ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿਵਯ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਵਾਕ-ਕੁਸ਼ਲ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ, ਇਡਾ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸਾਵਧਾਨ ਹੈ—ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ। ਉਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ—ਜੋ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਹਨ—ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅੱਜ, ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਥੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਫਿਰ, ਵਨਸਪਤੀ-ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੋਮ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ, ਜੋ ਰਸ ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇ। ਅੱਗ, ਜੋ ਨਵੀਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਪ ਲਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਗਵਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਉਹ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜੋ 'ਸਵਾਹਾ' ਉਚਾਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਤੂੰ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਨਹਾਰ ਲਈ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਗੈਰ-ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਮਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜੋ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ-ਧਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਛੇਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ—ਚਮੜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉਸ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਧਨ-ਪਸ਼ੂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ; ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਕਮਾਨ ਵੈਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਕਮਾਨ ਦੀ ਤੰਤ, ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਕੰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲਗਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ, ਕਮਾਨ ਤਣੀ ਹੋਈ ਤੋਂ ਰਸ ਛਿੜਕਦੀ ਹੈ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ; ਇਹ ਕਮਾਨ ਦੀਆਂ ਤੰਤਾਂ, ਟਣਕਦੇ ਹੋਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤਰਕਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਨਿਪੁੰਨ ਸਾਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਧਰ ਚਾਹੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲਗਾਮਾਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਿਖਾਉਣ, ਅਤੇ ਮਨ ਲਕੀਰਾਂ ਦੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਦੀ ਚਲਣ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਚਮੜੀ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਰਥ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਈਏ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦੇ ਪਿਆਲੇ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਕਠਿਨਾਈ ਸਹੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗੰਭੀਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਟੱਲ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀਰੋ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰਵਜ, ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਨਰਮ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਨਿਰ-ਅਪਮਾਨ ਹੋਣ; ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਹੇ ਸਤਿਆ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰ—ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਾਨਵਰ ਪੰਖ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦੰਦ ਉਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਬਲਦ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਛੱਡਿਆਂ ਉਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂ ਵੱਖਰੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੀਰ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈ, ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ; ਸੋਮਾ ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਰਾਂ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਸਰਪ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਮਾਨ ਦੀ ਤੰਤ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੈ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ; ਨਿਪੁੰਨ ਧਨੁर्धਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਢੰਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਰੁੱਖ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਚੰਗਾ ਪਾਰ ਉਤਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ; ਬਲਦ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿ—ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਲ; ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ, ਜੋ ਬਲਦ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੈ, ਰਥ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਬੀਜ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ—ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਲਈ ਰਥ ਨੂੰ ਪਕੜ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਖਿਆਤਿ ਹਰ ਥਾਂ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਨਗਾੜੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ। ਹੇ ਨਗਾੜੇ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗੂੰਜ; ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ, ਬਿਪਤਾ ਹਟਾ। ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਹੈਂ—ਜੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ। ਹੇ ਨਗਾੜੇ, ਸਾਫ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਵੱਜ; ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਸਾਡੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ। ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲਾ ਅੱਗੀ ਦਾ ਹੈ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ, ਭੇਡ ਮੇਸ਼ੀ ਦੀ, ਭੂਰਾ ਸੋਮਾ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ, ਸਲੇਟੀ-ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਕਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਲਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਦਾਗੀ ਮਰੁਤ ਦਾ, ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਰੰਗਤ ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਦੀ, ਢਿੱਲੇ ਹੋਠ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ, ਕਾਲਾ ਏਕਸਿਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਕਾਲਾ ਪੇਤਵਾ ਦਾ। ਅੱਗੀ ਲਈ ਲਾਲ-ਖੁਰ ਵਾਲਾ ਬੈਲ; ਅਨੀਕਵਤ ਲਈ ਲਾਲ-ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ; ਢਿੱਲੇ ਹੋਠ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਲਈ; ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਨਾਭ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਲਈ; ਦੋ ਚਿੱਟਾ-ਕਾਲੇ ਤੂਪਰੂ ਲਈ; ਚਿੱਟਾ-ਦਾਗੀ ਮਰੁਤ ਲਈ; ਕਾਲਾ ਅੱਗੀ ਲਈ; ਬੱਕਰੀ ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ; ਭੇਡ ਮੇਸ਼ੀ ਲਈ; ਚਿੱਟਾ-ਕਾਲਾ ਵਰੁਣ ਲਈ। ਅੱਗੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਇਤਰੀ; ਰਾਥੰਤਰਾ ਲਈ ਅੱਠ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ; ਬਰਹਤਾ ਲਈ ਗਿਆਰਾਂ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਤਾਰਾਂ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਜਗਤੀ; ਵਰੂਪਾ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਇਕੀ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ; ਵੈਰਾਜਾ ਲਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਉਨਤਾਲੀ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਪੰਕਤੀ; ਸ਼ਾਕਵਰਾ ਲਈ ਚਾਰੂ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਲਈ ਤੇਤੀ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਣਿੱਖ; ਰੈਵਤਾ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚਾਰੂ; ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਚਾਰੂ; ਅੱਗੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ; ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ ਅੱਠ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਗ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਦਿਵਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਭਾਗ-ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਵੇ। ਅਸਮਾਨੀ ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਦੇਣ। ਅਸੀਂ ਦਿਵਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਜੋਤਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਵਾਸੁ ਦੇ ਰੌਣਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇ ਵੰਡਣਹਾਰ, ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਹਰ ਵਰਗ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਤਾ ਲਈ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਵੈਸ਼, ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ; ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਚੋਰ; ਨਰਕ ਲਈ ਵੀਰ-ਘਾਤੀ; ਅਪਵਾਦ ਲਈ ਅਸਮਰਥ; ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਲੋਹਾਰ; ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੈਸ਼ਿਆ; ਬਾਹਰਲੇ ਲਈ ਮਾਗਧ। ਨਾਚ ਲਈ ਭੱਟ, ਗੀਤ ਲਈ ਗਾਇਕ, ਕਾਨੂੰਨ ਲਈ ਦਰਬਾਰੀ, ਬਿਪਤਾ ਲਈ ਵਿਅੰਗਕਾਰ, ਮਜ਼ਾਕ ਲਈ ਜੋਕਰ, ਹਾਸੇ ਲਈ ਹਾਸਿਆਰ, ਆਨੰਦ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕੁਆਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀ ਲਈ ਰਥ-ਨਿਰਮਾਤਾ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਲਈ ਬੜਾਈ। ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਕੁੰਭਕਾਰ, ਜਾਦੂ ਲਈ ਲੋਹਾਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਗਹਿਣਾ-ਕਾਰ, ਭਾਗ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਜੁਲਾਹਾ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਲਈ ਤੀਰ-ਕਾਰ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ ਕਮਾਨ-ਕਾਰ, ਕੰਮ ਲਈ ਤੰਤ-ਕਾਰ, ਭਾਗ ਲਈ ਰੱਸੀ-ਬਣਨਹਾਰ, ਮੌਤ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਨਾਸ ਲਈ ਕੁੱਤਾ-ਪਾਲਕ। ਨਦੀਆਂ ਲਈ ਮਛੀ-ਪਕੜਨਹਾਰ, ਰੀਛ-ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਲਈ ਭਿਆਨਕ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਲਈ ਬਾਹਰਲਾ, ਸੇਵਕਾਂ ਲਈ ਪਾਗਲ, ਸਰਪ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਘਰ-ਰਹਿਤ, ਜੂਆਰੀ ਲਈ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਗੈਰ-ਜੂਆਰੀ ਲਈ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚਾਂ ਲਈ ਚੀਰਾ-ਬਾਂਸ ਵਾਲਾ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਲਈ ਕੰਡਾ-ਬਣਨਹਾਰ। ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਪਰ-ਪੁਰੁਸ਼, ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਲਈ ਪਰ-ਪਤਿ, ਕਲੇਸ਼ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤੀ, ਅਪਮੰਗਲ ਲਈ ਬਾਂਝ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਲਈ ਨਿਪੁੰਨ-ਕਾਰਗਰ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਯਾਦ-ਬਣਨਹਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਰੰਗ ਲਈ ਪਿਛਲਾਗੂ, ਬਲ ਲਈ ਸਹਾਇਕ। ਵਿਕਲਤਾ ਲਈ ਕੁਬੜ, ਆਨੰਦ ਲਈ ਬੌਨਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਈ ਲੰਗੜਾ, ਨੀਂਦ ਲਈ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਅਧਰਮ ਲਈ ਬਹਿਰਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਵੈਦ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਤਾਰਾ-ਵੇਖਣਹਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁੱਛਣਹਾਰ, ਹੋਰ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ, ਹੱਦਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂਧੀਸ਼। ਹਾਥੀ ਲਈ ਹਾਥੀ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਲਈ ਘੋੜਾ-ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਲਣ ਲਈ ਗੋ-ਪਾਲਕ, ਬਲ ਲਈ ਭੇਡ-ਪਾਲਕ, ਊਰਜਾ ਲਈ ਬੱਕਰੀ-ਪਾਲਕ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਹਲਵਾਹ, ਪੀਣ ਲਈ ਮਦਿਰਾ-ਨਿਰਮਾਤਾ, ਭਾਗ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸੰਪੰਨਤਾ ਲਈ ਖਜਾਨਚੀ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਦੇ ਅਰਥ, ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਰਪਣਾ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।