ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿ্ণੁ ਦੇ ਪਗ ਚਰਨਾਂ ਲਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ ਸੋਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਇਆ—ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਦੀ ਅਰਜ਼ੋਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦਿਵੇ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰੱਖਣ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੋ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਚੌਥੇ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀੜ, ਅਮਰਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਦਿਤਿਆਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਣ। ਵਿਵਸਵਤ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਵਾਂ ਲਈ ਸੋਮ ਅਸੀਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੋੜਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਘਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼繁ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਰਾਹੀਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਸਕਣ। ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵੇ।" ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇਛਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਮੱਧ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੀ, ਅਤੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ। ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦੇ ਗਏ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਬੀਜ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਯਜਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਹਰੀ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਸੋਮ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੋਜਨ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਸੋਮ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੋਣ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣੇ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਤੇਜ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਅਸੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਮਨ, ਗਊਆਂ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣ। ਧਾਤ੍ਰ, ਰਤੀ, ਸਾਵਿਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਗਨਿ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿ্ণੁ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦੇ ਗਏ। ਵਾਸੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਆਸਾਨ ਅਸੀਨ ਤੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੋਈ ਕਿ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸੀਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਤਾਪ ਤੇ ਜੋਤ ਵਿਚ ਜਾ ਮਿਲਣ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਉਣ। ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਯਜਨਾ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇ। ਯਜਨਾਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਯਜਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਕਦਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਚੁਭ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫਾਹੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆਈ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਯਜਪਤੀ ਨੂੰ, ਸਲੋਕਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ, ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਮਿਲਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਹੋਈ ਕਿ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਅੰਡ, ਉਸ ਦੀ ਝਿੱਲੀ ਸਮੇਤ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਨਮ ਲਏ। ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਅੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੋਖ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਉਸ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਿਲ ਸਕਾਂ। ਸੋਮ, ਜੋ ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਠ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ, ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਰੁਤਗਣ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਾ ਰੱਖਣ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸ਼ਕ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੋਮ ਪੀੜ ਦੀ ਅੱਗ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਗੋਰੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜੋਤਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਜਮਾਨ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਹੋਈ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇਜ ਦੇਵੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਵੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਆਰਪਣ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਤੇਜ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਆਸ ਕੀਤੀ ਗਈ।