ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇੰਦੁ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਘਵਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਾਜਕ ਅੱਜ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਤੀਬਰ, ਆਨੰਦਦਾਇਕ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ, ਜਦ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੁੱਟ ਹੈ। ਹਰ ਪ੍ਰਤਿਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੈਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਜੇ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੌਤੀਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਰਸ, ਯਾਜਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਲੈ ਆ, ਇਥੇ ਆ, ਨਵੀਂ ਪੀਸੀ ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਦਾਤਰੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਯਾਜਕੋ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਬਣਾਓ, ਇਹੀ ਵੇਨਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ ਤਿਰਛੀ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਕਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੀ, ਕਦੇ ਉੱਤੇ। ਉਹ ਬੀਜਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ; ਹੇਠਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਲਾਲਸਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਜਲਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਥਾਮਿਆ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਹੌਲੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਵਾਂ ਸੁਣਣ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ। ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਮੇਰਾ ਪੀਸਿਆ ਸੋਮ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪੱਥਰ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰਾ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਨਾਂ ਨਵਾਂ ਜਨਮਿਆ ਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਮਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੇਂ, ਪੂਰਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਧੇਰੇ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜਬਰਦਸਤ, ਰੌਸ਼ਨ, ਵੀਰ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪੁਰੂਵਸ, ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਣ; ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ, ਰੰਗੀਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਭਜਨਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਆਰਯ, ਦਾਸ, ਭਲਾ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਵੈਰੀ—ਭਾਵੇਂ ਵੈਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ—ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦੇ ਹਨ; ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਧਨ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਨੇ-ਜਿਹੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੱਦ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਨਵ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਰਪਣ ਲਈ, ਹੋਮ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਤਮ ਦਾਤਾ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਵਾਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਸੱਤਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਆਗੇ ਆਵੇ। ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਉਤਮ, ਦਾਨੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦਰਮਾ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਪੰਖੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪੀਲੀ, ਅਤਿ-ਧਨਵਾਨ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਇਕ ਬਿਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਆਇਆ, ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ। ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਹਿਲਿਆ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਦਮ ਚੱਲਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਲਈ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਹੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਹੇ ਰੌਸ਼ਨ, ਹੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ। ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਮਰੁਤ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਂਡ-ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਪੀਸੇ ਸੋਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਦੂਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਦੂਰੀਆਂ ਤੈਅ ਕਰਦੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਆਣੇ, ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਲੋਕ ਕਰਮ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਅਜਾਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜੋ ਵਿਵੇਕ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਧੈਰਜ ਹੈ; ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤ, ਸੰਸਾਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸਭ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਯਾਜਕ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ, ਭਜਨ, ਅਤੇ ਆਰਾਧਨਾ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।