ਇੱਕ ਵਾਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ। ਸੱਤ ਦਿਸਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਕ ਲਈ ਭੇਟ ਦਾ ਸਥਾਪਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵਸੁਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌੜੀ ਤੇ ਸੁਧਰਾਈ ਕੁਸ਼, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਦਿਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ ਆਸਨ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪੁੰਛਾਂ ਤੇ ਉਚੀਆਂ ਥਰੜਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮਾਰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਨੋ, ਪਹਿਲੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ‘ਤੇ, ਯਜਕ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਦਿਸਾਵਾਂ ‘ਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਡਾ, ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਜਨਮਿਆ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ; ਹੋਤ੍ਰ, ਇਥੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਘੋੜਾ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਨਸਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਉਠੀ, ਚਾਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਵਹਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਬਾਜ਼ ਦੇ ਪੰਖ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਬੂਹੇ—ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਘੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੋ। ਯਮ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਲਗਾਮ ਫੜੀ; ਵਸੁਆਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆ। ਘੋੜਾ, ਤੁਸੀਂ ਯਮ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਹੋ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋ, ਵੱਖਰੇ ਹੋ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵੀ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਹਨ। ਵਰੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਮੁਕਤ ਕਰੇ, ਘੋੜੇ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਨਮਸਥਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖੁਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਥਾਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਲਗਾਮਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਵ-ਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਪੰਛ ਵਾਂਗ ਦਿਨ ਵਿਚ ਉਡਦੇ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰ ਵੇਖਿਆ, ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਧੂੜ ਵਿਚ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਗੋ ਦੀ ਪੈਰ ‘ਤੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਮਰਤ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡਾ ਲਾਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪੌਦੇ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਘੋੜੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਯੋਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਧੀਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਸਭ ਲੋੜਵੰਦ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਇਹ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਘੋੜੇ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਇਹ ਘੋੜੇ, ਦੂਧ ਵਾਲੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਰਮ ਵਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੂੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਹਨ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਘੋੜੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਉਡਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਘੋੜੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਲਗਾਮ ਫੜੀ ਹੋਈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਿੰਗ ਚੌੜੇ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਹੁਕਮ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ। ਬੱਕਰਾ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਭੀ ਵਜੋਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਇਕ ਗੂੰਜਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਅੱਜ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਯਜਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਤੁਸੀਂ ਦੂਤ, ਰਿਸ਼ੀ, ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ। ਤਨੂਨਾਪਾਤ, ਜੋ ਸਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਯਜਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਫਲ ਬਣਾਓ। ਨਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਭਗਤੀਯੋਗ, ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਹੋਤ੍ਰ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੂਰਬੀ ਕੁਸ਼ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਵਿਖੇ ਫੈਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ‘ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ। ਇਹ ਚੌੜੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਆਦਿਤੀ ਲਈ, ਸੁਖਦਾਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਥਾਂ ਵਜੋਂ। ਚੌੜੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਲੈਣ, ਪਤੀ ਲਈ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਮਾਰਗ ਬਣੋ। ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਉਣ ‘ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਵਾਕਪਟੂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਤ੍ਰ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰਬੀ ਚਾਨਣ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਯਜਨਾ ‘ਤੇ ਆਵੇ, ਇਡਾ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸਾਵਧਾਨ, ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ‘ਤੇ ਬੈਠਣ, ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਭਰ ਦਿੱਤੇ—ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ—ਅੱਜ, ਹੋਤ੍ਰ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਯੋਗ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ। ਵਨਸਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠਾ, ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਉਹ, ਚਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇ। ਅਗਨੀ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਗਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸਚ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਰਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗਹਣਾ ਹੋ, ਨਾ ਕਿ ਬਿਨਾ ਸੋਭਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅੰਗ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਆਸਨ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਅਭੇਦ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤੋ—ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਉਹਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਧਨੁ ਨਾਲ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ; ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ; ਧਨੁ ਵੈਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਧਨੁ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ, ਜਿਵੇਂ ਬੋਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਕੰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ ਧਨੁ ਤੋਂ ਛਿੜਕਦੀ ਹੈ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ, ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਧਨੁ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਝਣਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹੋਤ੍ਰ, ਕੁਸ਼, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪਾਂ, ਸੱਚਾਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਵਿਜੈ ਦੀ ਵਧੀਕ ਨਾਲ, ਆਰਾਧਨਾ, ਯਤਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਜੁੜਦੇ ਹਨ।