ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੱਧੁਰ ਮਧੁ ਨਾਲ, ਨਰਸ਼ੰਸ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਹੈ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਵਰਤ, ਅਗਨੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਆਕਾਸ਼ੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਸ਼ਾਸ ਅਤੇ ਨਕਤਾ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਸ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹੋਤ੍ਰ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੀਭ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਮਾਰੀ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਰੱਖਣ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਪਰ ਬੈਠਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਰਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਟਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਲੱਖਣ ਬਲ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਵੇ। ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅਗਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭੇਟ ਪ੍ਰਸਾਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕਠਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਯੂ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਲਈ, ਦੋ ਜਹਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਧਨ ਲਈ, ਧਿਸ਼ਣਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸੁਧਿਤੀ ਵਿਅਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਜਲਾਂ ਨੇ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਥੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਹੁਤੀ ਦਈਏ? ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜਲਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਕਲਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਈਏ? ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਵਾਯੂ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਧਨ, ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ—ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਓ, ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਓ; ਵਾਯੂ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਰਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਓ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਵਾਯੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ! ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ। ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ। ਵਾਯੂ, ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੂਹ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਆ। ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਤੀਹ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਪਵਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਜਵਾਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਰ ਦਈਏ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਵਲਦੇ ਬੱਚੜੇ ਨੂੰ ਕਰਦੀਆਂ; ਤੂੰ ਇਸ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਟੱਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹੋਰ, ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੋੜੇ, ਧਨ, ਗਾਂ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਜਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਨਿਰਭੀਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਧਨ ਵਿਖੇਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕੇ। ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ? ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਪੱਕੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਮਦਦ ਕਰ। ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਜਨਾ, ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਕਲਾ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ; ਤਿੰਨ ਗੁਣੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਾਧੂ ਬਣੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਬਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਚੱਕਰ, ਅਰਧ-ਸਾਲ, ਰੁੱਤ, ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ਼ਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲੋ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਤੂੰ ਸੁਪਰਨਾ ਵੀ ਹੈਂ, ਉਸ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ। ਹੁਣ, ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਇਡਾ ਦੇ ਥਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਸਮਿਦਾ-ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਤਨੂਨਪਾਤ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਜੈਤੂ ਜਿੱਤੂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਅਮਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਚਮਚ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ; ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਜੋਸ਼, ਤਾਕਤ, ਬਲ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਸੱਦਿਆ; ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਣ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੱਚੜੇ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਹੋਤ੍ਰ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਤਰ, ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ, ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ, ਸੋਝੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।