ਸੁਵਰਨ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਘੂੜ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸੁਵਰਨ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਅਸੁਰ ਦੇਵਤਾ ਚੰਗੀ ਦਿਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਾਇਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਸੁੱਚੇ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਤੇ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ। ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਪੀਓ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਕਦੇ ਘਟਣ ਨਾ ਦਿਓ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਦਿਓ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪਵੇ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣੋ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਭਾਗ-ਦੌਲਤ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਕੇ, ਅਮਰ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅੰਧਕਾਰਤਾ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੂੰ, ਭਾਗ, ਪੁਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸੋਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਭਾਗ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਸਵੇਰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਗ ਹੀ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗ, ਸੱਚੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਵਧਾ। ਹੇ ਭਾਗ, ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਯੋਗ ਬਣਾ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵੀ, ਅਖੀਰ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਸਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋਈਏ; ਮਘਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਉੱਗੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਭਾਗੀ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਭਾਗ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਆ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਸੁੱਚੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗ, ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਸਦਾ ਸੁਭ ਲੈ ਕੇ ਉੱਗਣ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੇ ਪੁਸ਼ਣ, ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਹਾਨੀ ਨਾ ਭੋਗੀਏ; ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਹਾਂ। ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਣ, ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਚੌਕਸ ਯਾਜਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪੈਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਅਡਿੱਗ, ਅਜਰ ਤੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਤੋਂ ਹੱਥ ਰੱਖਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦੇਣ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਥੇ ਆਓ, ਮਿੱਠੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲਵੋ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਦਿਓ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਪਾਪ ਧੋ ਦਿਓ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਗੀਤ ਮਾਂਦਾਰਯ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ ਜਾਣੀਏ, ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈਏ। ਇਕਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ, ਇਕੋ ਛੰਦ, ਇਕੋ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦੇਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ, ਚਮਕ, ਦੌਲਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਾਂਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਆਵੇ। ਨਾ ਰਾਖਸ਼, ਨਾ ਭੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਦਕਸ਼ਾਯਣ ਸੋਨਾ ਧਾਰੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਦਕਸ਼ਾਯਣਾਂ ਨੇ, ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਲਈ ਸੋਨਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਸੋਨਾ ਇਕ ਸੌ ਹੇਮੰਤਾਂ (ਸਾਲਾਂ) ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਉਮਰਦراز ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਾਂ। ਅਹਿ ਬੁਧਨਯਾ, ਅਜਨਮਾ, ਏਕਪਾਦ, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਸਤਵਾਣੀਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਹ ਗੀਤ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰ੍ਯਮਨ, ਭਾਗ, ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ, ਦਕਸ਼ ਤੇ ਅੰਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਣ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਸਦਾ ਅਲੱਸ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉੱਥੇ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਹਨ ਜੋ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਉਠੋ, ਹੇ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਦਾਤਾਰ ਮਾਰੁਤ ਨੇੜੇ ਆਉਣ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆ। ਹੁਣ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਯੋਗ-ਸਮਰਪਿਤ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰ੍ਯਮਨ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਭਜਨ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ; ਇਸ ਦੀ ਉਲਾਦ ਨੂੰ ਜਗਾ ਤੇ ਵਧਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਏ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ। [ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ।] ਬੁਰੇ ਤੇ ਵੈਰੀ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਦਿਨ, ਰਾਤ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਯਮ ਉਸਦਾ ਥਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇ। ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਥਾਂ ਦਵੇ, ਗਾਂ ਉਸ ਲਈ ਜੋੜੀ ਜਾਣ। ਵਾਯੂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਸਵਿਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਅਗਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਛੁਟੀਆਂ ਜਾਣ। ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਨ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਸ ਉਸ ਦੀ ਪੱਤੀ 'ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਧਰਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਿਚ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਡਾ ਪਾਪ ਧੋ ਦੇਣ।