ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਵਿਆ ਚਮਕ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇਵੇ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਾਸੁ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦੌਲਤ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਰ ਵਰਗ, ਪੇਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਸਤਾ ਲਈ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਵੈਸ਼, ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਚੋਰ, ਨਰ-ਹੰਤਾ ਲਈ ਨਰਕ, ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਅਸਮਰਥ, ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਲੋਹਾਰ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਲਈ ਮਾਗਧ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਗੁਣ ਜਾਂ ਭਾਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ: ਨਾਚ ਲਈ ਭਟ, ਗੀਤ ਲਈ ਗਾਇਕ, ਕਾਨੂੰਨ ਲਈ ਦਰਬਾਰੀ, ਦੁੱਖ ਲਈ ਹਾਸਿਆਸਪਦ, ਹਾਸੇ ਲਈ ਵਿਅੰਗਕਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਤੰਗੀ, ਆਨੰਦ ਲਈ ਕੁਆਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀ ਲਈ ਰਥ-ਸਾਜਣਹਾਰ, ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾ ਦੇਣ ਲਈ ਬੜਾਈ। ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਕੁੰਭਕਾਰ, ਜਾਦੂ ਲਈ ਲੋਹਾਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਗਹਿਣਾ-ਕਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਜੁਲਾਹਾ, ਧਨੁਸ਼ਬਾਜ਼ੀ ਲਈ ਤੀਰ-ਸਾਜਣਹਾਰ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ਕਾਰ, ਕੰਮ ਲਈ ਰੱਸੀ-ਸਾਜਣਹਾਰ, ਭਾਗ ਲਈ ਰੱਸੀ-ਘੁਮਾਣਹਾਰ, ਮੌਤ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਤੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਕੁੱਤਾ-ਪਾਲਣਹਾਰ। ਨਦੀਆਂ ਲਈ ਮਛੀ-ਮਾਰ, ਭਾਲੂ-ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਵਰਗੇ ਲਈ ਤਿੱਖੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਲਈ ਬਾਹਰਲਾ, ਸੇਵਕਾਂ ਲਈ ਪਾਗਲ, ਨਾਗ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਸਥਿਰ, ਜੂਆਰੀਆਂ ਲਈ ਠੱਗ, ਅਜੂਆਰੀਆਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼, ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਬਾਂਸ-ਚੀਰਣਹਾਰ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਲਈ ਕੰਟੇ-ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਇਕਤਾ ਲਈ ਪਰ-ਪਤਿ, ਘਰ ਲਈ ਪਰ-ਪਤਨੀ, ਦੁੱਖ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾਸ਼ ਲਈ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਅਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬਾਂਝ ਦੀ ਪਤੀ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਲਈ ਹੁਨਰਮੰਦ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਯਾਦ-ਸਾਜਣਹਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਰੰਗ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਬਲ ਲਈ ਸਹਾਇਕ। ਵਿਕਲਾਂਗਤਾ ਲਈ ਕੁਬੜ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਬੌਨਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਈ ਲੰਗੜਾ, ਨੀਂਦ ਲਈ ਅੰਨਾ, ਅਧਰਮ ਲਈ ਬਹਿਰਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਵੈਦ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਤਾਰਾ-ਵੇਖਣਹਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁੱਛਣਹਾਰ, ਹੋਰ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ, ਹੱਦਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂਕਾਰ। ਹਾਥੀਆਂ ਲਈ ਹਾਥੀ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਲਈ ਘੋੜਾ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਲਣ ਲਈ ਗਵਾਲਾ, ਬਲ ਲਈ ਭੇੜ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਬਕਰੀ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਹਲਵਾਹ, ਪੀਣ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਘਰੇਲੂ, ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਖਜਾਨਚੀ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਲੱਕੜ-ਕੱਟਣਹਾਰ, ਚਮਕ ਲਈ ਅੱਗ-ਜਗਾਉਣਹਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਹੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਜਮਾਨ, ਵੱਧਤ ਲਈ ਸੇਵਕ, ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਲਈ ਸੇਵਕ, ਦੇਵ-ਲੋਕ ਲਈ ਦੂਤ, ਮਨੁੱਖ-ਲੋਕ ਲਈ ਘੋਸ਼ਕ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ, ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਪੀਸਣਹਾਰ, ਬੁੱਧੀ ਲਈ ਕਪੜਾ-ਧੋਣਹਾਰ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਰੰਗਣਹਾਰ। ਸੱਚ ਲਈ ਅੰਦਰੋਂ ਚੋਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਣ ਲਈ ਸੁਚਕ, ਵਿਵੇਕ ਲਈ ਮੁਖੀ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨ, ਬੱਚੇ ਲਈ ਸੇਵਕ, ਵੱਧਤ ਲਈ ਯਾਤਰੀ, ਪਿਆਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਹਾਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਘੋੜਾ-ਸਧਾਉਣਹਾਰ, ਸਵਰਗ-ਲੋਕ ਲਈ ਦੁੱਧ-ਕੱਢਣਹਾਰ, ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਲਈ ਸੇਵਕ। ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਸਾੜਨਹਾਰ, ਰੋਸ ਨੂੰ ਦੌੜਣਹਾਰ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਬੰਨਣਹਾਰ, ਸੋਗ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣਹਾਰ, ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣਹਾਰ, ਖੁੰਡੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਨੋਕੀ, ਚਮਕ ਨੂੰ ਮਨ-ਸਾਜੀ, ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਸੁਰਮਾ ਲਾਉਣਹਾਰ, ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਆਨ-ਸਾਜਣਹਾਰ, ਸੰਯਮ ਲਈ ਧਾਗਾ। ਸੰਯਮ ਲਈ ਧਾਗਾ, ਅਥਰਵਣਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਹਾਰ, ਸਾਲ ਲਈ ਘੁੰਮਣਹਾਰ, ਅਰਧ-ਸਾਲ ਲਈ ਅਜਨਮਾ, ਵਰਤਮਾਨ ਸਾਲ ਲਈ ਜਾ ਰਹਿਆ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਸਾਲ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਾਲ ਲਈ ਚਿੱਟਾ-ਵਾਲਾ, ਰਭੂਆਂ ਲਈ ਚਮੜਾ-ਜੋੜਣਹਾਰ, ਸਾਧਿਆਂ ਲਈ ਚਮੜਾ-ਤਾਣਣਹਾਰ। ਝੀਲਾਂ ਲਈ ਮਛੀ-ਮਾਰ, ਠਹਿਰੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਠਹਿਰਣਹਾਰ, ਦਲਦਲ ਲਈ ਸੇਵਕ, ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਲਈ ਕੱਟਣਹਾਰ, ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਲਈ ਨੌਕਾ-ਚਲਾਉਣਹਾਰ, ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌਕਾ-ਚਲਾਉਣਹਾਰ, ਘਾਟਾਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਹਾਰ, ਔਖੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਲਈ ਖਣਨਹਾਰ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਲਈ ਪੱਤਾ-ਫੂਕਣਹਾਰ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਢਲਾਣਾਂ ਲਈ ਕੁੱਟਣਹਾਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼। ਘਿਨੌਣੇ ਲਈ ਪੌਲਕਸ, ਰੰਗ ਲਈ ਸੋਨਾਰ, ਤਰਾਜੂ ਲਈ ਵਪਾਰੀ, ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਗਲਾਵਿਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰਾਖ ਵਾਲਾ, ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਜਾਗਣਾ, ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਨੀਂਦ, ਦੁੱਖ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਹਾਰ, ਵਾਧੂ ਲਈ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨਹਾਰ, ਝਗੜੇ ਲਈ ਵੰਡਣਹਾਰ। ਜੂਏ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਜੂਆਰੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਪਾਸੀ ਲਈ ਨਵੀਂ ਪਾਸੀ, ਤੀਜੀ ਪਾਸੀ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਚੌਥੀ ਪਾਸੀ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭਾ ਦਾ ਥੰਮ, ਮੌਤ ਲਈ ਗਾਂ-ਮਾਰਣਹਾਰ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਗਾਂ-ਕੁਸ਼, ਭੁੱਖ ਲਈ ਮੰਗਣਹਾਰ ਜੋ ਗਾਂ-ਕੱਟਣਹਾਰ ਕੋਲ ਖੜਾ, ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਘੁੰਮਣਹਾਰ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਾਪ ਲਈ ਪਹਾੜ-ਵਾਸੀ। ਗੂੰਜ ਲਈ ਚੀਕਣਹਾਰ, ਧੁਨੀ ਲਈ ਭੌਂਕਣਹਾਰ, ਅੰਤ ਲਈ ਬਹੁ-ਬੋਲਣਹਾਰ, ਅੰਤਹੀਣ ਲਈ ਚੁੱਪ, ਸ਼ੋਰ ਲਈ ਡੰਮਾਮਾ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਤੰਬੂਰਾ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਰੋਣਹਾਰ ਲਈ ਵਾਂਸਲੀ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਹੇਠਲੀ ਧੁਨੀ ਲਈ ਸ਼ੰਖ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਜੰਗਲ ਲਈ ਜੰਗਲ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਲਈ ਅੱਗ-ਬਣਾਉਣਹਾਰ। ਹਾਸੇ ਲਈ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਹਾਸੇ ਲਈ ਵਿਅੰਗਕਾਰ, ਯਾਦਵ ਲਈ ਚਿੱਟਾ-ਦਾਗੀ, ਪਿੰਡ ਲਈ ਲੇਖਕ, ਘੋਸ਼ਕ ਲਈ ਉਹ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਤੰਬੂਰਾ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਹੱਥ-ਮਾਰਣਹਾਰ ਲਈ ਵਾਂਸਲੀ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ, ਨਾਚ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਝਾਂਝ-ਵਜਾਉਣਹਾਰ। ਅੱਗ ਲਈ ਮੋਟਾ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਆਸਨ-ਬਿਛਾਉਣਹਾਰ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਬਾਹਰਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਬਾਂਸ-ਨਾਚਣਹਾਰ, ਗਗਨ ਲਈ ਖੋਦਣਹਾਰ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਾ, ਤਾਰੇ ਲਈ ਕੀੜਾ, ਚੰਦ ਲਈ ਕੋੜ੍ਹੀ, ਦਿਨ ਲਈ ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਾਤ ਲਈ ਕਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ, ਉਹ ਅੱਠ ਵਿਅੰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ, ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਬਹੁਤ ਮੋਟਾ, ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ, ਬਹੁਤ ਚਿੱਟਾ, ਬਹੁਤ ਕਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਗੰਜਾ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਹਨ, ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਮਾਗਧ, ਵੇਸ਼ਿਆ, ਜੂਆਰੀ, ਅਸਮਰਥ—ਇਹ ਵੀ, ਨਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਦੇ ਉੱਤੇ ਦਸ ਉਂਗਲ ਵਧ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਅਮਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਪੁਰੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਇਕ ਚੌਥਾਈ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਰਾਜ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਵਿਰਾਜ ਤੋਂ ਪੁਰੁਸ਼। ਜਨਮ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਪਿਤ ਹੋਈ, ਘੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਏ—ਹਵਾ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਹੀ ਰਿਚ ਤੇ ਸਾਮਨ ਮੰਤ੍ਰ, ਛੰਦ, ਤੇ ਯਜੁਸ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਜਨਮੇ; ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਵੀ। ਉਹ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ, ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੀ ਗਈ। ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਧਿਆਂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਸੀ? ਬਾਂਹਾਂ ਕੀ ਸਨ? ਜੰਘਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਕੀ ਸਨ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣੇ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੈਸ਼ ਜੰਘਾਂ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਨਮੇ। ਚੰਦ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼, ਸਿਰ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਵਸੰਤ ਘੀ, ਗਰਮੀ ਇੰਦਨ, ਤੇ ਸਰਦ ਰੁਤ ਆਹੁਤੀ ਸੀ। ਸੱਤ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਤੇ ਇਕੀਸ ਜਲਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਯਜਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਇਆ। ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਕਰਤੱਬ ਸਨ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਦੇਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕੀਦਾ ਹੈ; ਮੋਖ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।