ਇਡਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ’ਤੇ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਰਚਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਰਿਗ-ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਂਵਾਂ ਲੱਭੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਉਸ ਮਨੋਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸਹਿ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਵੀ ਸਚਾ ਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਉੱਚਤਮ, ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਦੋ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪੈ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ। ਇਹ ਪੱਥਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ’ਤੇ ਦਬਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪੀਰਵੀ ਕਰੀਏ, ਜੋ繁ਤਾ, ਯਸ਼, ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮੇਹਨਤੀ ਮਨੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਥੀ, ਗਿਆਨ, ਸਭਾ, ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਬਣਾਏ, ਤੂੰ ਜਲ ਲਿਆਏ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਮਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਵੱਡਾ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੈਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਨਾ ਦੇਣ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ। ਅਠ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਰੇਤ ਦੇ ਦੂਰੇ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤਾ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੂ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰਾ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਸਵੇਰ ਪਹਰੇਦਾਰ ਬਣ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ। ਸਾਵਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਧੂੜ-ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਬਣਾਈਆਂ ਪਾਵਾਂ, ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਵਕਾਲਤ ਕਰ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਪੀਓ; ਦੋਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਖਿਆ ਦੋ, ਅਟੱਲ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲੀ ਦੋ; ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੋ। ਜਦੋਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਹੌਸਲਾ ਬਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੋ, ਅਣਹਾਨੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਕਾਲੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਨਣਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਨੇਰੀ ਛਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਚਾਨਣ ਲਿਆ ਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਿਰ-ਸਥਾਈ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ; ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ, ਪੁਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸੋਮਾ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਜ਼ੋਰਵਾਨ, ਤੇਜ਼, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਭਾਗਾ ਹੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।" ਹੇ ਭਾਗਾ, ਆਗੂ, ਸਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਦੋ; ਹੇ ਭਾਗਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰ—ਹੇ ਭਾਗਾ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਧੀਕ ਹੋਈਏ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੋਈਏ; ਮਘਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉਠਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਭਾਗਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਵਧੀਕ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਓ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਸੁਚੇਤ ਰਸਤੇ ਲਈ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ ਭਾਗਾ, ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਉਠਦੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੀ ਦੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ। ਹੇ ਪੁਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵੀਏ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਹਾਂ। ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਰਸਤੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੋ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪਏ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਾਵਧਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਪੱਕੇ, ਬਿਨਾ ਉਮਰ ਦੇ, ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਭਜਾ ਦੇਣ; ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਆਦਿਤਿਆ, ਉਪਰੋਂ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਕਤ ਕਰ ਦੇਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦੇਣ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰੋ, ਦੋਸ਼ ਭਜਾ ਦੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਰਹੋ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਗੀਤ ਮਾਂਦਾਰਿਆ ਲਈ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ ਜਾਣੀਏ, ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈਏ। ਏਕਤਾਈ ਸਤਿਕਾਰ, ਏਕਤਾਈ ਛੰਦ, ਏਕਤਾਈ ਮਾਪ, ਸੱਤ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰਸਤੇ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚਮਕ, ਦੌਲਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਧਾ, ਇਹ ਸੋਨਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਵੇ। ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਭੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਜੋ ਦਕਸ਼ਾਯਣ ਸੋਨਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ਾਯਣ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਲਈ ਸੋਨਾ ਬੰਨ੍ਹਦੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ—ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ—ਜੁਆਨ ਜਿਵੇਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੋਨਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਅਹਿ ਬੁਧਨਿਆ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੇ, ਅਜਨਮਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰਤ ਭਜਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬੋਲ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਹ ਗੀਤ, ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ, ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰ੍ਯਮਨ, ਭਾਗਾ, ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ, ਦਕਸ਼, ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ।