ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦਿਵ੍ਯ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇ ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲ ਅਤੇ ਸੰਪਦਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਤੀ ਛੰਦ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੰਦਰੀ-ਤਾਕਤ ਹੈ, ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲ ਮਿਲਿਆ। ਧਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਪੌਸ਼ਟਿਕਤਾ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਆਹੂਤੀ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ, ਬੀਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੋਰ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਧਨ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਅਗਲੇ ਪਲ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਦਾ ਉਤਥਾਨ ਕੀਤਾ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਲ ਮਿਲਿਆ। ਸੰਪਦਾ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਤਿੰਨ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੀ ਧਾਰੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੀ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਦਾ ਵਧਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ, ਸੁੱਕੇਪਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਲ ਮਿਲਿਆ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਤੀ ਗਈ, ਯਜਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਫਿਰ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੇਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਵਿਰਾਜ ਛੰਦ, ਰੂਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਸੰਪਦਾ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਹੋਈ, ਯਜਨਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ, ਦੁਇਪਦਾ ਛੰਦ, ਨਸੀਬ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਏ। ਆਹੂਤੀ ਮਿਲੀ, ਯਜਨਾ ਹੋਈ। ਜਲਾਂ ਦੇ ਬਰਹਿਸ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ, ਕਕੁਭ ਛੰਦ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਹੋਏ। ਆਹੂਤੀ ਮਿਲੀ, ਯਜਨਾ ਹੋਈ। ਅੱਗ ਦੇਵ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ, ਅਤਿਚੰਢਸ ਛੰਦ, ਨਿਯਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਹੋਏ। ਆਹੂਤੀ ਮਿਲੀ, ਯਜਨਾ ਹੋਈ। ਅੱਜ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਤਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਪਕਾਉਂਦਾ, ਪਿੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਬਕਰਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਬਕਰੇ ਨਾਲ। ਚਰਬੀ ਮਾਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਕਾਈ ਗਈ। ਅੱਜ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੋਤਾਰ ਹੋ, ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲੀ ਲਈ ਭੇਜੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਤਕਾਰ ਲਈ, ਸਤਿ-ਬਾਣੀ ਬੋਲੋ। ਅੱਗ ਦੇਵ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਲਬਰੇਜ਼। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬੈਠਕ ਲਿਆਓ। ਰਸਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਸੱਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ; ਇਸ ਭਗਤ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਨ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ। ਅੱਗਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਚੌੜਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕੁਸ਼ਾ-ਘਾਸ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ ਆਸਨ ਬਣਾਏ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਹਨ, ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਵੇਸ਼ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਸੁਵੇਰਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤਿ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਪਹਿਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਮਾਪ ਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ, ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ; ਸਰਸਵਤੀ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਜੰਮਿਆ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਹੋਤ੍ਰ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਰੁੱਖ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅੱਗਿ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਬਣੋ; ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਆਹੂਤੀ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਚੀਕ ਉਠੀ, ਚਾਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ, ਬਾਜ ਦੇ ਪੰਖ, ਨੀਲੇ ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ—ਘੋੜੇ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਯਮ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ; ਇੰਦਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਲਗਾਮ ਫੜੀ; ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ। ਤੂੰ ਯਮ, ਆਦਿੱਤ, ਤ੍ਰਿਤ ਹੈਂ, ਘੋੜੇ; ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖਰਾ ਹੈਂ; ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ। ਵਰੁਣ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਛੱਡੇ। ਇਹ ਹਨ ਤੇਰੇ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਖੁਰਾਂ ਦੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਲਗਾਮਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਸਤਿ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ। ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਵੇਖਿਆ, ਪੰਖੀ, ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਦਾ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦੌੜਦਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਾਣਵ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਪੌਦੇ ਖਾਂਦਾ, ਘੋੜੇ। ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਰਥ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਯੋਧੇ, ਘੋੜੇ; ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲਕੜੀ। ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰੇ ਲਸ਼ਕਰ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਮਾਪੀ। ਇਹ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਲਈ ਆਏ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਰਮ ਵਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੂਆਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕਠੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਘੋੜੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਉੱਡਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੈ, ਘੋੜੇ; ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਲਗਾਮ ਫੜੀ ਹੋਈ। ਤੇਰੇ ਸਿੰਗ ਚੌੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਹੁਕਮ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਬਕਰਾ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨਾਭ ਵਾਂਗ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਇਕ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਪਿਓ-ਮਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਤੂੰ ਦੂਤ, ਰਿਸ਼ੀ, ਜਾਗਰੂਕ ਹੈਂ। ਤਨੂਨਪਾਤ, ਜੋ ਸਤਿ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੁੰਬੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਕਰ। ਆਉ, ਅਸੀਂ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਹੈਂ, ਅੱਗਿ, ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਸ਼ਾ-ਘਾਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਈ ਗਈ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਗ੍ਹਾ। ਇਹ ਚੌੜਾ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਅਦਿਤੀ ਲਈ, ਸੁਖਦਾਈ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ ਵਾਂਗ। ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆ ਕੇ ਆਸਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨ। ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਵਾਜੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਰਸਤਾ ਬਣੋ। ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਆਰਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਉਣ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਤੇ ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਬੈਠਣ। ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਆਹੂਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।