ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਕੌਣ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਸੌਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੀਆਂ ਦੋ ਪੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਪਾਏ, ਅਤੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ ਪਰਜਨਯਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰੇ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਹਵਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਲਾਂ ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਗਣ। ਧਰਤੀ, ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸਥਿਰ ਆਸਰਾ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਜਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਰਸਾ ਸਾਨੂੰ ਇਥੇ ਮਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਤੇ ਵਾਧੂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰੋ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕੇਵਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਪੱਕੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ। ਮੈਂ ਪੱਕੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਾਂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੇਰੀ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੇਰੀ ਲਪਟ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦੇਣ ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੇਰੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਜਲ ਤੇ ਬੂਟੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਣ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅੱਖ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਵੇਖੀਏ, ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਜੀਵਾਂ, ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਸੁਣੀਏ, ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਬੋਲਈਏ, ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਤਾਕਤਵਰ ਰਹੀਏ, ਅਤੇ ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਵਾਂ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਹਵਨ-ਚਮਚ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗਿਆਨੀ। ਦੋ ਪੁਜਾਰੀ, ਜੋ ਰਸਮਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ। ਸੁਆਹਾ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮੁੱਢ ਬਣੋ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦਿਵ੍ਯ ਪੂਜਾ 'ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਦਿਵ੍ਯ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮੁੱਢ ਬਣੋ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ 'ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਇਥੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਮੈਂ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮੁੱਢ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਯਜਨਾ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਖੜੇ ਹੋ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮੁੱਢ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਯਜਨਾ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਮਿਹਰਵਾਨ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਵੱਡੇ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਦਾਤਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁੱਢ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਿੱਧਤਾ ਲਈ, ਉਪਲਬਧੀ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਹੋ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋ, ਤਾਪ ਹੋ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਟੱਲ ਰਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਯੁ ਦੇਵੋ; ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਦਿਓ; ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮੈਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿਓ; ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਧਾਤ੍ਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ; ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਹੋ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੋ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਮਿੱਠਾਸ, ਮਿੱਠਾਸ, ਮਿੱਠਾਸ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ—ਉਹ, ਦੇਵਤਾ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ, ਅੱਗੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕੇ। ਸੁਆਹਾ! ਅੱਗੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕੇ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕੋ। ਮੈਂ ਉਸ ਗੋਪਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਚੋਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਤਿਰਛੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਮਨਾਂ ਦੇ, ਸਭ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਤਾਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ। ਮਿੱਠਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾਸ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾਸ। ਹਿਰਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਨ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਓ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬਣ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਅਖੰਡ ਰਹਾਂ, ਸਨਤਾਨ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮਿੱਤਰਤਾ, ਆਯੁ, ਤਾਕਤ, ਪਲਾਊਣ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਚੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਨਮਨ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।