ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਦੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਧਕ ਭਗਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਦਿਤੀ, ਅਥਾਹ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਦਕ੍ਸ਼, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸੀਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ। ਫਿਰ ਵਾਤਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਦੇਵੇ; ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਣ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ। ਮੂਵਣ ਅਤੇ ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼-ਪਤਿ, ਪੂਸ਼ਣ, ਤਾਰਕਸ਼, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਾਈ ਦੀ ਅਰਦਾਸ। ਮਰੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਆਪਣੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ। ਸਾਧਕ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਸੁਭ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਅੱਖਾਂ ਸੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ-ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਜੀਵਣ। ਦੇਵਤਾ, ਇੱਕ ਸੌ ਪਤਝੜ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ, ਜਿੱਥੇ ਉਮਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁਚਣ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਬਣਨ; ਜੀਵਨ ਅਧ ਵਿਚ ਨਾ ਮੁੱਕੇ। ਅਦਿਤੀ—ਅਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ; ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ, ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਰਚਿਆ—ਸਭ ਅਦਿਤੀ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੂ, ਅਤੇ ਮਰੁਤ—ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਘਟੇ ਨਾ; ਤੇਜ਼ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੇeds ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ। ਜਦੋਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨਾਲ, ਉਪਹਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਪੂਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਬਕਰੀ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਬਕਰੀ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ; ਪਿਆਰਾ ਪੂਜਾ-ਕੇਕ ਘੋੜੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਯੋਗ ਸਮੇਂ, ਪੁਰਸ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਬਕਰੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ। ਹੋਤ੍ਰ, ਅਧਵਰਯੁ, ਅੱਗੀ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰ-ਧਾਰਕ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਾਠਕ—ਇਹ ਸਭ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਭਰਪੂਰ ਪਾਤਰ ਭਰਦੇ। ਯੂਪਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਯੂਪਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਪਕਵਾਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਅਣਸੁਣੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਸਾਧਕ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੁਣੀ ਹੋਈ ਸੀਟ ਤੱਕ ਪਹੁਚੇ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਦੇਵ-ਸੰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਲੱਗਾਮ, ਬੰਨ੍ਹ, ਸਿਰ-ਰੱਸੀ, ਰਸਾ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਘਾਹ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ। ਘੋੜੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੱਖੀਆਂ ਛੁਹਦੇ, ਕੁਹਾੜੀ ਜਾਂ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਕਟਿਆ, ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਖੁਰਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ। ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਨਿਕਲਦਾ, ਮਾਸ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵਾਸ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ-ਮਾਸ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਪਕਾਉਣ। ਅੱਗ ਦੀ ਪਕਾਈ ਤੋਂ ਜੋ ਦਰਦ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਜੋ ਜਖਮ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਘਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਰਹੇ; ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾ-ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਪਕਿਆ ਘੋੜਾ ਵੇਖਦੇ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਮਾਸ ਲਭਦੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਅਣਸੁਣੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਮਾਸ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਪਤਿਲੇ, ਪਕਵਾਨ ਉਤਾਰਣ ਦੀਆਂ ਕਟੋਰੀਆਂ, ਢੱਕਣ, ਪਿਆਲਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ। ਅੱਗ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ, ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੰਗਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਲਾਉਣ; ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਵਸ਼ਟ-ਪਕਾਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ-ਘੋੜਾ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਚਾਲ, ਬੈਠਣਾ, ਮੋੜਨਾ, ਅਸਥਾਨ, ਪੀਤਾ ਪਾਣੀ, ਖਾਧਾ ਘਾਹ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ। ਘੋੜੇ ਲਈ ਫੈਲਾਈ ਕਪੜੀ, ਦਿੱਤਾ ਸੋਨਾ, ਲੱਗਾਮ, ਅਸਥਾਨ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ। ਚਾਬੁਕ, ਚੀਕ, ਜਾਂ ਚਮਚੀ ਨਾਲ ਜੋ ਦਰਦ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਚੀ ਯਜਨਾ-ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬਚਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਚੌਂਤੀ-ਚਾਰ ਪੰਝੀਆਂ, ਅਸਵ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਬੰਨ੍ਹ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦੀ ਵਕਰੀ ਧਾਰ ਮਿਲਦੀ; ਅੰਗਾਂ, ਅਟੁੱਟ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਝੁਰਦੇ ਤੇ ਸਮਤਲ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਤੀ, ਦੋ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮੌਸਮ; ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਪਿਆਰੀ ਗਰਮੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਕੁਹਾੜੀ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਾ ਆਵੇ; ਲਾਲਚੀ, ਅਕੁਸ਼ਲ ਤੋਂ ਵਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਟੁੱਟੇ ਅੰਗ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਨਾ ਕਟਣ। ਤੂੰ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ, ਆਸਾਨ ਯਾਤਰਾ। ਲਾਲ ਘੋੜੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋੜੀਆਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਅਸਵ ਗਧੇ ਦੇ ਜੋੜ 'ਤੇ ਖੜਾ। ਸਾਧਕ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਵ ਚੰਗੀ ਗਾਂ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਲਿਆਵੇ; ਅਦਿਤੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਯਜਨਾ-ਘੋੜਾ ਰਾਜ-ਸੰਪਦਾ ਜਿਤਵੇ। ਹੁਣ ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ; ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਉਪਚਾਰ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਯਜਨਾ, ਸਰੀਰ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ। ਅੱਗੀ, ਹਦ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਭ, ਢਾਲ ਬਣ; ਅੱਗੀ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਜਲਾ, ਸਾਧਕ ਤੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। [ਸਾਨੂੰ ਜਗਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ।] ਅੱਗੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼, ਜਲ ਅਤੇ ਵਰੁਣ—ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਸੱਤ ਸਾਥੀ, ਅੱਠਵਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ; ਇੱਥੇ ਚਾਹੀਦੀ ਰਾਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਭ ਬਚਨ ਬੋਲਦਾ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਸ਼ੂਦਰ, ਆਰੀ, ਆਪਣੇ, ਤੇ ਯਾਤਰੀ—ਮੈਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਦੱਖਣੀ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾਂ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਤ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਦ ਵਡਿਆ ਜਨ ਸਿਆਣਿਆਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਧਨ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ, ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ, ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਦੀਵੀ ਗਰਮੀ, ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ; ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਮਿਹਰਾਂ ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਉਣ; ਅੱਗੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ, ਸਾਧਕਾਂ ਨੇ ਸਰਵਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਯਜਨਾ-ਘੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।