ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਆਰਯ, ਕਦੇ ਦਾਸ, ਕਦੇ ਦਇਆਲੂ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੈਰੀ ਵਜੋਂ, ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀ ਰੋ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਵਾਸਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੈਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਵਿਤਾਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਜਿਹੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਣ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਿਰਭੈ ਹੋਣ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਣਹਾਰ ਨੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਹੋਮ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਪੀਣ। ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਪਕਾਰਕ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉ, ਪਰ ਆ ਜਾਓ। ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਲਈ। ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਤੇ ਦਾਤਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪੀਤਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਚੁਰ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦੌਲਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਆਇਆ ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ। ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਹਿਲਿਆ, ਤੇ ਤੀਹ ਕਦਮ ਚਲਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁ ਲਈ, ਇਕ ਰਾਖੀ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਹੀ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ, ਸਾਡੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾ। ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਮਰੁਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੌ-ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸੌ-ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧੀ, ਉਸਦੀ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ। ਅੱਜ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਦੂਰ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਲੋਕ ਕੰਮ ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਅਨੋਖੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜੋ ਵਿਵੇਕ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਧੀਰਜ ਹੈ; ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਿਰਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੰਸਾਰ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸਭ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਯਜਨਾ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਕ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਾਂਗ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਰੁਮਾਲੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਰਥਵਾਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਮ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਗਾਮ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੇਚੈਨ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਧਰਮਵਾਨ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਅਨੁਮਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਹ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਕਲਪ ਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਅਨੁਮਤੀ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਤੇ ਅੱਗ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ-ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਹੈਂ; ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਹ। ਪੰਜ ਦਰਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ, ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਚ ਦਰਿਆ ਬਣੀ। ਅੱਗ, ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਮਿੱਤਰ; ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਰੁਤ ਚਮਕਦੇ ਨੈਤਰਾਂ ਵਾਲੇ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ; ਬੱਚਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿ। ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਚੁਸਤ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸਤੰਭ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਇਡਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਇਡਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ-ਜਨਮੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਿਗ-ਸੁਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ, ਗੀਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸ਼ਰਧਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਨੰਦਮਈ ਨੂੰ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸਹਿ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸਰਬੋਤਮ, ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਦੋ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪਵੇਂ, ਹੇ ਗਦਾ-ਧਾਰੀ। ਇਹ ਪੱਥਰ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਬਲਦ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਨਿਚੋੜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਖੀ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਯਸ਼ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਬਹਾਦਰ, ਉੱਦਮੀ ਮਨੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਥੀ, ਗਿਆਨ, ਸਭਾ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਗਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਦੇਵੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਹਾਨ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੈਨੂੰ ਵੰਞ ਨਾ ਲੈਣ—ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੱਠ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਰੇਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਰੇ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ; ਸੋਨੇ-ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤਾਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਭਗਤ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਮਾਨਵ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਆਰਾਧਨਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਾਂਗ, ਇਕ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।