ਼ਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ, ਜਲਾਂ, ਪਥਰਾਂ, ਲੱਕੜਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ। ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ, ਅਗਨਿ ਦਾ ਗਰਭ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੌਮਲਤਾ ਨਾਲ ਕਮਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਵਚ ਵੀ, ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰ। ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੋਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਆਤਮ ਵਿਚ ਸਹਿਮਤ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਵੱਸਾਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੇ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਚਲਦਿਆਂ ਦਾ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹੈਂ। ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ, ਅਥਰਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਧਿਚ ਨੇ ਜਲਾਇਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਪਥਿਆ ਨੇ ਜਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਹੋਤਰ, ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵਸਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਤਰ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇਜਸਵੀ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਟੁੱਟ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਹੋ ਜਾਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਆ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਦੈਵੀ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਮਿੱਠੀਆਂ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਵੰਸ਼ ਵਾਧ ਲਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਫਲਦਾਇਕ ਬੂਟੇ ਉੱਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਗਣ। ਪਵਨ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਤੇਰਾ ਹਿਰਦਾ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ। ਚੰਗੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਲਪੇਟ ਲੈ। ਉਠ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਯਜਨਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਦੈਵੀ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ; ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ, ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ—ਆ, ਅਗਨਿ, ਮੰਗਲਮਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਿੱਧਾ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਿਆ, ਅਗਨਿ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਚਾ, ਤੂੰ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਂਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੁ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਤੇਜ਼ ਰਹੁ, ਹੇ ਤਿੱਖੇ ਘੋੜੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਹੁ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਵਾਹਕ। ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਪੁੱਤਰ; ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਨਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਗੱਜਦਾ, ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਉਂਦਾ ਘੋੜਾ ਆਵੇ, ਰੇੜਕਦਾ ਗਧਾ, ਜੋ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਨਾ ਤੁਰੇ; ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਸਮੁੰਦਰੀ, ਅਗਨਿ—ਸਾਡੇ ਭੋਗ ਲਈ ਆ। ਸੱਚ, ਸੱਚ; ਸੱਚ, ਸੱਚ। ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬੂਟਿਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ ਜਦ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਗਨਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਣ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਭਜਾਓ। ਹੇ ਬੂਟਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜੋ; ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਕੁਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਸਨ ਤੇ ਵਸਣ ਦਿਓ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਸਰੇ ਹੇਠ, ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਿਚ ਵੱਸੀਏ। ਹੇ ਜਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ; ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸਾਰ ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਸਾਂਝੀ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਸਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਜਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਜੋਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ, ਚੰਗਾ ਜਨਮਾ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਾਧ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤੀ ਲਈ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਜਲਾਈ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਵਸੁਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਮ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋਣ ਦਿਓ; ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੁੱਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ; ਆਦਿਤੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਜੋਆ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਿਤੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਯਜਨ-ਕੁੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੰਕੁਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ; ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਵਸੁ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਪੁੱਤਰ; ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਮੈਂ ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬੀਰਤਾ ਤੇ ਸਜਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਮੈਂ ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬੀਰਤਾ ਤੇ ਸਜਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਆਦਿਤ੍ਯ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਮੈਂ ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬੀਰਤਾ ਤੇ ਸਜਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀਆਂ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਮੈਂ ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬੀਰਤਾ ਤੇ ਸਜਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਤੂੰ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਆਦਿਤੀ ਤੇਰੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜੇ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਅੱਗ ਦਾ ਕੁੰਡ ਬਣੀ, ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਗਰਭ ਅਗਨਿ ਲਈ, ਆਦਿਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪੱਕ ਜਾਵੇ।" ਵਸੁ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਆਦਿਤ੍ਯ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਗਨੀਆਂ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ—ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਆਦਿਤੀ, ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਅੱਗ-ਕੁੰਡ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਣ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਧੀਸ਼ਣਾਵਾਂ, ਵਰੂਤਰੀਆਂ, ਗ੍ਰੇਸ, ਜਨਯਾ—ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਣ, ਰੱਖਣ, ਜਗਾਉਣ, ਪਕਾਉਣ, ਪਕਾਉਣ, ਪਕਾਉਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਉਠਾਏ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਕੋਣਾਂ ਭਰ ਜਾਵਣ। ਉਠ, ਮਹਾਨ ਹੋ, ਉੱਠ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਅੱਗ-ਕੁੰਡ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਲ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।