ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਵੈਦਿਕ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਗਨੀਧ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ ਕਰਕੇ ਆਹਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸਮਾਨ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸਵਾਹਾ ਕਰਕੇ ਆਹਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨ, ਹੈ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਲਈ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮਨ ਦੀ ਜੋਤ ਘੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵਧਾਏ। ਯਜਨ ਅਖੰਡ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਓਮ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਅਗਨੀ-ਜਲਾਵਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈਏ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਲਿੰਗਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਹੋ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਸੁਆਂ ਲਈ, ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਯਜਨ捨। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੀਚਣ। ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਹਿਲਾ ਕੇ ਉੱਡਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਤੀ ਰਥਾਂ, ਚਿਤਕਬਰੀ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੋ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਰਖਾ ਲਿਆਵੋ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੈ, enclosure ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਨਾਂ ਛੀਨ ਲਵੇ। ਅਗਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਸਤਾ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿੱਸੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ enclosure ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਬਰਹਿਸ ਤੇ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। enclosure ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੋ, ਜੁਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ; ਪੀਓ, ਚੰਗੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਚੰਗੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੋ। ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਆਓ; ਯਜਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋਵੋ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਚੰਗੀ ਸੀਟ ਤੇ, enclosure ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਅਗਨੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣ। ਦੇਵਤਾ, ਰਸਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਜਨ ਲੈ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਬਰਹਿਸ ਨੂੰ ਆਹਰ, ਘੀ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੁਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਏ; ਇਹ ਅਸਮਾਨੀ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ। ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ। ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਪੋਸ਼ਣ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ, ਸ਼ੁਭ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਦਯਾਲੂ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮਧ੍ਯਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਇਸ ਭੋਜਨ ਤੋਂ, ਇਸ ਨਿਵਾਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਤੂੰ ਸਵੈ-ਜਨਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਰਣ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ। ਮੈਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਢੱਕਿਆ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਘਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਚੰਗਾ ਗ੍ਰਹਸਥ ਬਣ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਗ੍ਰਹਸਥ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਚੰਗਾ ਗ੍ਰਹਸਥ ਬਣ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਢੱਕੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੇ। ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਹਾਂ, ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਹਰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸਵਾਹਾ! ਜੋ ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾ ਅਲਤਾਰ 'ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ। ਉਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਦਾਨਵ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਥੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਣੋ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ; ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਲਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਹਰ ਲਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਬਰਤਾ ਲਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਲਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਦੇਵੋ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਦੇਵੋ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਕਪੜੇ। ਪਿਤਰੋ, ਜੂਨ (ਭ੍ਰੂਣ), ਕਮਲ ਹਾਰ ਵਾਲੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਤਰਲਤਾ—ਇਹ ਆਹਰ ਬਣੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਲਾਵੇ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਘੀ ਦੀਆਂ ਆਹਰਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਓ। ਇਥੇ ਆਹਰਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਚੰਗੀ ਜਲਾਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ; ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਲਾਵੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਘੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ। ਘੀ, ਆਹਰਾਂ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਉਣ; ਮੇਰੀ ਜਲਾਵੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਭੂਰ, ਭੁਵਹ, ਸਵਹ। ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਨਾਲ—ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ, ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਚਿਤਕਬਰੀ ਗਾਂ, ਵਧ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ, ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੋਂ, ਉਚਵਾਸ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸਾਂਡ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਘੋਸ਼ ਕੀਤਾ। ਬਾਣੀ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਦਿਨ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨਾਲ। ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ। ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ। ਅਗਨੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਮਕ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ। ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਮਕ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਥੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਭੋਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਥੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ, ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਪੱਖੀ ਹੋਵੇ। ਅਗਨੀ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਕਟ, ਚੋਟੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਦੋਵੇਂ, ਸੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ। ਦੋਵੇਂ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਤੂ-ਸਵਰੂਪ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ; ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ। ਇਥੇ, ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਹੋਤ੍ਰ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂ, ਅਪਨਵਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਦਭੁਤ, ਬਹੁ-ਰੂਪੀ, ਹਰ ਕੁਲ ਵਿਚ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤ, ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਨਾਲ, ਰਵਾਇਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।