ਅਗਨਿ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਭ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਵੇ, ਸਾਡੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਲੋਕ, ਜਿਹੜੇ ਦਾਨੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਅਗਨਿ ਧਾਰਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ। ਅਦਿਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਹਰ ਜਨਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹੀਏ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹੀਏ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਰਿਤਿ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ। ਯਜਨਾ ਉੱਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅੱਜ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਵਿਤਰ ਅਤੇ ਭਗਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਸਮੇਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜੋ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਵਗਾਉ; ਰਸਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਾਣਾ (ਵੇਨਾ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਮਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਆਨੰਦਮਈ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਜਨ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਇੰਧਨ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਵਿਅਪਕ ਗੀਤ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਆ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇਕੱਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਕਿ ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਆਯਵ ਲੋਕ ਤਰਸਦੇ ਹੋਏ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਕਈਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਚੂਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਦੁੱਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ। ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੀਕ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਪਵਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ, ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਅਨੁਭਾਵ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ। ਇਹ ਵੇਨਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਚਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਵੇਨਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਦੇਵੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਇਡਾ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹੇ ਸੂਰਜ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਹੇ ਤੇਜ਼ ਤਰਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਭਾਲੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਚੋਲਾ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਹਨੇਰੀ; ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਹੈਂ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਅਪਕ, ਅਟੱਲ ਚਾਨਣ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਤਰਸਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਸਭ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਕਾਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ, ਅਮਰ ਅਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ sacrificial grass ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲੀ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਤੇ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਨ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਪੁਸ਼ਨ, ਭਗਾ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਰੁਣ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਮਿਹਰ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਇਡਾ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਧੁ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪੁਸ਼ਨ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਮਰੁਤਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਪੁਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਅਤੇ ਸੱਦਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅੱਜ, ਹੇ ਪੂਜਯ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭੇੜੀਏ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਪੂਜਯੋ।