ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਚੀ-ਬਸੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਮਾਨੋ ਪਹੀਏ ਦੇ ਤਿੱਲੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਥੇ ਹੋਏ ਸਪੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਹਰ ਰਥਵਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮਨ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌੜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਚਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਨ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸੰਕਲਪ ਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇ। ਅਨੁਮਤੀ ਤੋਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅੱਗਣਿ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ। ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਰਿਆ ਬਣੀ। ਅੱਗਣਿ, ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੋਸਤ। ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤੇ ਮਰੁਤ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਏ। ਅੱਗਣਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੈਵੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਬੱਚਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਯਤ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਬਲ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਖੰਭੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਇਲਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗਣਿ ਨੂੰ ਅਰਪਣਾਂ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰਿਗ-ਸੂਕਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਖ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪੂਰਖ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਵਾਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਵੀ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਬੈਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪੈ। ਇਹ ਪੱਥਰ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਲਈ ਜੋਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅੱਗਣਿ ਦੇ ਕੋਲ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਲ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਯਸ਼ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਵੀਰ ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਮਨੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਥੀ, ਗਿਆਨ, ਸਭਾ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਬਣਾਏ, ਤੂੰ ਜਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਾਲ ਫੈਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਦੈਵੀ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਹਮਾਰਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੈਨੂੰ ਹੱਕ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਨਾ ਕਰਨ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੌਕਸ ਰਹਿ। ਅੱਠ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਮਾਰੂ-ਥਲ ਦੇ ਫਾਸਲੇ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਤੰਤਰ-ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰ ਚੌਕਸੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਧੂੜ-ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ, ਜੋ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਉਹ ਸੌਖੇ ਰਸਤੇ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪੀਓ, ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਮਦਦ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿਉ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾਤਮਕ ਬਾਣੀ ਦਿਓ; ਅਚੰਭਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਉ। ਲੋੜ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਖੰਡ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਡੀ ਬਚਾਅ ਕਰਨ। ਸਵਿਤਾ, ਹਨੇਰੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਪਦਾ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਛਾਵਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਨੇਰੀ ਛਾ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ। ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅੱਗਣਿ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਭਾਗ, ਪੁਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, 'ਭਾਗਾ ਹੀ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹੈ।' ਹੇ ਭਾਗਾ, ਅਗਵਾ, ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਦਿਉ; ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰੋ—ਹੇ ਭਾਗਾ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਮਘਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਭਾਗਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਪਾਈਏ। ਹੇ ਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਮਨੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ। ਸਵੇਰਾਂ ਯਜਨ ਤੇ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਸੁੱਚੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰਾਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਉਗਣ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਪੁਸ਼ਣ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਈਏ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਬੋਲ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਣ, ਸਾਵਧਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿਉ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਡੱਗ ਪਾਏ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਥਾਪਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਵਧਾਨ ਯਾਜਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਡੱਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।