ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਚਰਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਦਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵੱਡੇ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਧਨ ਵਾਧੇ ਲਈ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਰਾਜ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਫਿਰ, ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਮਿੱਤਰ ਹਨ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਉੱਚੇ ਕਦਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਤੇਰੀ ਗਾਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਹ ਹੈਂ ਜੋ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ। ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ; ਤੇਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਵੱਲ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਲ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਭਰਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਕੋ ਪੇਟੋਂ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਾਈ ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲੈਣ। ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਪੂਜਨਯੋਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਯਜਮਾਨ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ। ਘੀ ਲਾਏ ਹੋਏ ਯਜਨੀਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਰੇਵਤੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਆ। ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਾਈ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਹਵਨ ਆਪਣੀ ਤਾਸੀਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ; ਸਵੈ-ਅਸਥਿਤ ਰਹੋ। ਵਰਖਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹੇ; ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ, ਉਸਨੂੰ ਆਹਤ ਨਾ ਕਰ। ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਛਾਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਣੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਸਾਹ, ਨਜ਼ਰ, ਸੁਣਨ, ਨਾਭੀ, ਸੰਤਾਨ-ਅੰਗ, ਗੁਦਾ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਸਾਹ, ਨਜ਼ਰ, ਸੁਣਨ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਛੁਟ ਜਾਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਤਪ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ। ਤੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ। ਰਾਖਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਰਾਖਸ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ; ਮੈਂ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਘੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਢੱਕੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਹਵਾ, ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ। ਅਗਨੀ, ਘੀ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਸਵਾਹਾ। ਸਵਾਹਾ ਲਈ, ਤੂੰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹਵਾ ਵੱਲ ਜਾ। ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਠੱਗੀ, ਝੂਠ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਬੇਝਿਜਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਹਟਾ ਦਿਓ। ਪਾਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਸਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ; ਹਵਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਢਿੱਗਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾਇਆ; ਪੂਸ਼ਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਵੈਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਘੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੀ ਪੀਣ, ਚਰਬੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਰਬੀ ਪੀਣ। ਤੂੰ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਹੈਂ, ਸਵਾਹਾ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਮੱਧ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਉੱਤੇ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਤਾ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਉਠੇ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਵਾਤਾ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਤੇਰੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਤੇ ਸੌਭਾਗ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਜਿਸ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਇੱਥੇ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ; ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਛੰਦਾਂ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਦਿਵਿ-ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਸਵਾਹਾ। ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਆਖਿਆ, ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੌਂਹ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਣ; ਜੋ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਣ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਭੇਟ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੱਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਭੇਟ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਗਨੀ, ਸਰਪ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ। ਦਿਲ ਨੂੰ, ਮਨ ਨੂੰ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰੀਸਟ ਵਾਂਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ। ਹੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਥੋਂ ਚੜ੍ਹਣ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ; ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕਾ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸੁਣਣ। ਪੱਥਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਣ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਣ, ਸਵਾਹਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਲਹਿਰ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਭਰੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਹਲਵਾਹਕ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅਵਿਨਾਸੀਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਪੌਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵਾਹਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਗੂੜ੍ਹੀ ਗੂੰਜ ਕਰ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਮੇਰਾ ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਸਾਹ, ਨਜ਼ਰ, ਸੁਣਨ, ਆਤਮਾ, ਵੰਸ਼, ਪਸ਼ੂ, ਸਮੂਹ—ਸਭ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਛੱਡ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਆਦਿਤਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਲਈ, ਗਿੱਧ ਲਈ, ਸੋਮਾ-ਵਾਹਕ ਲਈ, ਅਗਨੀ ਲਈ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ; ਦਾਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਾਘਾ ਨਾਸਕ, ਦਾਨਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ, ਅਮਰਤਾ ਦੀਆਂ ਸਹਚਰੀਆਂ ਹੋ। ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਚਲਾਓ; ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਡਰੋ ਨਾ, ਉਲਝੋ ਨਾ; ਤਾਕਤ ਰੱਖ, ਹੇ ਧੀਸ਼ਣਾ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਹੇਠਾਂ—ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪੈਣ। ਮਾਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਆ; ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ। ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ; ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ, ਦੋ ਰੌਸ਼ਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਵੀ ਨਾਮ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਿਆ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਸੋਮਾ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ, ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਗੜੇ। ਸਵਾਹਾ, ਹੇ ਸੁਭ-ਜਨਮੇ, ਸੂਰਜ ਲਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਰੀਚੀਆਂ, ਦੇਵਤਾਈ ਹਿੱਸੇ ਲਈ—ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਉੱਤੇ ਵਾਲਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਟੁੱਟ ਗਿਆ—ਫਟ। ਪ੍ਰਾਣਾ, ਵਿਆਨਾ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅੰਦਰ ਰੱਖ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ; ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨ ਲਈ ਪੂਜਾ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ।