ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਉਸਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਅਮਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਆਨੰਦਮਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਪਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮੋਹਜਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਕੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ, ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਤਿਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਆਯਵ ਲੋਕ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੁਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਚੁਰ ਧਰਤੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਹ ਸੋਚ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋ ਮੈਂ ਰਚਿਆ। ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਯਤਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਿੱਤੂ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਪਵਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਦਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਚੇਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਭ ਲਈ ਉਚਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇਤਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਆਓ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਆਪਣੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਰਥ ਨਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਨੂੰ ਮਧੁ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋ। ਇਹ ਵੈਨਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭਾ। ਇਹ ਵੈਨਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਦਿਵਿਆ ਸਵਿਤਾ, ਇਡਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸੋਚ ਦੇਵੇ। ਅੱਜ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕਪੜਾ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਅਨੰਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਹਨੇਰੀ; ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਲੋਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਡਾ ਅਹਿਤ ਨਾ ਕਰਨ। ਕਾਲੀ ਅਸਮਾਨੀ ਛਤ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ, ਅਮਰ ਤੇ ਨਸ਼ਵਰ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਉਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਪੁਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਪੁਸ਼ਣ, ਭਗ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਵਰੁਣ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਸਾਰੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕ, ਵੈਨਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਇਡਾ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਮਧੁ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਓ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰੋ। ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪੁਸ਼ਣ, ਭਗ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੀ ਅਰਪਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਪਾਣੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਪੁਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਭਗ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਪਹਾੜ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਧਵੰਸ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਜੋ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅੱਜ, ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭੇੜੀਏ ਤੋਂ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ। ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਜਗਾਏ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ; ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਪੂਜਨਯੋਗ; ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਯਜਨਾ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਸਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਦਾਤ ਵੰਡਦਾ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਲਈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਰਥ, ਕਵੀ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਨੂੰ ਆਗੂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਹ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਅਰਪਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ; ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਨਚੋੜੇ ਅਰਪਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਓ। ਪੁਰਾਤਨ ਉੱਤੇ, ਵੈਨਾ ਉੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਸਰਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਰਸਤੇ, ਮਹਾਨ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ, ਲੱਭ ਲਿਆ, ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਸਨੇ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਉੱਤਮ, ਚੰਗੇ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸੁਰ ਗਾਉਂਦੀ, ਜਾਣਦੀ ਹੋਈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ ਤੋਂ; ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਮਰ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੀਖੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ।