ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਕਿਰਣਾਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਚੇ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਲਈ, ਸਤਿਕਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਬਰ ਰਸ-ਭਰੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਟਪਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਆਉਣ, ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਤਣ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰਨ ਦੁਧ-ਵਾਨ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਯਗਨ ਵਿਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਦਿਤੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵਤੀ ਹਨ, ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਨਾਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਲਈ, ਇਹ ਆਸਨ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼-ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇਹ ਆਸਨ ਹੈ। ਉਸੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਭੇਟ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਲਈ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘੋੜਿਆਂ—ਵ੍ਰੇਸ਼ੀਣ, ਕੁਕੂਨਨ, ਭੰਡਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ—ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੂੰਆ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਤੇ ਸੁਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਬਲਦ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਇਸ ਜਾਗਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਿਯ ਮਾਰਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ, ਅਡੋਲਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਦੇ ਆਸਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਅਮਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੂਰਜ-ਰੂਪ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣ। ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਨੇੜੇ ਆਉਣ, ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣ। ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਨਾਇਕ, ਬਲ ਅਤੇ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਉੱਚਤਮ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅੰਧਾ, ਸਵਿਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਪੂਸ਼ਣ—ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਉੱਠ ਕੇ, ਅਸੁਰਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਆਦਿਕ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਸੋਮਾ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਹਵਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹੈ, ਅਥਰਵਣ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਭਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਯਮ ਦਬਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਸ਼ੰਸ ਉਪਸਥਿਤ ਹਨ। ਨਦੀ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਉਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਅਰਦਾਸ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗਏ, ਮਨੁੱਖ ਮੱਧ-ਲੋਕ ਨੂੰ, ਪਿਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਉਹ ਗਏ, ਉਥੋਂ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੌਂਤੀ (34) ਧਾਗੇ ਜੋ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਤਾਣੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਦੁੱਧੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਘੋੜਿਆਂ, ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਲ-ਧਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ; ਗੰਧਰਵ ਸਾਡੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ; ਵਾਕ-ਪਤੀ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਇਹ ਆਸਨ, ਧੀਰਜ, ਮਨੁੱਖਤਾ, ਮਨ ਦਾ, ਪਾਣੀ, ਘਿਉ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਮੱਧ-ਲੋਕ, ਆਕਾਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਭੇਟਾਂ, ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੈ, ਜੋੜੀ ਹੋਈਆਂ ਚੰਗਾਈ ਦੇਣ, ਤੇ ਜੇ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਮੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਤਾਕਤ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ, ਆਦਿਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ, ਉਪਚਾਰ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲਹਿਰ ਜਾਂ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਤਾਕਤ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ। ਹਵਾ, ਮਨ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ—ਇਹ ਸੱਤੀ (27) ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਜੋਤਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਜਦੋਂ ਘੋੜਾ ਜੋਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਜੋਤਣ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਰੱਖੇ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਲੁਕਵੀਂ ਤੇਜ਼ੀ, ਜੋ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣਯੋਗ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਵੇਂ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖਣ; ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਵਾਣੀ ਉੱਭਰੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਓ। ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਾਂ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ, ਲਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦੇ, ਮੰਤਵ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਗਲ ਵਿੱਚ ਬੱਧਾ, ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਪੂਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਟ੍ਰੈਕ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੋਸ਼ਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ, ਚੌਕਸ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਣ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ-ਵਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਨੰਦ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।