ਅਗਨੀ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜੀਵ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹ ਕੌਲ-ਡੰਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਤੀਹ ਕਦਮ ਚਲਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਲਈ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਅੱਜ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ। ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਜੋੜਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਲਦ-ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ, ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ। ਅੱਜ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੀ। ਉਹ ਜੋ ਦੂਰ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਜਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ; ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਦੂਰੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਲੋਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਰਹੱਸਮਈ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਵਿਵੇਕ, ਚੇਤਨਾ, ਤੇ ਧੈਰਜ ਹੈ; ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਸਾਰ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਤੇ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਪਹੀਏ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਾਂਗ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਗੂੰਥੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰਸੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਚੁਸਤ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ, ਧਰਮਿਕ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚਕਨ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਨੁਮਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਅਨੁਮਤੀ, ਅੱਜ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਤੇ ਅਗਨੀ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਕੁੱਟ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਹੈ; ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ। ਪੰਜ ਦਰਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ, ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਬਣੀ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ, ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ; ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਜੰਮੇ, ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ। ਸਾਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਰਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਸਲਾਹੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਬੱਚਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹੋ। ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਮਿਆ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸਤੰਭ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਇਡਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ। ਇਡਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ-ਜੰਮਿਆ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦੇ ਹਾਂ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਰਿਗ-ਭਜਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਗੀਤ ਤੇ ਸਲਾਹੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੋ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਢੀਆਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਤੇ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸਹਿ ਲੈਂਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ, ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਬੈਯਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਹੇ ਗਦਾ-ਧਾਰੀ। ਇਹ ਪੱਥਰ, ਅਡੋਲ ਬਲਦ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਨਿਚੋੜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਅਜੈਯੁੱਧ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਮਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਨੁਸਰਣ ਕਰੀਏ। ਸੋਮਾ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਸ਼ੂਰ, ਮਿਹਨਤੀ ਮਨੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਥੀ, ਗਿਆਨ, ਸਭਾ, ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਬਣਾਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਗਾਂ ਬਣਾਈ; ਤੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮਧ੍ਯ-ਸਥਾਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਦਿਵ੍ਯ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਹਾਨ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੈਨੂੰ ਵੰਜਣ ਨਾ ਦੇਣ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹੋ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਠ ਖੇਤਰ, ਮਾਰੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਰੀਆਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਰ ਆਇਆ, ਪੂਜਕ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਰਵ-ਗਿਆਨੀ ਸਵਿਤਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਢੱਕਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੁ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਤ ਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ—ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਧੂੜ-ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਰਸਤੇ, ਹੇ ਸਵਿਤਰ, ਮਧ੍ਯ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡਾ ਰਖਿਆਕ। ਦੋਵਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੀਓ; ਦੋਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਖਿਆ ਦੋ, ਅਟੱਲ ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਨਾਲ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲੀ ਦੋ; ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਮਹਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੋ। ਜਰੂਰਤ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਖੁੰਨਤ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਰ, ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹੇ ਸਵੇਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ। ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ; ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ, ਪੁਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸੋਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਕਿਰਪਾ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹੇ।