ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਮੌਤ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੋ ਵੇਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਮੌਤ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਹਵਾ ਤੇਰੀ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇਰੀ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ, ਤੇਰੇ ਇੱਟਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੱਗਾਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵਣ; ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।” ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਲਈ ਸੁਭਕਾਮਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: “ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਦਰਿਆ ਤੇਰੀ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।” ਇਕ ਪੱਥਰ-ਲਾਭ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰੋ, ਉਠੋ, ਪਾਰ ਕਰੋ। ਇੱਥੇ ਅਸਭਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਉ; ਅਸੀਂ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।” ਉਹ ਪਾਪ, ਦੋਸ਼, ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਅਸਭਕਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਪਾਪ ਦੂਰ, ਦੋਸ਼ ਦੂਰ, ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ, ਅਸਭਕਤਾ ਦੂਰ! ਹੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ।” ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਇਕ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਭਲਾਈ ਲਈ; ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਾਹ ਦਿਖਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਾਂ, ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ।” ਜੀਵਨ ਲਈ ਉਹ ਹੱਦਬੰਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਇਹ ਸੀਮਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਲਈ ਨਾ ਲੰਘੇ। ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ, ਬਹੁਤ ਤੇ ਪੂਰੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।” ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ। ਸਾਡੀ ਕੋਲੋਂ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਅਸਭਕਤਾ ਦੂਰ ਕਰ।” ਅੱਗ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੋ ਜਾ। ਮਿੱਠਾ, ਸੁਆਦਲੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਗਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?” ਉਹ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ: “ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿਉ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗ ਇੱਥੇ ਰਹੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਏ।” ਉਹ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਚਰਬੀ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਲ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮ ਹੋਣ।” ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਠਿਕਾਣਾ। ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੜਕਣ ਵਾਲੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।” ਅਗਲੇ ਪੱਧਰ ਤੇ, ਉਹ ਰਚ, ਯਜੁਸ, ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਮੈਂ ਰਚ ਨੂੰ ਵਾਣੀ ਵਾਂਗ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਯਜੁਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਾਂਗ, ਸਾਮਨ ਨੂੰ ਸਾਹ ਵਾਂਗ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਾਣੀ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਮੇਰੀ ਅੱਖ, ਦਿਲ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਖਾਲੀ ਪਾਸਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉਹ ਭਰ ਦੇ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ।” ਉਹ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਨਯ ਚਮਕ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।” ਉਹ ਪੂਛਦੇ ਹਨ: “ਕਿਹੜੀ ਅਦਭੁਤ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਵਧਦਾ ਦੋਸਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?” ਫਿਰ, ਉਹ ਪੂਛਦੇ ਹਨ: “ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਸੋਮਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ? ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸੰਰਕਸ਼ਕ ਬਣ। ਸੌ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ।” ਉਹ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: “ਕਿਹੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਤਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?” ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ: “ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਆਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਮਿਹਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਮਿਤ੍ਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ, ਵਰੁਣ, ਆਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚੌੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣ।” ਉਹ ਹਵਾ, ਸੂਰਜ, ਤੇ ਪਰਜਨਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਤਪੇ, ਪਰਜਨਿਆ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਕਰੇ।” ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਹਵਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ।” ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਦੇਵਤਮਈ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਵਗਣ।” ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿੱਠੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਠਿਕਾਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਠਿਕਾਣਾ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਅਪਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ।” ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ।” ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੱਤ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੱਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ।” ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: “ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧੂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦਿਉ।” ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ; ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕੇਵਲ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਣ; ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂ; ਅਸੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਖੜਾ ਰਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਾਂ।” ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੋਲੇ ਤੇ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਤੇਰੇ ਸ਼ੋਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਤੇਰੀ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਉਹ ਸਾੜਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹਨ; ਹੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ।” ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗਰਜ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਤੇਰੀ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੇਰੀ ਗਰਜ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਉੱਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ, ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ।” ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਫਿਰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਅੱਖ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਹੈ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਅੱਖ, ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ, ਚਮਕਦੀ, ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਵੇਖੀਏ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੀਏ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਸੁਣੀਏ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਬੋਲੀਏ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਤਾਕਤਵਾਨ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਸੌ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਵੀਏ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਅਗਨ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੀਵਨ, ਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤੇ ਵਾਧੂ ਲਈ।