ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯజਮਾਨ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਵਿਦੀਵਤ ਅਰਪਣਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜਿਸਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਲਈ ਮਾਰੁਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰੁਤਾਂ, ਜੋ ਤਾਪ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਲਈ ਸਾਵਾਤੀ; ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਬਸ਼ਕਿਹਾ; ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ; ਆਪਣੇ-ਆਪਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਮਾਨੇ ਗਏ ਹਨ: ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਮਾ ਹੈ; ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਰਹਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਕਾਲੇ-ਭੂਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ; ਕਾਲੇ-ਚਿੱਟੇ ਤ੍ਰਿਆੰਬਕਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਹਨ: ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ ਦੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਿੱਟੇ। ਮੌਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਬਸੰਤ ਲਈ ਚੀਕਣ, ਗਰਮੀ ਲਈ ਟਿਟਹਰੀਆਂ, ਮੀਂਹ ਲਈ ਤੀਤਰ, ਪਤਝੜ ਲਈ ਬਟੇਰ, ਸਰਦੀ ਲਈ ਕਾਂ, ਠੰਢੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਜੈਕਡਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲਫਿਨ, ਪਾਰਜਨਯਾ ਲਈ ਡੱਡੂ, ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਮੱਛੀ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਕੁਲੀਪਯਾ ਪੰਛੀ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਹੰਸ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਸਾਰਸ, ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ ਲਈ ਕੁਰਲੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਗਰੇਬ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਲਾਲ ਤੀਤਰ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਲੱਕੜ-ਚੀਕ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ ਉਲੂ, ਅਗਨੀ-ਸੋਮਾ ਲਈ ਜੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਮੋਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ-ਵਰੁਣ ਲਈ ਕਬੂਤਰ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਟਿਟਹਰੀ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਕੌਲੀਕਾ ਪੰਛੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਅਗਨੀ, ਗ੍ਰਿਹ-ਪਤੀ ਲਈ ਪਾਰੁਸ਼ਣਾ ਪੰਛੀ। ਦਿਨ ਲਈ ਫ਼ਾਖਤਾ, ਰਾਤ ਲਈ ਸੀਚਾਪੂ ਪੰਛੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਸੰਧੀ ਲਈ ਜਤੂ ਪੰਛੀ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਦਾਤਯੁਹਾ, ਸਾਲ ਲਈ ਮਹਾਂ-ਗਰੁੜ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੂਹੇ, ਮਧਯ-ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਪੰਜ ਨੇਵਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਛੂਹੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਨੇਵਲੇ ਤੇ ਜੇਬਰਾ, ਮਧਯ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਧਾਰੀਦਾਰ ਨੇਵਲੇ। ਵਸੂਆਂ ਲਈ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਲਈ ਚਿਤਕਬਰ ਹਿਰਨ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਆਂਕੁ ਹਿਰਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚਿਤਕਬਰ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ, ਸਾਧਿਆ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ ਹਿਰਨ। ਈਸ਼ਾਨਾ ਲਈ ਪਾਰਸਵਤਾ ਜਾਨਵਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਗਾਂ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਭੈਂਸ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਉੱਟ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਮਨੁੱਖ, ਹਸਤੀ ਲਈ ਹਾਥੀ, ਵਾਕ ਲਈ ਪਲੁਸ਼ੀ ਪੰਛੀ, ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਲਈ ਮੱਖੀਆਂ, ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰ ਲਈ ਮਧੁ-ਮੱਖੀਆਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ-ਵਾਯੂ ਲਈ ਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਰਾਮ, ਯਮ ਲਈ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਾਂਦਰ, ਬਾਘ ਲਈ ਲਾਲ ਗਾਂ, ਬਲਦ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਲਈ ਬਟੇਰ, ਨੀਲੇ-ਗਲ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੀੜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲਫਿਨ, ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਲਈ ਹਾਥੀ। ਮੋਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ, ਉਲੂ ਹਲਿਕਸ਼ਣਾ ਦਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦੰਸ਼ ਮੱਖੀ ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੀ, ਬਗਲਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ, ਕੋਕਿਲ ਅਗਨੀ ਦਾ, ਕਲਵਿੰਗਕ ਪੰਛੀ ਲੋਹਿਤਾਹੀ ਦਾ, ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ, ਸਾਰਸ ਵਾਕ ਦਾ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ ਹਿਰਨ, ਜੰਗਲ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬੱਕਰੀ, ਨਕੁਲਾ ਲਈ ਨੇਵਲਾ, ਸ਼ਕਾ ਲਈ ਪੌਸ਼ਣਾ ਪੰਛੀ, ਗਿੱਟੀ ਲਈ ਮੋਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਪਿਦਵਾ ਲਈ ਨਿਆਂਕੁ ਹਿਰਨ, ਕੱਕਟਾ ਲਈ ਕੇਕੜਾ, ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਕਾ ਪੰਛੀ, ਚਕਰਵਾਕਾ ਲਈ ਲਾਲ ਤੀਤਰ। ਬਲਾਕਾ ਬਗਲਾ ਸੂਰਜ ਦਾ, ਸ਼ਾਰਗਾ ਪੰਛੀ ਸ੍ਰਿਜਯਾ ਦਾ, ਸ਼ਯਾਂਡਕਾ ਪੰਛੀ ਮੈਤ੍ਰਾ ਦਾ, ਸ਼ਾਰੀ ਪੰਛੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ, ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ ਪੰਛੀ ਕੁੱਤੇ ਦਾ, ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਭੇਡਾ ਪ੍ਰਦਾਕੁ ਦਾ, ਤੋਤਾ ਮਾਨਯੂ ਦਾ, ਸ਼ੁਕਾ ਤੋਤਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ, ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ ਪੰਛੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ। ਸੁਪਰਣਾ ਪੰਛੀ ਪਾਰਜਨਯਾ ਦਾ, ਆਤਿਰਵਾਹਸਾ ਪੰਛੀ ਦਰਵਿਦਾ ਦਾ, ਗਿੱਧ ਵਾਯੂ ਦਾ, ਕਲਵਿੰਗਕ ਪੰਛੀ ਅਗਨੀ ਦਾ, ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ, ਸਾਰਸ ਵਾਕ ਦਾ, ਪਲਵਾ ਪੰਛੀ ਮਧਯ-ਆਕਾਸ਼ ਦਾ, ਮਦਗੁ ਪੰਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ, ਕਛੂਆ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਥਿਵੀ ਦਾ। ਪੁਰੁਸ਼ਮ੍ਰਿਗਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ, ਗੋਹ ਕਾਲਕਾ ਦੀ, ਦਾਰਵਾਘਾਟਾ ਪੰਛੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਤੀਆਂ ਦਾ, ਕ੍ਰਿਕਵਾਕੁ ਪੰਛੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦਾ, ਹੰਸ ਵਾਤਾ ਦਾ, ਨਾਕਰਾ ਮਗਰਮੱਛ ਮਕਰਾ ਦਾ, ਕੁਲੀਪਯਾ ਅਕੂਪਾਰਾ ਦਾ, ਸ਼ਲਪਾ ਹ੍ਰੀ ਦਾ। ਏਣੀ ਹਿਰਨ ਦਿਨ ਦਾ, ਡੱਡੂ ਰਾਤ ਦਾ, ਚੂਹਾ ਤੀਤਰ ਦਾ, ਸਪ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਰਾਤ ਦਾ, ਰੀਛ ਜਤੂ ਦਾ, ਸੁਸ਼ਿਲੀਕਾ ਪੰਛੀ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਜਹਾਕਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ। ਅਨਯਵਾਪਾ ਪੰਛੀ ਅਰਧ-ਮਾਸਾਂ ਦਾ, ਰਿਸ਼ਯਾ ਹਿਰਨ ਮੋਰ ਦਾ, ਸੁਪਰਣਾ ਪੰਛੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ, ਕਸ਼ਯਪਾ ਕਛੂਆ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ, ਲਾਲ ਮੱਛੀ ਕੁੰਡ੍ਰਣਾਚੀ ਦੀ, ਗੋਲੱਤਿਕਾ ਪੰਛੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ, ਅਸੀਤਾ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਮੌਤ ਦਾ। ਵਰਸ਼ਾਹੂ ਪੰਛੀ ਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਚੂਹਾ ਛੂਹੀ ਦਾ, ਮਾਂਥਾਲਾ ਪੰਛੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਅਜਗਰ ਵਸੂਆਂ ਦਾ, ਚੀਕਣ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦਾ, ਉਲੂ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ, ਜੰਗਲੀ ਰਾਮ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ। ਸ਼ਿਵਤਰਾ ਪੰਛੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ, ਉੱਟ ਚਮਕਦੇ ਦਾ, ਗਿੱਧ ਮਤੀ ਦਾ, ਸ੍ਰਮਰਾ ਜੰਗਲ ਦਾ, ਚਿਤਕਬਰ ਹਿਰਨ ਰੁਦ੍ਰਾ ਦਾ, ਕਵਈ ਪੰਛੀ ਕੁਟਰੁਰ ਦਾ, ਦਾਤਯਉਹਾ ਪੰਛੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਪਿਕਾ ਪੰਛੀ ਕਾਮ ਦਾ। ਗੈਂਡਾ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਕਰਣਾ ਦਾ, ਗਧਾ ਤਰਕਸ਼ੂ ਦਾ, ਰੀਛ ਰਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ, ਸੂਰ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਸਿੰਘ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਕ੍ਰਿਕਲਾਸਾ ਪੰਛੀ ਪਿਪਾਕਾ ਦਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਪੰਛੀ ਅਸਤਰ ਦਾ, ਚਿਤਕਬਰ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ: ਸ਼ਾਦੰ ਪੰਛੀ ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਅਵਕਾ ਪੌਦਾ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ ਜੌ ਨਾਲ, ਤੇਗਾ ਪੌਦਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਜੀਭ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ, ਜੀਭ ਦੀ ਨੀਵ ਉਵੂਲਾ ਨਾਲ, ਤਲੂ ਜਬੜੇ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਕਲ ਅੰਗ ਸ਼ੁਕਲ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਦਾੜੀ ਨਾਲ, ਪਥ ਭੌਂਹ ਨਾਲ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਥਿਵੀ ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਚਿੱਟਾ ਸੁਵਾਹਾ ਨੂੰ, ਕਾਲਾ ਸੁਵਾਹਾ ਨੂੰ, ਉਪਰਲੀ ਪਲਕਾਂ ਰੋਕ ਹਨ, ਹੇਠਲੀ ਪਲਕਾਂ ਰੋਕ ਹਨ। ਹਵਾ ਸਾਹ-ਵਾਹ ਨਾਲ, ਨੱਕ ਦੇ ਛਿਦਰ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਚੰਗਾ, ਉਪਰਲਾ ਚਮਕਦਾ, ਅੰਦਰਲਾ ਘੱਟ ਚਮਕਦਾ, ਬਾਹਰਲਾ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ, ਦਿਮਾਗ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ, ਕੰਨ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਸੁਣਨ ਕੰਨ ਨਾਲ, ਹੇਠਲਾ ਗਲਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਕਾ ਗਲਾ ਮਨ ਨਾਲ, ਗਲ ਅਦਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਸਾਹ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਢੇਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ। ਮੱਛਰ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੀਂਦ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਪੰਛੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨਾਲ, ਕਛੂਏ ਕੌਰ ਨਾਲ, ਕਦਮ ਰਾਨ ਨਾਲ, ਰੀਛ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੀਕਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਯਾਤਰਾ ਬਾਂਹ ਨਾਲ, ਅਰਣੀ ਜਬੜੇ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਬਾਂਹ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਮੋਢੇ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਹਾਹਾਕਾਰ ਨਾਲ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਅਗਨੀ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਵਾਯੂ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਸੋਮਾ ਦਾ, ਪੰਜਵਾਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ, ਨੌਂਵਾਂ ਆਰਯਮਨ ਦਾ, ਦਸਵਾਂ ਧਾਤੁ ਦਾ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਬਾਰਵਾਂ ਵਰੁਣ ਦਾ, ਤੇਰਵਾਂ ਯਮ ਦਾ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ, ਪੰਜਵਾਂ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਅਗਨੀ-ਸੋਮਾ ਦਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਪਾਂ ਦਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ, ਨੌਂਵਾਂ ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ, ਦਸਵਾਂ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਬਾਰਵਾਂ ਵਰੁਣ ਦਾ, ਤੇਰਵਾਂ ਯਮੀ ਦਾ; ਦੱਖਣੀ ਪਾਸਾ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਥਿਵੀ ਦਾ, ਉੱਤਰੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ। ਮੋਢੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ, ਪਹਿਲਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਬਾਂਹ-ਕੁਹਣੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ, ਦੂਜਾ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਵਾਯੂ ਦਾ; ਪੁੱਛ ਅਗਨੀ-ਸੋਮਾ ਦੀ, ਰਾਨ ਕ੍ਰੁੰਚਾਂ ਦੀ, ਕਮਰ ਇੰਦਰ-ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ, ਗੋਡ ਮਿਤ੍ਰਾ-ਵਰੁਣ ਦੀ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਆਕ੍ਰਮਣਾਂ ਦੀ, ਤਾਕਤ ਸਥੂਰਾ ਦੀ, ਚਮੜੀ ਕੁਸ਼ਟਾ ਦੀ। ਪੂਸ਼ਨ ਮਲਦਵਾਰ ਨਾਲ, ਅੰਧੇ ਵੱਡੀ ਆਂਤ ਨਾਲ, ਸਰਪ ਪਿਛਲੇ ਮਲਦਵਾਰ ਨਾਲ, ਭਟਕਦੇ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਮੂਤਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਕਲ ਅੰਗ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਕਾਂ ਪਿਤ ਨਾਲ, ਨਿਕਾਸ ਮਲਦਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਲੂ ਮਲ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੋਦ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਣ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਦਿਲ, ਮਧਯ-ਆਕਾਸ਼ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਪੇਟ ਨਾਲ, ਚਕਰਵਾਕਾ ਪੰਛੀ ਗੁਰਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਤਲੀ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਪੈਂਕ੍ਰਿਆਸ ਨਾਲ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਗਲੈਂਡ ਨਾਲ, ਧਾਰਾ ਪਿਤ ਨਾਲ, ਝੀਲ ਜਿਗਰ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਪੇਟ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਸੁਆਹ ਨਾਲ। ਸਹਾਰਾ ਨਾਭੀ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਰਸ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ, ਕਿਰਣ ਤਰ ਨਾਲ, ਧੁੰਦ ਗਰਮੀ ਨਾਲ, ਠੰਢ ਚਰਬੀ ਨਾਲ, ਓਸ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ, ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਨਸਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਰੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ; ਜੁੰਬਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੁਵਰਨ ਅੰਡਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸਭ ਜਨਮਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਿਮਾਲਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਗਦੇ ਨਦੀਆਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਬਾਂਹ ਹਨ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਜੋ ਆਤਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਛਾਂ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਛਾਂ ਮੌਤ ਹੈ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ? ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਵਿਚਾਰ ਆਉਣ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ। ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਵਾਧਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਵਿਦੀਵਤ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੱਤ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਧਨਾ ਕੀਤੀ।