ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੂਰਨ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਚਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆਕਰਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇਰਾ। ਆਓ, ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ 'ਚ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲੀਏ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਸੰਕਲਪ ਵੀ ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਤੂੰ ਮੰਨ।" ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਵਧੋਤਰੀ ਦੀ ਕੰਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਇਹ ਸੋਮ-ਬੂੰਦਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ ਨਿਕਲੀ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਣ। ਇੰਦਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇਂ। ਸਾਡੀ, ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਿਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਰਹੀਂ। ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸੱਚੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਭਾਗਾਂ ਤੇ ਸੱਚ ਲਈ ਵੰਡ ਲਈ ਆਵੇ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਨ।" ਅਗਨਿ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।" ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਪਤਾਈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਨਭਸ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਆਯੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆ। ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੈਂ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਅਜੇਤ, ਯਜਨਿਕ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ।" ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿੰਹਣੀ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆਕਰਤਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।" ਇੰਦਰ, ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਤਰ, ਆਦਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾਂ—ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਪਤ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿੰਹਣੀ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਦਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੇ ਖ਼ਸ਼ਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।" ਉਹ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਰਲਤਾ ਹੈਂ।" ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਹੋਤ੍ਰ ਯਾਜ਼ਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। "ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਧੂੜ ਹਰ ਥਾਂ ਪੈ ਗਈ।" ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਨ, ਗੋਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਾਨਵ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੋਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਿਜਾਓ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਰੁਕਣ ਦਿਓ, ਧਰਤੀ 'ਚ ਵੱਸੋ।" ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ, ਉੱਚਾ ਅਡੋਲ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।" "ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਉਸ ਦਾ ਬੰਧਨ, ਅਡੋਲਤਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਵਸਤੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗਲ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਜੌਂ ਹੈਂ, ਵੈਰ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਹ ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈਂ।" "ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰ, ਧਰਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਮਾਰੁਤ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਾਪਣ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਖ਼ਸ਼ਤ੍ਰ, ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਹੈ।" ਉਹ ਸਬ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਆਯੁ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਗੋਆਂ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਏ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਠੰਢ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ।" "ਇਹ ਗੀਤ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਵੱਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪਿੱਛੇ।" "ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਬੰਧਨ, ਅਡੋਲਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਵਿਭੂ ਹੈਂ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਅਗਨਿ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਚੁਸਤ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਵੀ, ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਦਦਗਾਰ, ਭਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਰਾਜਾ, ਚੀਤਾਵਾਂ ਵਰਗੀ, ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ, ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਨ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਅਜਨਮੀ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਡੂੰਘਾਈ ਦੀ ਸਰਪ, ਬੋਲੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ, ਆਸਨ ਹੈਂ। ਦੋ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਖੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚਲ।" "ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਨਿਕਾ ਨਾਲ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ।" "ਤੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਹੋਈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਢਾਲ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਚੱਲ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਆਵੇ, ਧਨ ਲਿਆਵੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਏ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਪਾਓ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਵਧੀਕ ਕਰ। ਹੇ ਘਿਉ ਜਨਮੇ, ਘਿਉ ਪੀ। ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ।" "ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਆਵੇ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਧਨ ਵਾਧੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ। ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਨਾਲ ਵਚਨ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਤੇਰਾ ਵਚਨ-ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਕ ਥਾਂ ਦੇ। ਹੇ ਘਿਉ ਜਨਮੇ, ਘਿਉ ਪੀ। ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ।" "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨੇੜੇ ਲੱਭਿਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਚੁਣਣ। ਹੇ ਪੌਦੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਯੂਪ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ।" "ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇ। ਯੂਪ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਲਾਇਆ। ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧ, ਹਜ਼ਾਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ।" ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਵਸਤੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗਲ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਜੌਂ ਹੈਂ, ਵੈਰ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਹ ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਇਸ ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਨਿਕਲੇਗੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈਂ। ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹਿੰਦੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਥੱਲੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੀ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਗਨਿ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਮਾਰੁਤ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਵਾਧਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।