ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਯజਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਜਗਤ ਤੋਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਲਈ ਉਹ ਚੂਹੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਲਈ ਪੰਜ ਨੈਵਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਛੂਹੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਨੈਵਲੇ ਅਤੇ ਗੁੰਧੀ ਬਿੱਲੀਆਂ, ਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਧਾਰੀਦਾਰ ਨੈਵਲੇ। ਵਸੁਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮृਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ ਚਿਤਕਬਰ ਮृਗ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਨਯੰਕੁ ਮृਗ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਚਿਤਕਬਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮ੍ਰਿਗ; ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ ਮ੍ਰਿਗ। ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਲਈ ਪਰਸਵਤ ਜੀਵ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਗਾਂ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਭੈਂਸ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਉਠ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਮਨੁੱਖ, ਹਸਤੀ ਲਈ ਹਾਥੀ, ਵਾਕ ਲਈ ਪਲੂਸ਼ੀ ਪੰਛੀ, ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਲਈ ਮੱਖੀਆਂ, ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰ ਲਈ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਰਾਮ, ਯਮ ਲਈ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮ੍ਰਿਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਾਂਦਰ, ਸ਼ੇਰ ਲਈ ਲਾਲ ਗਾਂ, ਬਲਦ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਲਈ ਬਟੇਰ, ਨੀਲ-ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੀੜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲਫਿਨ, ਤੇ ਹਿਮਸ਼ੀਲ ਲਈ ਹਾਥੀ। ਮੋਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ, ਉਲੂ ਹਲਿਕਸ਼ਣ ਦਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਮਸ਼ ਮੱਖੀ ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੀ, ਬਗਲਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ, ਕੋਕਿਲ ਅਗਨੀ ਦਾ, ਕਲਵਿੰਗਕ ਪੰਛੀ ਲੋਹਿਤਾਹੀ ਦਾ, ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ ਪੰਛੀ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ, ਬਗਲਾ ਵਾਕ ਦਾ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ ਮ੍ਰਿਗ, ਜੰਗਲ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬਕਰਾ, ਨਕੁਲਾ ਲਈ ਨੈਵਲਾ, ਸ਼ਕਾ ਲਈ ਪੌਸ਼ਣ ਪੰਛੀ, ਗਿੱਦੜ ਲਈ ਮੋਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਪਿਦਵਾ ਲਈ ਨਯੰਕੁ ਮ੍ਰਿਗ, ਕੱਕਟਾ ਲਈ ਕਾਂਕ, ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਕਾ ਪੰਛੀ, ਚਕਰਵਾਕਾ ਲਈ ਲਾਲ ਰੁੱਤ। ਬਲਾਕਾ ਬਗਲਾ ਸੂਰਜ ਦਾ, ਸ਼ਾਰਗਾ ਪੰਛੀ ਸ੍ਰਜਯਾ ਦਾ, ਸ਼ਯਾਣਡਕਾ ਪੰਛੀ ਮੈਤਰਾ ਦਾ, ਸ਼ਾਰੀ ਪੰਛੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ, ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ ਪੰਛੀ ਕੁੱਤੇ ਦੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਸ਼ੇਰ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਭੇਡੀਆ ਪ੍ਰਦਾਕੁ ਦਾ, ਤੋਤਾ ਮਨਯੂ ਦਾ, ਸ਼ੁਕਾ ਤੋਤਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ, ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ ਪੰਛੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ। ਸੁਪਰਣ ਪੰਛੀ ਪਰਜਨਿਆ ਦਾ, ਆਤਿਰਵਾਹਸਾ ਪੰਛੀ ਦਰਵਿਦਾ ਦਾ, ਗਿੱਧ ਵਾਯੂ ਦਾ, ਕਲਵਿੰਗਕ ਪੰਛੀ ਅਗਨੀ ਦਾ, ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ ਪੰਛੀ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ, ਬਗਲਾ ਵਾਕ ਦਾ, ਪਲਵਾ ਪੰਛੀ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ, ਮਦਗੁ ਪੰਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ, ਕਛੂਆ ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦਾ। ਪੁਰੁਸ਼ਮ੍ਰਿਗ ਚੰਦ ਦਾ, ਗੋਹ ਕਾਲਕਾ ਦੀ, ਦਾਰਵਾਘਾਟ ਪੰਛੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ, ਕ੍ਰਿਕਵਾਕੁ ਪੰਛੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦਾ, ਹੰਸ ਵਾਯੂ ਦਾ, ਨਾਕਰਾ ਮਗਰਮੱਛ ਮਕਰਾ ਦਾ, ਕੁਲੀਪਯਾ ਪੰਛੀ ਅਕੂਪਾਰਾ ਦਾ, ਸ਼ਲਪਾ ਪੰਛੀ ਹ੍ਰੀ ਦਾ। ਏਣੀ ਮ੍ਰਿਗ ਦਿਨ ਦਾ, ਡੱਡੂ ਰਾਤ ਦਾ, ਚੂਹਾ ਤਿਤਰ ਦਾ, ਸੱਪ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਜੀਵ ਰਾਤ ਦਾ, ਰੀਛ ਜਤੂ ਦਾ, ਸੁਸ਼ਿਲੀਕਾ ਪੰਛੀ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਜਹਾਕਾ ਪੰਛੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ। ਅਨਯਵਾਪਾ ਪੰਛੀ ਅਰਧ-ਮਾਸਾਂ ਦਾ, ਰਿਸ਼ਯ ਮ੍ਰਿਗ ਮੋਰ ਦਾ, ਸੁਪਰਣ ਪੰਛੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ, ਉੱਤ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਕਛੂਆ ਮਾਸਾਂ ਦਾ, ਲਾਲ ਮੱਛੀ ਕੁੰਡ੍ਰਣਾਚੀ ਦੀ, ਗੋਲੱਟਿਕਾ ਪੰਛੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ, ਅਸੀਤ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਮੌਤ ਦਾ। ਵਰਸ਼ਾਹੂ ਪੰਛੀ ਰਿਤੂਆਂ ਦਾ, ਚੂਹਾ ਛੂਹਾ ਦਾ, ਮਾਂਥਾਲਾ ਪੰਛੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਅਜਗਰ ਵਸੁਆਂ ਦਾ, ਤਿਤਰ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦਾ, ਉਲੂ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ, ਜੰਗਲੀ ਰਾਮ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ। ਸ਼ਿਤ੍ਰਾ ਪੰਛੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ, ਉਠ ਚਮਕਦੇ ਦਾ, ਗਿੱਧ ਮਤੀ ਦਾ, ਸ੍ਰਮਰਾ ਜੰਗਲ ਦਾ, ਚਿਤਕਬਰ ਮ੍ਰਿਗ ਰੁਦਰ ਦਾ, ਕਵਯੀ ਪੰਛੀ ਕੁਟਰੁਰ ਦਾ, ਦਾਤਯਉਹਾ ਪੰਛੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਪਿਕਾ ਪੰਛੀ ਕਾਮਾ ਦਾ। ਗੈਂਡਾ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਕਰਣਾ ਦਾ, ਗਧਾ ਤਰਕਸ਼ੂ ਦਾ, ਰੀਛ ਰਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ, ਸੂਰ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਸਿੰਘ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਕ੍ਰਿਕਲਾਸਾ ਪੰਛੀ ਪਿਪਪਕਾ ਦਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਪੰਛੀ ਅਸਤਰ ਦਾ, ਚਿਤਕਬਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮ੍ਰਿਗ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ: ਸ਼ਾਦੰ ਪੰਛੀ ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਅਵਕਾ ਪੌਦਾ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਜੜਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ ਜੌ ਨਾਲ, ਤੇਗਾ ਪੌਦਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ, ਜੀਭ ਦਾ ਤਲੂ ਉਵੂਲਾ ਨਾਲ, ਤਲੂ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਸ਼ ਅੰਗ ਵਿਰਯ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆ ਦਾੜੀ ਨਾਲ, ਰਸਤਾ ਭੌਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਸਫੈਦ ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ, ਕਾਲਾ ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ, ਉਪਰਲੀ ਪਲਕਾਂ ਰੋਕ ਹਨ, ਹੇਠਲੀ ਪਲਕਾਂ ਰੋਕ ਹਨ। ਹਵਾ ਸਾਸ-ਨਿਕਾਸ ਨਾਲ, ਨੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ, ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਚੰਗਾ, ਉਪਰਲਾ ਚਮਕਦਾ, ਅੰਦਰਲਾ ਘੱਟ ਚਮਕਦਾ, ਬਾਹਰਲਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਿਰ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਦਿਮਾਗ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ, ਕੰਨ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਸੁਣਨ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇਠਲਾ ਗਲਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਕਾ ਗਲਾ ਮਨ ਨਾਲ, ਗਰਦਨ ਅਦਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਸਾਹ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਢੇਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ। ਮੱਛਰ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੀਂਦ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪੰਛੀ ਦੀ ਥਾਂ ਨਾਲ, ਕਛੂਏ ਖੋਲ ਨਾਲ, ਕਦਮ رانਾਂ ਨਾਲ, ਰੀਛ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਤਿਤਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਯਾਤਰਾ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਰਣੀ ਜਬੜੇ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਦਰ ਹਾ-ਹਾ ਨਾਲ। ਅਗਨੀ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, ਵਾਯੂ ਦੂਜਾ, ਇੰਦਰ ਤੀਜਾ, ਸੋਮਾ ਚੌਥਾ, ਅਦਿਤੀ ਪੰਜਵਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਛੇਵਾਂ, ਮਰੁਤ ਸੱਤਵਾਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਠਵਾਂ, ਅਰਯਮਨ ਨੌਵਾਂ, ਧਾਤੂ ਦਸਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਗਿਆਰਵਾਂ, ਵਰੁਣ ਬਾਰਵਾਂ, ਯਮ ਤੇਰਵਾਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੂਜਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੀਜਾ, ਪਾਣੀ ਚੌਥਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਪੰਜਵਾਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਛੇਵਾਂ, ਸਰਪ ਸੱਤਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਠਵਾਂ, ਪੂਸ਼ਨ ਨੌਵਾਂ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਸਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਗਿਆਰਵਾਂ, ਵਰੁਣ ਬਾਰਵਾਂ, ਯਮੀ ਤੇਰਵਾਂ; ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ। ਮੋਢੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ, ਪਹਿਲਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਬਗਲ ਰੁਦਰਾਂ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਵਾਯੂ ਦਾ; ਪੂੰਛ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ, ران ਕ੍ਰੁੰਚਾਂ ਦੇ, ਕਮਰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ, ਗੁੱਟ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਆਕ੍ਰਮਣਾਂ ਦੀ, ਤਾਕਤ ਸਥੂਰਾ ਦੀ, ਚਮੜੀ ਕੁਸ਼ਠਾ ਦੀ। ਪੂਸ਼ਨ ਮਲਦਵਾਰ ਨਾਲ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਵੱਡੀ ਆਂਤ ਨਾਲ, ਸਰਪ ਪਿਛਾੜੀ ਆਂਤ ਨਾਲ, ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਮੂਤਰ ਨਾਲ, ਵਿਰਯ ਵਿਰਯ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਕਾਂ ਪਿੱਤ ਨਾਲ, ਨਿਕਾਸ ਮਲਦਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਲੂ ਮਲ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੋਦ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਸ਼ਫਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਦਿਲ, ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਪੇਟ ਨਾਲ, ਚਕਰਵਾਕਾ ਪੰਛੀ ਗੁਰਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਤਿਲੀ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਪੈਨਕ੍ਰਿਆਸ ਨਾਲ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਪਿੱਤ ਨਾਲ, ਝੀਲ ਜਿਗਰ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਪੇਟ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਰਾਖ ਨਾਲ। ਸਹਾਰਾ ਨਾਭੀ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਰਸ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ, ਕਿਰਣ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਧੁੰਦ ਗਰਮੀ ਨਾਲ, ਠੰਢ ਚਰਬੀ ਨਾਲ, ਓਸ ਆਂਸੂ ਨਾਲ, ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਨਸਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਅੰਗ ਨਾਲ, ਤਾਰੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ; ਜੁੰਬਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਵਰਨ ਅੰਡਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸਭ ਜਨਮਿਆਂ ਦਾ ਇਕ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੀਏ? ਜੋ ਇਕਲਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਚਲਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਸਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੀਏ? ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਿਮਸ਼ੀਲ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੀਏ? ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਅਮਰਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਮੌਤ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੀਏ? ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਵਿਚਾਰ ਆਉਣ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਵਾਧਾ ਦੇਣ ਤੇ ਬਚਾਵਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਸਾਡੇ ਵਲ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਪੁਰਾਤਨ ਸੱਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਦਿਤੀ, ਅਕਲ-ਹੀਣ ਦਕਸ਼, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਸਰਸਵਤੀ, ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਵਾਯੂ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ; ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਸੁਣਨ। ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਜੋ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਸ਼ਨ, ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ, ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਪੂਸ਼ਨ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਤਾਰਕਸ਼ਿਆ, ਟੁੱਟੇ-ਨਾਹੀਂ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਚੰਗਾ ਕਰੇ। ਮਰੁਤ, ਚਿਤਕਬਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ; ਮਨੁੱਖ, ਅਗਨੀ ਜਿਹੀ ਜੀਭ ਤੇ ਸੂਰਜ ਜਿਹਾ ਨੇਤ੍ਰ—ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਸਾਡੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਸੁਣੀਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਵੇਖੀਏ, ਹੇ ਪੂਜਨਯ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੀਏ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ। ਦੇਵ ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ, ਜਿੱਥੇ ਵਧਾਪਾ ਸਾਡੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾ ਥਕਾਵੇ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਬਣਦੇ ਹਨ—ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਅੱਧ ਵਿਚ ਨਾ ਰੁਕ ਜਾਵੇ। ਅਦਿਤੀ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਲੋਕ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਉਹ ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਜਣ ਵੀ ਅਦਿਤੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ, ਅਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੁ, ਮਰੁਤ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਘਟਾਉਣ ਨਾ; ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੀਏ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਹ-ਰੇਖਾ ਨਾਲ, ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਬਕਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।