ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਸਥਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤਗਣ, ਸਾਰੇ ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ। ਉਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਹੋਣ, ਅੱਗ ਦੇ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਸ ਯਜ੍ਯ ਸਥਲ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਯੋਗ੍ਯ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਨ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਾ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਉੱਚਾ ਚਿੰਤਨ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਧਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਲਈ। ਉਹ ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਵੀ ਨੂੰ ਆਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਉਣ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਵਨਵੀਤ ਅਰਪਣ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਫ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹਨ, ਯਚਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਆਉਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਰਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਰਸਤੇ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਪਗਡੰਡੀ ਲੱਭੀ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਇਆ, ਪਹਿਲਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਦੇ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤਾ ਸੀ। ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸਕ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੰਦੁ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜੋ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਮਰੁਤਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਦ ਮਰੁਤਗਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ। ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਜ਼, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਦਾ ਰਚੈਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਤਕਲੀਫ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਸਾਵਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਰਸ, ਪੂਜਾਰੀ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਾਤਰੀ ਹਨ, ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਦੇਵ ਪੂਜਾਰੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਲਿਪਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ ਲੰਬੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੱਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬੀਜਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਆਸ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਵੀ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਥਾ ਹਰੇਕ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹੌਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਸੁਣਣ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ। ਮੇਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਸੋਚਾਂ, ਸੋਮਾ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਕੀ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਮਘਵਨ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਨਵਜਨਮਿਆ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕੋਈ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਬਹਾਦਰ ਜਨਮਿਆ। ਨਵਜਨਮੇ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ। ਹੇ ਪੁਰੂਵਸ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਗੀਤ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ; ਮੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨੀ ਗੀਤ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਆਰਯ, ਦਾਸ, ਦਯਾਲੁ ਸੁਆਮੀ ਜਾਂ ਵੈਰੀ—ਭਾਵੇਂ ਵੈਰੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਨ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਯਜ੍ਯਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਅਟੱਲ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਵਾਯੂ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਉਣ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਿਰੋਪਦ੍ਰਵ ਹੋਣ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਨਵ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਧਾਰੋ, ਮਿਠਾਸ ਪੀਓ। ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਪਰ ਆ ਜਾਓ। ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਸਤਿ ਦੀ ਦੇਵੀ ਅੱਗੇ ਆਵੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੇ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਦਾਤਾ, ਨਾਇਕ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪੀਲੇ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਧਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਮਦਦ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।