ਇਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਥਰੀਆਂ ਜਲਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਜਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਾਰੀ ਮੈਲ-ਕਚੈਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਣੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਉਠਿਆ—ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਂਸ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ, ਤੇਰਾ ਜਨਨ ਅੰਗ, ਤੇਰਾ ਗੁਦਾ, ਤੇਰੇ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤਦ ਆਰਜ਼ੂ ਹੋਈ—ਤੇਰਾ ਮਨ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਸਾਂਸ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਇਕ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ ਗਿਆ—ਤੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਰਾਖਸ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਰਾਖਸ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ; ਮੈਂ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਘੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਢੱਕੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਹਵਾ, ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਅੱਗ, ਘੀ ਨੂੰ ਜਾਣ; ਸਵਾਹਾ। ਸਵਾਹਾ ਵਾਸਤੇ, ਤੂੰ ਉੱਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾ। ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ—ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ, ਮੈਲ, ਜੋ ਵੀ ਝੂਠ, ਧੋਖਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵੇ। ਇੱਥੇ ਮਨ ਦੀ ਇਕਤਾ, ਸਾਂਸ ਦੀ ਇਕਤਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਜਲਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ; ਹਵਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਥਿਰਤਾ ਲਈ ਚਲਾਇਆ; ਪੂਸ਼ਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਦਵੈਸ਼ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਘੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਪੀਣ; ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਰਬੀ ਪੀਣ। ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਹੈਂ, ਸਵਾਹਾ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਉੱਚੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ—ਸਭ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇੰਦ੍ਰ-ਸਾਂਸ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇ; ਇੰਦ੍ਰ-ਉੱਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੇ। ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਤੇਰੀ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਇੱਥੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ; ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਸਵਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵੱਲ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਵੱਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੱਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੱਲ, ਛੰਦ ਵੱਲ, ਆਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਵੱਲ, ਯਜਨਾ ਵੱਲ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ, ਦਿਵਿਆ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਅੱਗਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵੱਲ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਵੇ। ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਸਵਾਹਾ। ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ—ਜਲਾਂ ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਆਖਿਆ, ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੌਗੰਧ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ। ਜਲਾਂ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਦੋਸਤ ਬਣਨ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੇ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੀਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਨੁਕੂਲ ਨਾ ਹੋਣ। ਇਹ ਜਲਾਂ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗਿ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਪ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਮਨ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਣ। ਜਗਾਈ ਅੱਗਿ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ; ਜਲਾਂ ਤੇ ਯਜਨ-ਵੇਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸੁਣਨ। ਪੱਥਰ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਣ; ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ, ਸਵਾਹਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਤੇ ਤੂੰ, ਲਹਿਰ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਿਵਿਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਹਲਵਾਹੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਲਾਂ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ; ਪੌਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ। ਹੇ ਅੱਗਿ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਥਿਰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਸਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਡੂੰਘਾ ਗੂੰਜ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਬਣਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਿੱਠਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਮੇਰਾ ਮਨ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਮੇਰਾ ਆਪ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਮੇਰੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ—ਸਭ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ; ਮੈਨੂੰ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਨਾ ਛੱਡੀਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸਕ ਲਈ, ਗਿੱਧ ਲਈ, ਸੋਮਾ-ਵਾਹਕ ਲਈ, ਅੱਗਿ ਲਈ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਚਮਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨ ਦੇ; ਇਸ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਅਮਰਤਾ ਦੀਆਂ ਸਹਿਚਰੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਲੈ ਚਲੋ; ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਭੁੱਲ ਨਾ ਖਾ; ਤਾਕਤ ਰੱਖ, ਹੇ ਧੀਸ਼ਣਾ। ਜ਼ਹਿਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਹੇਠਾਂ—ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜਣ। ਮਾਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਆ; ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ। ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ; ਇਹ ਬਾਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਬੋਲੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਹੁਤੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਕਰ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਵੀ ਨਾਮ ਸੋਮਾ-ਪਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਿਆ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ, ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਰਚੇ। ਸਵਾਹਾ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਜਨਮੇ, ਸੂਰਜ ਲਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਰੀਚੀਆਂ ਲਈ, ਦਿਵਿਆ ਹਿੱਸੇ ਲਈ—ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਉੱਤੇ ਵਾਲਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਟੁੱਟ ਗਿਆ—ਫਟ। ਪ੍ਰਾਣਾ, ਵਿਆਨਾ ਲਈ। ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਅੰਦਰ ਰੋਕ, ਹੇ ਦਾਨੀ; ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ। ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਨੇੜੇ-ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਹੇ ਦਾਨੀ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਿਤ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਰਚੇ। ਸਵਾਹਾ ਤੈਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਜਨਮੇ, ਸੂਰਜ ਲਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਰੀਚੀਆਂ ਲਈ। ਉਦਾਨਾ ਲਈ। ਆ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੀਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਰੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ, ਸਭ ਚੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁੱਪੀ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਲੈ ਚੁੱਕਾ। ਵਾਯੂ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਹ ਨਿਚੋੜੇ ਪਾਨੀ—ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਓ। ਬੂੰਦਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਾਯੂ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸੱਚ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਇੱਥੇ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ; ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਗਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਰੇ ਤੇ ਵਧਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੋੜਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਬੋਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪਾਲੋ। ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਮਿੱਠਾਸ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ, ਸਿਰਮੌਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਜਿੱਤੂ, ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਨਪੂੰਸਕ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਪੁਰੁਸ਼ਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਨਪੂੰਸਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ। ਤੂੰ ਅਜੇਤੁ ਹੈਂ। ਮਹਾਨ, ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਨਪੂੰਸਕ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਸੀਂ ਅਟੁੱਟ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ, ਸਰਬਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੈ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪਹਿਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ 'ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਹਨ, 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ। ਅੱਗਿ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਆਹੁਤੀ, ਯਜਨਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।