ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ, ਵਚਨਬੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤਾਰਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਧ, ਸੋਮਾ, ਘਿਉਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦੋਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਰੇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵੀਆਂ—ਭਾਰਤੀ, ਇਡਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਮਹਾਨਤਾ ਦੋਹੀ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਾਕਤ, ਦੂਧ, ਸੋਮਾ, ਘਿਉਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ। ਹਰ ਸਮੱਗਰੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਸੁਰੇਰਾ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੂਧ, ਸੋਮਾ, ਘਿਉਂ, ਸ਼ਹਿਦ—ਸਭ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਹੋਰ ਅਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ, ਤੇਜੀਲੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਹਵਨ ਵਿੱਚ, ਦੂਧ, ਸੋਮਾ, ਘਿਉਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਮਹਿਕ ਮੰਡਰਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਅਗਲੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਘਿਉਂ ਦੀ ਹੋਮ ਦਿੱਤੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਚਰਬੀ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਬੱਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਦੂਮਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਾਂਡ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਸ਼ੇਰ, ਅੱਗੀ ਲਈ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਦਵਾ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਤਾਕਤ, ਸਵੀਤਾ, ਵਰੁਣ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਦੂਮਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਾਂਡ ਦੇ ਮਾਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਰਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਬੱਕਰੀ, ਭੇਡ, ਸਾਂਡ ਅਤੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪਿਆ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਭੇਡ ਦੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਾਂਡ ਦੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਦੀ ਚਰਬੀ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ, ਘਿਉਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾਈ। ਇਹ ਹੇਠਾਂ-ਉੱਤੇ, ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਤੋਂ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅੱਗ, ਸੋਮਾ, ਸਵੀਤਾ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਆਸਥਾਨ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਅੱਗੀ, ਜੋ ਯਥਾਵਿਧੀ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਆਸਥਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਗਾਏ, ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਬੋਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸੁਨਾਮੀ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਮਾਣ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਚੰਗੀ ਉਪਚਾਰਕ ਜੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਹੋਤ੍ਰੀ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਦਿਲ ਦੀ ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਸੋਚ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਦਿਵ੍ਯ, ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ—ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ—ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਰਸ ਵਾਂਗ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਨਰਸ਼ੰਸ, ਤ੍ਰਿਵਰੂਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਟਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ, ਅਮਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਤੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਬਲ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਲਾਭ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼, ਜਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਨਰਮ ਉਨ ਵਾਲੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੀ, ਜੋ ਯਥਾਵਿਧੀ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਬੋਲੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅੱਗੀ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸਵੀਤਾ, ਵਰੁਣ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯਥਾਵਿਧੀ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ, ਆਨੰਦ, ਆਤਮ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਦਿਨ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਹਿੱਸੇ ਪਕਾਏ, ਪਿੰਡ ਪਕਾਏ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਬੱਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਭੇਡ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਾਂਡ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੁਰਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲਿਆ। ਅੱਜ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਵਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ: ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਬੱਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਦੂਮਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਾਂਡ। ਇਹ ਚਰਬੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਏ, ਪਕੜੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਵਨ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਅੱਜ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਿਆ। "ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਮੋਲਕ ਧਨ ਹੈ," ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਤੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੈਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰ। ਤੂੰ ਚਮਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ, ਪ੍ਰਾਣ ਦਾਤਾ ਹੈਂ—ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰੱਸੀ ਫੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਥੀ ਬਣੀ, ਸਰਮਾ ਨਾਲ ਦੌੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਬੋਲੀ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ, ਤੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੂੰ ਵਧ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮੈਂ ਘੋੜਾ ਤੋੜਾਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਪਾਵਾਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਪਾਵੇਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ-ਅੱਗੀ, ਵਾਯੂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ, ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪੁਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੇ, ਵਰੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁੱਤਾ। ਸਵਾਹਾ ਅੱਗੀ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸਵੀਤਾ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਵਿਣੁ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ। ਸਵਾਹਾ ਹਿਂਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਡੱਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੁੰਗਧ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੁੰਘਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਨੇੜੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਛਲਾਂਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਲੰਬੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਲੇਟਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੁੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਪਸਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਸਵਾਹਾ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਉੱਛਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜੜ ਵਾਂਗ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਜੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਮੋੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਮੁੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਕੰਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਸੁਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਵੇਖੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਨਿਰੀਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਪਲਕ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਪਿਸਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ। ਅਸੀਂ ਸਵੀਤਾ ਦੇ ਪਰਮ ਤੇਜ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸਵੀਤਾ ਨੂੰ, ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਲਈ, ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਵੀਤਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤਾ ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਉਦਾਰ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਨ ਕੀਤੀ, ਉਦਾਰ ਮਿਹਰ ਵਾਲੇ ਸਵੀਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਤਾ ਸਵੀਤਾ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਨੀ ਲਈ, ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਵੀਤਾ ਦੀ ਸਾਰਥਕ ਬੁੱਧੀ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ, ਅਤੇ ਸਰਬ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਪਾਵਨ ਰੀਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਹਰ ਹਵਨ, ਹਰ ਆਰਾਧਨਾ, ਹਰ ਆਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਇਆ।