ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਸਦਾਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ—ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਤਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਜਗਤਾਂ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਵਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਹੀ ਜਲ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਲ, ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ, ਪਾਰ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੀਰਣਯਗਰਭਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।" ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਭ ਜਗਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਚਾਨਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੀ ਛੱਤ ਬਣਾਈ—ਉਹ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ? ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ, ਕੰਬਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੀਏ? ਜਲਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵੀ ਉਸੀ ਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਹੀ ਜਲ ਹੈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਹੀ ਨੀਂਡ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਵਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਨਬੰਧੀ, ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਧਾਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਆਸ਼੍ਰਮ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਹ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਗਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਕੋਣਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਣੀ ਹੋਈ ਡੋਰ ਨੂੰ ਜਾਂਚਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਦਭੁਤ, ਪਿਆਰੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ, ਆਸਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੋਲ, ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਗਿਆਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਅੱਜ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਰ। ਵਰਨ, ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਧਾਤਾ—ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਨ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ; ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣ। ਇਸ ਅਜਰ, ਵਿਧੀਬੱਧ, ਨੌਕ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਅਗਨੀਆਂ ਹਨ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਸਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀਆਂ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵਰਗੀਆਂ। ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ, ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਦਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ। ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਚਾਨਣ ਵਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਭੂਰਾ, ਆਪ ਹੀ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅਪਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਉਨਤਾਲੀਸ ਦੇਵਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਬਣਾਇਆ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰਵਭੌਮ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਵਜੋਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆ। ਅਗਨੀ, ਵਿੱਘਨ ਨਾਸਕ, ਬੁੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ-ਮਧੁ ਪੀਓ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ ਰਿੱਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪ ਹੀ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਜਥਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ; ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਂਝੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਬਣਾਓ, ਸਾਡੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਤੁਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ; ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਉੱਚ ਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਦਾਨੀ ਨੇਤਾ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠਣ। ਆਦਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ। ਮਹਾਨ, ਭੜਕਦੀਆਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਅੱਗੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹੀਏ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਲਾਂ ਵੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੀਆਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਇਨਾਮ ਵੰਡਦੇ ਹੋ। ਗਾਈਆਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਵਿਤਰ ਅਤੇ ਭਗਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਸਾ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਵੇਨਾ ਹੈ।