ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਹੜੇ ਅੰਦਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ? ਕਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਧਾਨਿਤ ਹਨ? ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਜਿਗਿਆਸਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸੇਗਾ?” ਉਸ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੰਜੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਧਾਨਿਤ ਹਨ। ਹੇ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਭ੍ਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੈਂ।” ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਪਹਿਲਾਂ ਇਰਾਦਾ ਕੀ ਸੀ? ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਕੀ ਸੀ? ਪਿਲਿੱਪਿਲਾ ਕੀ ਹੈ? ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਕੀ ਹੈ?” ਉੱਤਰ ਆਇਆ, “ਪਹਿਲਾਂ ਇਰਾਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ; ਘੋੜਾ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਸੀ; ਬੱਕਰੀ ਪਿਲਿੱਪਿਲਾ ਸੀ; ਰਾਤ ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਸੀ।” ਫਿਰ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਇਹ ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੁਰੁਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੌਣ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਛਲਾਂਗ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਸਰਕਦਾ ਹੈ?” ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, “ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀ ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਹੈ, ਕੁੱਤਾ ਕੁਰੁਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਹੈ। ਖਰਗੋਸ਼ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਛਲਾਂਗਦਾ ਹੈ, ਸੱਪ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਸਰਕਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਇਸ ਦੀਆਂ ਲਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹਨ? ਅੱਖਰ ਕਿੰਨੇ ਹਨ? ਹੋਮ ਕਿੰਨੇ ਹਨ? ਕਿੰਨੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਯਜਨਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?” ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, “ਇਸ ਦੀਆਂ ਛੇ ਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੌ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਅੱਸੀ ਹੋਮ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਕੌਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ ਕਿੱਥੋਂ ਜੰਮਿਆ?” ਉੱਤਰ ਆਇਆ, “ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਚੰਦ ਕਿੱਥੋਂ ਜੰਮਿਆ।” ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਸਿਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਭੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ ਦੇ ਬੀਜ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।” ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, “ਇਹ ਵੇਦਿਕ ਵੇਦੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲਾ ਸਿਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਬੋਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਹੈ।” ਤਦ, ਸੁੰਦਰ, ਆਪੋ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਦਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜੰਮਿਆ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੋਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਵੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਘੇਰੇ। ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਅੱਗੇ, ਇਹ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੋੜਾ ਉੱਪਰਲਾ ਭਾਗ ਹੈ, ਗਾਂ ਤੇ ਹਰਣ ਤੇਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਭੇੜ ਹੇਠਲੇ ਰੇਤ ਹੇਠਾਂ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਰਾਨ ਹਨ; ਸੌਮਯ ਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਦੇ ਬਾਂਹ ਹਨ; ਕਾਲਾ ਨਾਭੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਸੇ; ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਸੇ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ; ਘਨੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਰਾਨ, ਵਾਯੂ ਦੇ; ਚਿੱਟੀ ਪੂੰਛ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੋਹਣੀ ਸੁਵਪਸਿਆ ਲਈ; ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਣਵ ਬੌਨਾ ਹੈ। ਲਾਲ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਲਾਲ, ਕਰਕੰਧੂ ਲਾਲ ਤੇਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੋਮਲ; ਭੂਰੇ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ, ਚਿੱਟੇ-ਭੂਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੇ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ; ਚਿੱਟੇ-ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ; ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਵਾਲੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਦੇ। ਸੁੱਚੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ, ਰਤਨ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੇ, ਚਿੱਟੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੂਦ੍ਰ ਦੇ ਹਨ; ਕੰਨ ਯਮ ਦੇ ਹਨ; ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਰੌਦ੍ਰ ਦੇ; ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ, ਆੜੇ-ਧੱਬੇ, ਉੱਪਰ-ਧੱਬੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਹਨ; ਲਾਲੇ, ਲਾਲ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ; ਕਾਲੀ ਗਲ, ਚਿੱਟੀ ਅੱਖ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਨ ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਦੇ; ਕਾਲੀ ਉਂਗਲ, ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ, ਵੱਡੀ ਉਂਗਲ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਰਿਗਰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੋਹਣੀ ਦੇ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਬੋਲੀ ਲਈ, ਅਣਜਾਣ ਆਦਿਤੀ ਲਈ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਧਾਤ੍ਰ ਲਈ, ਬੱਛੜੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ। ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ, ਲਾਲ ਰੂਦ੍ਰ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੇ, ਬਲਦ, ਬੌਨੇ ਇੰਦਰ-ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਹਨ; ਉੱਚੇ, ਚਿੱਟੇ-ਬਾਂਹ, ਚਿੱਟੀ ਪਿੱਠ ਇੰਦਰ-ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ; ਸੂਰ-ਰੂਪ ਤੇਜ਼ ਦੇ; ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਅੱਗ-ਮਰੁਤ ਦੇ; ਕਾਲੇ ਪੌਸ਼ਣ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ: ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਦੋ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਅੱਗੀ-ਸੋਮ ਜੋੜੀ, ਬੌਨੇ; ਅਨੜਵਾਹ, ਅੱਗ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੋੜੀ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ; ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਹੋਰ; ਮੈਤ੍ਰੀ, ਹੋਰ। ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਦੇ, ਪੀਲੇ ਸੋਮ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਯੂ ਦੇ, ਬਿਨਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਦਿਤੀ ਦੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਧਾਤ੍ਰ ਦੇ, ਬੱਛੜੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ। ਕਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ, ਸੁਆਹ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਹਨ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਬਸੰਤ ਲਈ, ਚਿੱਟੇ ਗਰਮੀ ਲਈ, ਕਾਲੇ ਵਰਖਾ ਲਈ, ਲਾਲ-ਧੱਬੇ ਪਤਝੜ ਲਈ, ਪੀਲੇ ਸਰਦੀ ਲਈ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਹੇਮੰਤ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਗਾਇਤਰੀ ਲਈ, ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਲਈ, ਦੋ ਸਾਲਾ ਜਗਤੀ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਬੱਛੜੇ ਵਾਲੇ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਲਈ, ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਉਸ਼ਣਿਕ ਲਈ। ਛੇ ਸਾਲਾ ਵਿਰਾਜ ਲਈ, ਬਲਦ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਲਈ, ਬਲਦ ਕਕੁਭ ਲਈ, ਅਨੜਵਾਹ ਪੰਕਤੀ ਲਈ, ਗਾਂ ਅਤਿਛੰਦਸ ਲਈ। ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਦੇ, ਪੀਲੇ ਸੋਮ ਦੇ, ਉਪਧਵਸਤ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ, ਬੱਛੜੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ, ਕਾਲੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ ਮਰੁਤ ਦੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਆਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ: ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਜੋੜੀ, ਕਾਲੇ, ਵਰੁਣ ਜੋੜੀ, ਚਿੱਟੇ-ਧੱਬੇ, ਮਰੁਤ, ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਬਹੁ-ਚਿਹਰੇ ਲਈ, ਪਹਿਲਾ ਮਰੁਤਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਰੁਤ ਜੋ ਗਰਮੀ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਾਵਾਤੀ; ਘਰ ਦੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਬਸ਼ਕਿਹਾ; ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ; ਆਪਣੇ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ: ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਜੋੜੀ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਣ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਮ ਹੈ; ਪੀਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਰਹਿਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ; ਕਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੇਕੇ ਗਏ; ਕਾਲੇ-ਧੱਬੇ ਤ੍ਰਿਆੰਬਕ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ: ਸ਼ੁਨਾਸੀਰ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਯੂ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ ਸੂਰਜ ਦੇ। ਬਸੰਤ ਲਈ ਤਿਤਤਰ, ਗਰਮੀ ਲਈ ਟੀਟਰ, ਵਰਖਾ ਲਈ ਤਿਤਤਰ, ਪਤਝੜ ਲਈ ਬਟੇਰ, ਸਰਦੀ ਲਈ ਕਾਂ, ਹੇਮੰਤ ਲਈ ਕੌਏ। ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਸੋਸ, ਪਰਜਨਯ ਲਈ ਮੇਡਕ, ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਮੱਛੀਆਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਕੁਲੀਪਯ ਪੰਛੀ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛ। ਸੋਮ ਲਈ ਹੰਸ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਸਾਰਸ, ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਲਈ ਲੰਬੀ ਚੋਚ ਵਾਲੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਜਲ-ਪੰਛੀ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਲਾਲ-ਚਿੱਟੇ ਪੰਛੀ। ਅੱਗ ਲਈ ਲੱਕੜ-ਠੋਕ ਪੰਛੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਲਈ ਉਲੂ, ਅੱਗ-ਸੋਮ ਲਈ ਨੀਲਕੰਠ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਮੋਰ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਲਈ ਕਬੂਤਰ। ਸੋਮ ਲਈ ਟੀਟਰ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਲਈ ਕੌਲੀਕਾ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਲਈ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਘਰ-ਮਾਲਕ ਲਈ ਪਾਰੁਸ਼ਣਾ ਪੰਛੀ। ਦਿਨ ਲਈ ਫਾਖਤਾ, ਰਾਤ ਲਈ ਸੀਚਾਪੂ ਪੰਛੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਸੰਧਿ ਲਈ ਜਤੂ ਪੰਛੀ, ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਦਾਤਿਉਹਾ, ਸਾਲ ਲਈ ਮਹਾਨ ਗਿੱਧ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਰੰਗਾਂ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਚਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।