ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ clarified butter ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਆਰਡਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੇਂਦਰੀ ਭੋਜਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਪ੍ਰੇਰਕ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵਾਣੀ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦਸਵੇਂ ਦੇਵਤਾ–ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ। ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੁਕਤ ਮਿਤ੍ਰ। ਸਾਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੌ ਨਾਲ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢੁਕਵੀਂ ਵਾਰ ਵੰਡਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰਾ ਪੀਤੀ; ਓ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ। ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਾ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ, ਸ਼ਚੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰਾ ਪੀਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ, ਉਦਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਸੋਚ ਨੂੰ harness ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸੱਚ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ। ਯੁਕਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ harness ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ harness ਕੀਤਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾ ਦਰਸ਼ਟਾ; ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਕਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਲਾਘਾ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਤਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ harness ਕਰੀਏ; ਸਤੁਤਿ ਰਥ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ; ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਆਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੁਣਨ। ਜਿਸਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ; ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਪੇ, ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭਾਗ-ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ; ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ; ਵਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਮਿੱਠੇ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਸਾਡੀ ਯਜਨ ਨੂੰ ਦਿਵਤਾ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ; ਸਾਡੀ ਸਤੁਤਿ ਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ, ਰਥੰਤਰਾ, ਮਹਾ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ–ਸਵਾਹਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ, ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਬੱਦਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਔਰਤ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੋਂ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਜਗਾ ਸਕੀਏ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੱਦਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆ; ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ। ਹੇ ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣ ਕੇ; ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਨਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਮਧਿਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਗਧਾ ਜੋੜੋ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਿਲਾਪ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗੇ ਆਓ, ਉੱਨਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ; ਆਓ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਦਲਪਤੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਧਿਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਲੰਘੋ; ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਰਿੱਛਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ, ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਨਿਰਭਯਤਾ ਦਿੰਦੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ। ਅਗਨਿ ਨੇ ਭੋਰ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ। ਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ਼, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਹਟਾ ਕੇ; ਅਗਨਿ, ਮਹਾ ਆਸਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੇ ਤੇਜ਼, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੱਭ; ਦੱਸ, ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਕਿਥੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਦ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸਵਰਗ ਤੇਰਾ ਪਿੱਠ, ਧਰਤੀ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਮਧਿਆਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਸਵੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇਰਾ ਗਰਭ; ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਡਟ ਜਾ। ਇਸ ਆਸਨ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਦਮ ਰੱਖ, ਹੇ ਧਨ ਦਾਤਾ, ਹੇ ਤੇਜ਼; ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੋਦਦੇ ਹਾਂ। ਧਨ ਦਾਤਾ, ਤੇਜ਼, ਨੇ ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਨੇੜੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ; ਉੱਥੇ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਖੋਦੋ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਮਨ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ; ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ, ਮਹਾਨ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਨਿ, ਨੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਦਿੰਦਾ। ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਅਡੋਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਹੈਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਹੈਂ; ਲੱਕੜਾਂ ਤੋਂ ਹੈਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦਾ; ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ, ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਠ ਹੈਂ, ਅਗਨਿ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਧਦਾ; ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂ। ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਕਵਚ ਹੈਂ, ਅਟੁੱਟ, ਵੱਧ, ਦੋਵੇਂ; ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਨਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਵੈ ਵਿੱਚ ਸੁਰਿਲਾ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ। ਤੂੰ ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵਾਹਕ; ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ। ਉਹੀ ਤੂੰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਧਿਆੰਚ, ਅਥਰਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਜਗਾਇਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ। ਉਹੀ ਤੂੰ, ਸਾਂਡ ਪਾਥਿਆ ਨੇ ਜਲਾਇਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਹਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਅਗਨਿ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਪਹਾਰਾਂ, ਚਾਨਣ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।