ਯਜਨ ਦੇ pavitar ਮੌਕੇ ਤੇ, ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਕਰੀ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਭੇਡ ਦੀ ਬਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਂਡ ਦੀ ਬਲੀ ਹੈ? ਅੱਗ, ਸੋਮ, ਗਿਆਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਘੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸਥਾਨ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਆਹੂਤੀ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਹੂਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਹੋਤ੍ਰ, ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਥੋਚਿਤ ਆਹੂਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅੱਗ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਸੋਮ, ਗਿਆਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅਤੇ clarified butter ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸਥਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇ, ਜਾਤਵੇਦਸ (ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ) ਆਹੂਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਹੋਤ੍ਰ, ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਾਂਗੂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਖ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖੀ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਸਾਹ ਜਾਂ ਤਾਕਤ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਗਿਆਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਭ, ਜਿਵੇਂ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਜਾਂ ਤਾਕਤ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇੰਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੰਨ ਵਿਚ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਯਸ਼, ਉਹ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ—ਇਹ ਸਭ, ਜਿਵੇਂ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ, ਹੋਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਇਹ ਸਭ, ਵਸ਼ਟ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਰਜਾ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ, ਹੋਤ੍ਰ ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਭ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਰਸ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ, ਨਰਸ਼ੰਸ, ਤ੍ਰਿਵਰੂਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਬੀਜ ਜਾਂ ਰੂਪ, ਅਮਰ ਮੂਲ, ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿਛਾਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਵਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਬਣ ਕੇ ਪਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਰਜਾ, ਤੇਜ਼, ਸਾਂਡ ਵਰਗਾ ਬਲ, ਚਾਨਣ, ਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਣ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਜੋ ਜਲਾਂ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਨਰਮ ਉਨ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਬੈਠਕ ਹੈ। ਰਾਣੀ ਲਈ, ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ, ਕੁਸ਼ਾ ਨੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਈ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਅੱਗ, ਜੋ ਯਥੋਚਿਤ ਆਹੂਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਬਾਣੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅੱਗ, ਸੋਮ, ਯਥੋਚਿਤ ਆਹੂਤੀ, ਯਥੋਚਿਤ ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ, ਇੱਛਿਤ ਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਥੋਚਿਤ ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਥੋਚਿਤ ਅੱਗ—ਇਹ ਸਭ, ਜਿਵੇਂ ਯਸ਼, ਧਨਵਾਨ ਲਈ ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਆਦਰ, ਅਤੇ ਸਵੈ-ਤਾਕਤ ਵਿਛਾਉਣ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ। ਅੱਜ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਬਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਭੇਡ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਂਡ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਰਾ ਤੇ ਸੋਮ ਨਿਕਾਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਵਣ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਹੂਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ: ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਬਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਰਾਂਝਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਂਡ—ਇਹ ਚਰਬੀ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਓ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਹਿੱਸੇ ਫੜ ਲਏ, ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਵਧ ਗਏ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਤੂੰ ਅੱਜ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਮੋਲ ਧਨ ਹੈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ।" ਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਾਓ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੂੰ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਬਾਣੀ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ—ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ। ਤੂੰ ਤਜੱਲੀ ਹੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੱਸੀ ਫੜੀ। ਜੋ ਇਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਸਰਮਾ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੋਈ। ਤੂੰ ਬੋਲੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਮਰਥਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਅੱਗਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮੈਂ ਘੋੜਾ ਤੋੜਾਂਗਾ। ਉਹ ਘੋੜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੋ—ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦਰ-ਅੱਗਿ, ਵਾਯੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ, ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੇ, ਵਰੁਣ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁੱਤਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ ਅੱਗਿ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਨੂੰ, ਜਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ, ਹਰੇਕ ਕੰਮ, ਹਰੇਕ ਹਾਲਤ, ਹਰੇਕ ਭਾਵ—ਹਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਲ ਤੇ, ਸ੍ਵਾਹਾ। ਉਠਣ, ਬੈਠਣ, ਦੌੜਣ, ਸੁੱਤਣ, ਜਾਗਣ, ਕੂਦਣ, ਸੁਣਨ, ਦੇਖਣ, ਖਾਣ, ਪੀਣ, ਸਭ ਉੱਤੇ, ਸ੍ਵਾਹਾ। ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਤੇਜ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਭਲੇ ਭਾਗ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤਾ-ਵਿਰਤੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਖੁੱਲੀ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫੀ ਹੋਈ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਹੁਤਾ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਪਾਨੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਪਾਨੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਿਵ੍ਯ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗਿ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਅਮਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅੱਗਿ, ਜੋ ਅਮਰ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਿ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਾ ਵਾਹਕ—ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵੇ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵੰਡੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਿਓ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ; ਤੂੰ ਘੋੜਾ ਹੈਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਰਾਜਾ, ਯਾਤਰੀ, ਬੱਚਾ—ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਲਈ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ, ਇੱਥੇ ਸਵੈ-ਮਜ਼ਬੂਤੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਕਾਇਆ, ਕਸਮੈ, ਕਤਮਸਮੈ, ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਮਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਚੇਤਨਾ, ਗਿਆਤਾ, ਆਦਿਤ੍ਯ, ਮਹਾਨ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਦਯਾਲੂ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਸਰਸਵਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰਸਵਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰਸਵਤੀ, ਪੂਸ਼ਣ, ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਪੂਸ਼ਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਪੂਸ਼ਣ, ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਆਗੂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭੇ, ਸਭ ਧਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਚੁਣੇ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀਰ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ; ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸਾਂਡ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਜਿੱਤੂ ਜਵਾਨ, ਸਭਾ ਦਾ ਚੈਂਪਿਅਨ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁੱਤਰ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਮੀਂਹ ਪਵੇ, ਫਲਦਾਇਕ ਪੌਦੇ ਪੱਕਣ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵਿਆਨ, ਨਜ਼ਰ, ਸੁਣਨ, ਬੋਲੀ, ਮਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ—ਹਰੇਕ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰੀਤਿ ਵਿੱਚ, ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਹਰ ਦੇਵਤਾ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ, ਹਰ ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਹੂਤੀਆਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।